Monday, May 21, 2018

ಕಾಡುವ ಹುಬ್ಬಿನ ಹುಡುಗಿ - ಬಲಗಣ್ಣಿನ ಹುಬ್ಬು!

ಸರಿ ಇವತ್ತು ಆಗಿದ್ದಾಗಲಿ.. ಮಾತಾಡಿಸುವ.. ಅಂತ ಬೈಕನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ.. ಕೈಲಿದ್ದ ಬ್ಯಾಗು.. ಹೆಲ್ಮೆಟ್ಟು.. ಎಲ್ಲವನ್ನು ಬೈಕಿಗೆ ಸಿಗಿಸಿ.. ಮೊಬೈಲ್ ಜೋಬಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು... ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ತಲೆಗೂದಲನ್ನು   ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಂಡು... ಕನ್ನಡಕವನ್ನು ಸರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ರಸ್ತೆ ದಾಟಲು ಹೆಜ್ಜೆಹಾಕಿದೆ ..

ಆಕೆಯೂ ತನ್ನ ಸ್ಥಳದಿಂದ ರಸ್ತೆ ದಾಟಿ  ಬರಲು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಲು ಶುರು ಮಾಡಿದಳು..

ಢಮಾರ್.. ದಬಕ್.. .. ಜನರೆಲ್ಲಾ ಕೂಗುತ್ತಾ ಓಡಿ ಬರುವ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸಿತು ..

ಮೊದಲ ಭಾಗ ಇಲ್ಲಿದೆ  ಎಡಗಣ್ಣಿನ ಹುಬ್ಬು 

ಬೆಳಗಿನ ಹೊತ್ತು ಪುಟ್ಟ ಜನಗಳ ಜಾತ್ರೆ ಆಗಿತ್ತು.. ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಆ ಪುಟ್ಟಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿತ್ತು.. ಆಕೆ ತನ್ನ ಹಾರುತ್ತಿದ್ದ ತಲೆಗೂದಲನ್ನು ಸರಿ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡು.. ತನ್ನ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನ ಹೆಕ್ಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು.. ಸಮಾಧಾನವಾಯಿತು.. ಜನರ ಮಧ್ಯೆ ನುಗ್ಗಿದವನೇ.. ಏನಾಯಿತು ಎಂದು ನೋಡಿದೆ..

ಒಂದು ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ಮೂವರು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದದ್ದು.. ಮತ್ತು ಅಚಾನಕ್ ಬಲಗಡೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಮುಂದಿದ್ದ ಆಟೋವನ್ನು ಹಿಂದಿಕ್ಕಲು ಹೋದಾಗ ಅಚಾನಕ್ ಅವರ ಎದುರಿಗೆ ಒಂದು ಟೆಂಪೋ ಟ್ರಾವೆಲ್ಲರ್ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ತುಸು ಜೋರಾಗಿಯೇ ಬಂದಿತ್ತು.. ಅದನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬ್ರೇಕ್ ಹಾಕಿದಾಗ.. ಮಳೆಯ ನೀರು.. ಜಾರುತ್ತಿದ್ದ ನೆಲ.. ತಹಬದಿಗೆ ಸಿಗದೇ.. ಟೆಂಪೋ ಟ್ರಾವೆಲ್ಲರಿಗೆ ಡಿಕ್ಕಿ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದೇಬಿಟ್ಟರು.. ಮುಂದೆ ಕೂತಿದ್ದವನ ಹೆಲ್ಮೆಟ್ ಹಾರಿ ವಾಹನದ ಗಾಜಿಗೆ ಬಡಿದು.. ಅವನಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತರಚು ಗಾಯವಾಗಿತ್ತು.. ವಾಹನದ ಗಾಜು ಪುಡಿ ಪುಡಿಯಾಗಿತ್ತು..ಇನ್ನಿಬ್ಬರು .. ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬರು ಬಿದ್ದು.. ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಉಜ್ಜಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದರು.. ಹತ್ತು ಹದಿನೈದು ಮಂದಿ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರೂ. ಮೊಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯುತ್ತಿದರೇ ವಿನಃ. ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಯಾರೂ ಧಾವಿಸಿರಲಿಲ್ಲ..

ನಾ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಬೈಕ್ ಎತ್ತಿ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟು . ಅಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಬ್ಯಾಗು ಹೆಲ್ಮೆಟ್ಟು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟೆ .. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆ ಹುಡುಗಿ ತನ್ನ ಬ್ಯಾಗಿನಿಂದ ನೀರಿನ ಬಾಟಲು ತೆಗೆದು ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಳು.. ನಾ ಇಬ್ಬರೂ ಉಜ್ಜಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದರಲ್ಲ ಅವರನ್ನು ಇನ್ನಿಬ್ಬರ ಸಹಾಯದಿಂದ ಫುಟ್ಪಾತ್ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಕೂರಿಸಿದೆ..

ಒಬ್ಬನಿಗೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಗಾಯವಾಗಿತ್ತು.. ಅವನ ಕೈಯಿಂದ ರಕ್ತ ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು.. ನೀರು ನೀರು ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದ.. ನಾ ಪುಟ್ಟಿ ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರು ಕೊಡಿ ಪ್ಲೀಸ್ ಅಂದೇ.. ಅವಳು ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡಿ.. ಬಾಟಲ್ ಕೊಟ್ಟಳು.. ಅವನಿಗೆ ಕುಡಿಸಿ.. ಇನ್ನೊಬ್ಬನನ್ನು ಮಾತಾಡಿಸಿದೆ.. ಯಾರಿಗೂ ಪ್ರಾಣಹಾನಿಯಾಗುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಪೆಟ್ಟಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.. ಮಿಕ್ಕವರ ಸಹಾಯ ಹಸ್ತದಿಂದ ಮೂವರನ್ನು ಒಂದು ಆಟೋದಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದೆವು..

ಲಗುಬಗೆಯಿಂದ.. ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಒಳಗೆ ಓಡಿಹೋಗಿ.. ಸ್ಟ್ರೆಚರ್ ಜೊತೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯನ್ನು ಕರೆದು ತಂದಳು.. ಮೂವರು ಒಳಗೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ.. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ವಾಗತ ಕಾರಿಣಿಗೆ ನೆಡೆದ ವಿಷಯ ಹೇಳಿ.. ಆ ಮೂವರು ಮಾತಾಡುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದುದರಿಂದ.. ಅವರ ಮೊಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಹೇಳಿದ್ದರು..

ಟೆಂಪೋ ಟ್ರಾವೆಲಿನ ಚಾಲಕ.. "ಸರ್ ನನ್ನದೇನೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ ಸರ್.. ಅವರ ಬೈಕ್ ಅಚಾನಕ್ ಬಲಗಡೆಯಿಂದ ನುಗ್ಗಿಬಂದರು.. ನಾ ತಕ್ಷಣ ಬ್ರೇಕ್ ಹಾಕಿಲ್ಲ ಅಂದಿದ್ದರೇ.. ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದ ಅಪಘಾತವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.. ಸರ್ ."

"ಇರಲಿ ಬಿಡಪ್ಪ ದೇವರು ದೊಡ್ಡವನು.. ಗಾಜಿನ ಪುಡಿ ನಿನಗೆ ಹಾರಿಲ್ಲ ತಾನೇ.. ಏನೂ ತೊಂದರೆ ಆಗಿಲ್ಲ ತಾನೇ?"

"ಇಲ್ಲ ಸರ್.. ಚಳಿ ಅಂತ ಮಫ್ಲರ್ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಕನ್ನಡಕ ಹಾಕಿದ್ದೆ.. ನನ್ನ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ದೇವರು ದೊಡ್ಡವನು ಸರ್.. ಇಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಮುಗಿಯಿತು. ಗಾಜೊಂದು ಹಾಕಿಸಬೇಕು.. ಮೊದಲು ಅವರು ಗುಣವಾಗಲಿ.. ಆಮೇಲೆ ಇನ್ಶೂರೆನ್ಸ್ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡಿ ಹಾಕಿಸಬಹುದು.. ನನ್ನ ಯಜಮಾನರು ಅದೇ ಹೇಳಿದರು.. ಅವರ ಹತ್ತಿರ ಇನ್ಶೂರೆನ್ಸ್ ಡೀಟೇಲ್ಸ್ ತಗೊಂಡು.. ಹೊರಡು.. ಅಂತ.."

"ಸರೀ.. ಹೋಗಿ ಬನ್ನಿ ದೇವರು ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನೇ ಮಾಡ್ತಾನೆ".

ನಮಸ್ಕಾರ ಹೊಡೆದು.. ಚಾಲಕ ಹೊರಟ.. ಸ್ವಾಗತ ಕಾರಿಣಿಗೆ ವಂದನೆ ಹೇಳಿ. . ನಾ ಹೊರಗೆ ಬಂದೆ..

"ಅಣ್ಣ ಅಣ್ಣ"  ಎಂದು ಕೂಗಿತು ಒಂದು ಕೋಗಿಲೆ ಧ್ವನಿ..

ಅಷ್ಟೊತ್ತು.. ಮರೆತೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ.. ಮತ್ತೆ ಮನದಲ್ಲಿ ಹಾಡತೊಡಗಿತು.. "ಬೊಂಬೆ ಹೇಳುತೈತೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳುತೈತೆ" 

"ಅಣ್ಣ.. ತುಂಬಾ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಅಣ್ಣ.... ಯಾರದು ತಪ್ಪು ಯಾರದು ಸರಿ ಅಂತ ಹೊಡೆದಾಡದೆ.. ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಅಪಘಾತ.. ಆದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ತಿಳಿಯಾಗಿ ಬಗೆ ಹರಿಯಿತು.. ಆ ಮೂವರನ್ನು ಮಾತಾಡಿಸಿಬಂದೆ.. ಆರಾಮಾಗಿದ್ದಾರೆ.. ತೊಂದರೆ ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಡಾಕ್ಟರ್ ಹೇಳಿದರು.. ನೀವು ಮಾತಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಚಾಲಕ ಕೂಡ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದವನೇ.. ಆವ ಹೋಗುವಾಗ.. ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾತಾಡ್ತಾರೆ ಅಂತ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೊಗಳಿ ಹೋದ.. ಅದು ಸರಿ.. ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ.. ಅಣ್ಣ"

"ಕೇಳಿ ಪುಟ್ಟಿ"

"ಅದೇನು ಅಚಾನಕ್ ಪುಟ್ಟಿ ಅಂತ ನನ್ನ ಕರೆದಿರಲ್ಲ... ಒಮ್ಮೆಲೇ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಆಯಿತು.. ನನ್ನನ್ನು ಇದುವರೆಗೂ ಯಾರೂ ಪುಟ್ಟಿ ಅಂತ ಕರೆದಿಲ್ಲ.. ನೀವೇ ಫಸ್ಟ್ ಹಾಗೆ ಕರೆದದ್ದು.. "

"ಫ್ರೀ ಇದ್ದೀರಾ?.. ಫ್ರೀ ಇದ್ರೆ!.. ಹೋಟೆಲಿನಲ್ಲಿ ಕಾಫಿ ಕುಡಿದು.. ಮಾತಾಡಬಹುದು.. "

"ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು.. ಆದರೆ ಆ ಆಕ್ಸಿಡೆಂಟ್.. ಹೋಗಲಿ ಬಿಡಿ.. ಇವತ್ತು ನನಗೆ ಅಣ್ಣ ಸಿಕ್ಕಿದ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಚಕ್ಕರ್.. ನೆಡೆಯಿರಿ ಹೋಗೋಣ.. "

ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದ ಹೋಟೆಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಇಬ್ಬರೂ ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ನಾ ರಾಜಕುಮಾರ ಕಥೆ ಹೇಳಿದೆ.. ಮತ್ತು ಪುಟ್ಟಿ ಎನ್ನುವ ಪದ ಹುಟ್ಟಿದ ಘಟನೆ ಹೇಳಿದೆ..

ಫುಲ್ ಖುಷಿ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಳು.. "ಬ್ರೋ ನನ್ನ ಹೆಸರು ಸುನೀತಾ.. ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರು ಕೇಳಬಹುದೇ?"

"ನಾ ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ಮಂಜುನಾಥ್"

"ಓಹ್ ಶ್ರೀ ಅಣ್ಣ.. ಇನ್ಮೇಲೆ ಶ್ರೀ ಬ್ರೋ ಅಂತೀನಿ" 

ನಾ ಜೋರಾಗಿ ನಗಲು ಶುರು ಮಾಡಿದೆ..

"ಯಾಕೆ ಬ್ರೋ.. ಚೆನ್ನಾಗಿಲ್ವ?"

"ಸೂಪರ್ ಇದೆ.. ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದೆ ರಾಜಕುಮಾರ ಚಿತ್ರದ ನಾಯಕಿ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ ಇದ್ದೀಯ ಮತ್ತೆ.. ನಿನ್ನ ಐ ಬ್ರೋ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಅಂತ.. ನೀನು ಬ್ರೋ ಅಂದಾಗ ಅದು ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದು. .ಮನದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿತು. ಸರಿಯಾಗಿದ್ದೀರಾ ಇಬ್ಬರೂ ಅಂತ ಅದಕ್ಕೆ ನಗು ಬಂತು.. "

ಕ್ಯಾಶ್ ಕೌಂಟರಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ್ದ ರೇಡಿಯೋ "ಬೊಂಬೆ ಹೇಳುತೈತೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳುತೈತೆ ನೀನೆ ರಾಜಕುಮಾರ" ಹಾಡು ಶುರುವಾಯಿತು.. ಇಬ್ಬರೂ ನಗುತ್ತಾ ಕೈಬೀಸಿ ಹೊರಟೆವು..

Sunday, April 22, 2018

ಕಾಡುವ ಹುಬ್ಬಿನ ಹುಡುಗಿ - ಎಡಗಣ್ಣಿನ ಹುಬ್ಬು!

ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಬಿಡುಗಡೆಯಾದ "ರಾಜಕುಮಾರ" ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ನಾನು, ಸವಿತಾ ಮತ್ತು ಶೀತಲ್ ಹೋಗಿದ್ದೆವು.. ಚಿತ್ರ ಭರ್ಜರಿಯಾರಿ ಓಡಿ ದುಡ್ಡು ಮಾಡಿದ್ದು ಇತಿಹಾಸ.. ಕಸ್ತೂರಿ ನಿವಾಸದ ಜನಪ್ರಿಯ "ಆಡಿಸಿ ನೋಡು ಬೀಳಿಸಿ ನೋಡು" ಹಾಡನ್ನು ಇಂದಿನ ಬೀಟಿಗೆ ಒಗ್ಗಿಸಿ ಸಾಹಿತ್ಯ ತುಸು ಬದಲಾಯಿಸಿ ಮಾಡಿದ ಹಾಡು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿ.. ಚಿತ್ರದ ಯಶಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹತ್ತರ ಪಾತ್ರವಹಿಸಿತ್ತು..

ಹೋಲ್ಡ್ ಆನ್.. ನೀವು ತಕ್ಷಣ ಬ್ಲಾಗ್ ಟೈಟಲ್ ನೋಡ ಬೇಡಿ.. ಇದು ಶ್ರೀ ಪರಪಂಚಾನೇ.. ಮೂವ್ಡ್ ಮೂವೀಸ್ ಅಲ್ಲ.. ರಾಜಕುಮಾರ ಚಿತ್ರದ ವಿಮರ್ಶೆ ಬರೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ..

ಇಡೀ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಕಾಡಿದ್ದು ನಾಯಕಿಯ ದಟ್ಟವಾದ ಹುಬ್ಬು.. ಇಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯ ಅನೇಕ ಚಿತ್ರಗಳ ನಾಯಕಿಯರನ್ನು ನಾ ಇಷ್ಟ ಪಡುವುದು ಗೊತ್ತಿರುವ ವಿಚಾರ.. ನವ್ಯ ನಾಯರ್, ಪ್ರಿಯ ಮಣಿ, ನಿತ್ಯಾ ಮೆನನ್.. ಪಾರ್ವತೀ ಮೆನನ್... ಹೀಗೆ ಇರಲಿ ಮುಂದಿನ ವಿಷಯ..


ರಾಜಕುಮಾರ ಸಿನೆಮಾ ಬಂತು ಹೋಯ್ತು.. ನನ್ನ ಬಾಳಿನಲ್ಲೂ ತುಂಬಾ ಬದಲಾಯಿತು...
ಮನೆ ಬದಲಾಯಿತು.. ಮನ ಗಟ್ಟಿಯಾಯಿತು.. ಹೊಸ ಬೆಳಕೊಂದು ಮೂಡುವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪಯಣ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ..


*****

ಆಫೀಸಿಗೆ ಕ್ಯಾಬ್ ಹತ್ತುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ದಿನವೂ ಪಯಣ.. ಬೆಳಗಿನ ಚುಮು ಚುಮು ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುವುದೇ ಒಂದು ಮಜಾ.. ರಸ್ತೆಯ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲೂ ನೋಡುತ್ತಾ ಹೋಗುವ ನನ್ನ ಅಭ್ಯಾಸ.. ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು..

ಹೀಗೆ ಒಂದು ದಿನ.. ಹೊರಡುವ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು.. ತುಸು ತಡವಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ.. ಬರದಿಂದ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದೆ.. ಒಂದು ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಬೈಕ್ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತು.. ಎಡಗಡೆ ಫುಟ್ ಪಾತಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹುಡುಗಿನಿಂತಿದ್ದಳು .. ತಣ್ಣನೆಯ ಗಾಳಿ ತುಸು ಜೋರಾಗಿಯೇ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು.. ತಲೆಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ್ದಳು ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ.. ತಲೆಗೂದಲನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು ..ಆ ಗಾಳಿಗೆ ಅವಳ ಕೂದಲು ಅವಳ ಮುಖವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿತ್ತು . ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕೂದಲನ್ನು ಸರಿಸಿ ತಾನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ವಾಹನ ಬಂದಿದೆಯೇ ಎಂದು ನೋಡಿದಳು..

ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅವಾಕ್ಕಾದೆ.. ತುಸು ದಪ್ಪ ಕಣ್ಣ ಹುಬ್ಬು.. ಕಾಡುವ ಕಣ್ಣುಗಳು.. ಪುಟ್ಟದು ಅಲ್ಲ ನೀಳವೂ ಅಲ್ಲದ ತಿದ್ದಿ ತೀಡಿದ ನಾಸಿಕ .. ಭುಜದಿಂದ ತುಸುವೇ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿದಿದ್ದ ತಲೆಗೂದಲು.. .. ತನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಹಪಾಠಿ/ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯ ಕಂಡು ಒಂದು ನಗೆ ನಕ್ಕಾಗ.. ಗುಳಿ ಬಿದ್ದ ಕೆನ್ನೆ..ಸುಮಾರು ಐದೂವರೆ ಅಡಿ ಎತ್ತರ ಇರಬಹುದು.. ಬೆನ್ನಿಗೆ ಬ್ಯಾಗ್ ಇತ್ತು.. ಎಡಗೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ವಾಚನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು..  ಕಾಲುಂಗುರ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಮದುವೆಯಾಗಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಖಾತ್ರಿ ಇತ್ತು.. ಆ ತಿರುವಿನ ಸುಮಾರು ಹದಿನೈದು ಇಪ್ಪತ್ತು  ಸೆಕೆಂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ಕೂತು ಬಿಟ್ಟಳು.. ಈ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲೊ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ (ಇದು ಮಾಮೂಲು ಎಲ್ಲಾ ಹುಡುಗರ.. ಎಲ್ಲಾ ಹುಡುಗಿಯರ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುವ ಮೊದಲ ಮಾತು!)... ಹಾಗೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋದೆ.. ಆಫೀಸ್ ಕ್ಯಾಬ್ ನನಗಾಗಿ ಕಾದಿತ್ತು..



ಯಥಾ ಪ್ರಕಾರ... ಕ್ಯಾಬಿನಲ್ಲಿ ಹಾಡುಗಳು ಬರುತ್ತಿದ್ದವು.. ಬೆಳಗಿನ ಚಳಿ.. ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿಯ ಪಯಣದ ಸುಸ್ತು.. ಹಾಗೆ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಮಲಗಿದ್ದೆ.. ತಣ್ಣನೆಯ ಗಾಳಿ ಹಾಗೆ ಮುದ ನೀಡಿತ್ತು..

 ಗಕ್ ಅಂತ ಕ್ಯಾಬ್ ನಿಂತಿತು.. ಅಚಾನಕ್ ಬ್ರೇಕ್ ಹಾಕಿದ್ದಕ್ಕೆ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು..  "ಬೊಂಬೆ ಹೇಳುತ್ತೈತೆ" ಹಾಡು ಬರುತ್ತಿತ್ತು.. ತಕ್ಷಣ ಏನೋ ಹೊಳೆಯಿತು.. ಅರೆ.. ರಾಜಕುಮಾರ ಚಿತ್ರದ ನಾಯಕಿಯ "ಪ್ರಿಯ ಆನಂದ್" ಮೊಗ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು.. ಅದೇ ಹೋಲಿಕೆ.. ನಗು.. ತಲೆಗೂದಲು.. ನಾಸಿಕ.. ಕಣ್ಣುಗಳು.. ಹುಬ್ಬು.. ಅದೇ ಚಹರೆ..



ಅವತ್ತಿಂದ.. ಆಫೀಸ್ ಕ್ಯಾಬಿಗೆ ತಲುಪುವುದು  ಸ್ವಲ್ಪ ಲೇಟ್ ಆದರೆ ಆತಂಕ ಪಡುವ ಬದಲು ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು..   ಈಕೆಯನ್ನು ನೋಡಬಹುದು ಎಂದು.. ಲವ್ವು ಪವ್ವು ಎನ್ನುವ ವಯೋಮಾನ ದಾಟಿತ್ತು.. ಅದು ಬೇಕಾಗೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಆ ಮುದ್ದು ಮೊಗವನ್ನು ನೋಡುವುದೇ ಒಂದು ಸಂತಸ ತರುತ್ತಿತ್ತು.. ಆ ತಿರುವಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗುವುದು ಕೇವಲ ಹತ್ತು ಸೆಕೆಂಡುಗಳು.. ಆದರೂ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು..

ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಐದಾರು ದಿನ ಆ ರಾಜಕುಮಾರ ಚಿತ್ರದ ಸುಂದರಿಯ ನಕಲನ್ನು ನೋಡುವ ಭಾಗ್ಯ ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು ..  ಅವಳ ನಗು ಮೊಗವನ್ನು ಕಂಡ ದಿನವೆಲ್ಲಾ ಉಲ್ಲಸಿತವಾಗಿ ಕಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.. ನನ್ನ ಅನೇಕ ತಂಗಿಯರಲ್ಲಿ ಅವಳು ಒಬ್ಬಳು ಎನ್ನುವ ಭಾವ ತುಂಬತೊಡಗಿತ್ತು..

ಇವಿಷ್ಟು ಪೀಠಿಕೆ ಆಯಿತು.. ಕಥೆ ಮುಂದೆ...

ಆಫೀಸಿಗೆ ರಜೆ ಇತ್ತು.. ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಹೂವು, ಬಾಳೆಎಲೆ .. ಹಾಗೂ ಇತರೆ ಪದಾರ್ಥ ಕೊಳ್ಳಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ... ಅವತ್ತು ಪುರುಸುತ್ತಾಗಿದ್ದೆ.. ಸರಿ ಈ ಪುಟ್ಟ ಹೊಸ ತಂಗಿಯನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ನೋಡುವ ಅಂತ ಬೈಕ್ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಆಕೆ ನಿಂತಿದ್ದ ರಸ್ತೆಯ ವಿರುದ್ಧ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಗಿ ನಿಂತೇ...

ಥೇಟ್ ಪ್ರಿಯ ಆನಂದ್ ನಕಲು.. ಅದೇ ಮೊಗ.. ಅದೇ ನಗು.. ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡುವ ಭಂಗಿ ..ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು.. ಕತ್ತನ್ನು ಅತ್ತಿತ್ತ ಆಡಿಸುತ್ತಾ ಮಾತಾಡುವ ಪರಿ ..ಬೆರಗುಗೊಳಿಸುವ ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣ ಭಾಷೆ . ವಾಹ್ ಎನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು..

ಸರಿ ಇವತ್ತು ಆಗಿದ್ದಾಗಲಿ.. ಮಾತಾಡಿಸುವ.. ಅಂತ ಬೈಕನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ.. ಕೈಲಿದ್ದ ಬ್ಯಾಗು.. ಹೆಲ್ಮೆಟ್ಟು.. ಎಲ್ಲವನ್ನು ಬೈಕಿಗೆ ಸಿಗಿಸಿ.. ಮೊಬೈಲ್ ಜೋಬಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು... ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ತಲೆಗೂದಲನ್ನು   ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಂಡು... ಕನ್ನಡಕವನ್ನು ಸರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ರಸ್ತೆ ದಾಟಲು ಹೆಜ್ಜೆಹಾಕಿದೆ ..

ಆಕೆಯೂ ತನ್ನ ಸ್ಥಳದಿಂದ ರಸ್ತೆ ದಾಟಿ  ಬರಲು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಲು ಶುರು ಮಾಡಿದಳು..

ಢಮಾರ್.. ದಬಕ್.. .. ಜನರೆಲ್ಲಾ ಕೂಗುತ್ತಾ ಓಡಿ ಬರುವ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸಿತು .. 

Friday, April 13, 2018

ಕುರುಡಲ್ಲದ... ಕುರುಡು.. ಮಾಡುವ ಕಾಂಚಾಣ

ಹಣದಿಂದ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗುತ್ತೆ... ... ಅರೆ ಯಾರಪ್ಪ ಸಿಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದು.. ಕರೆಕೊಂಡು ಬನ್ರಪ್ಪ ನನ್ನ ಮುಂದೆ.. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಮಾತಾಡೋಣ.. ಅಲ್ವಾ

ಹಣದಿಂದ ನೆಮ್ಮದಿ ಸಿಗುತ್ತೆ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆ.. ಜಗತ್ತು ಹಣದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ.. ಇರಬಹುದು.. ಹಣ ಬೇಕು ಬದುಕಲು... ಜೀವಿಸಲು.. ಬಾಳಲು.. ಆದರೆ ಹಣವಿಲ್ಲದ ಜನತೆ ಬದುಕುತ್ತಿಲ್ಲವೇ... ಬಾಳುತ್ತಿಲ್ಲವೇ..

ಹಣವಿರಬೇಕು ನಿಜ.. ಆದರೆ ಅದು ನೆಮ್ಮದಿಗಲ್ಲ..

ಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ ಓದಿದ ನೆನಪು.. ಹಣದಿಂದ ಹಣ್ಣನ್ನು ಕೊಳ್ಳಬಹುದು.. ಆದರೆ ಹಸಿವನಲ್ಲ, ತೃಪ್ತಿಯನ್ನಲ್ಲ.. ಹಣದಿಂದ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗಬಹುದು.. ಆದರೆ ಸಂತಸವನ್ನ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ..

ಹಣವಿದ್ದರೆ ನೀ ದಿನಕರನಂತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಶ್ವಾನದಂತೆ ಅಂತ ಅಣ್ಣಾವ್ರ ಚಿತ್ರದ ಹಾಡಿದೆ.. ನಿಜ.. ಆದರೆ ಹಣ ಎನ್ನುವ ಈ ಮಾಯಾ ಬೊಂಬೆ ಏನೆಲ್ಲಾ ಅನಾಹುತ ಮಾಡುತ್ತದೆ  ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕೇ.. ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಕತೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೇಳಿ.. ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದು..

ಒಬ್ಬ ರೈತ.. ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ದುಡಿದು ತನ್ನ ಸಂಸಾರವನ್ನು ಸಾಕುತ್ತಿದ್ದ.. ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿದ್ದ.. ನೆಂಟರು, ಮಿತ್ರರು ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಇದ್ದರು.. ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ವಿಶ್ವಾಸ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಇರುತ್ತಿದ್ದ.. ದೇವರ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿ, ಶ್ರದ್ಧೆ.. ಗುರುಹಿರಿಯರನ್ನು ಕಂಡರೆ ಗೌರವ ಎಲ್ಲವೂ ಇತ್ತು.. ಸುಖ ಸಂತೋಷ ನೆಮ್ಮದಿಗಳಿಗೆ ಅವನ ಮನೆ ತವರು ಮನೆಯಾಗಿತ್ತು..

ಒಮ್ಮೆ ದೇವನು ಅವನನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು.. ಅವನ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಚೀಲ... ಚೀಲ ಅಂದರೆ ಹಳ್ಳಿಯ ಹಿರಿಯವರು ಸೊಂಟದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಎಲೆ ಅಡಿಕೆ ಚೀಲ ಎಂದುಕೊಳ್ಳಿ .. ಆ ತರಹ ಪುಟ್ಟ ಚೀಲದಲ್ಲಿ ಒಂದಷ್ಟು ಬಂಗಾರದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ತುಂಬಿ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟ.. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದ ರೈತ ಅದನ್ನು ನೋಡಿ.. ಖುಷಿಯಿಂದ ಅತ್ತಿತ್ತ ನೋಡಿದ.. ಯಾರೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.. ಒಂದೆರಡು ದಿನ ಕಾದು ನೋಡಿದ.. ಯಾರಾದರೂ ಕೇಳಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಾರೋ ಅಂತ..

ಸರಿ.. ದೇವರೇ ಕರುಣಿಸಿರಬೇಕು ಎಂದು.. ಆ ಚೀಲವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ನೋಡಿದ.. ಖುಷಿಯಾಯಿತು.. ತನ್ನ ಬಡತನ ನಿವಾರಣೆಯಾಯಿತು ಎಂದು ಸಂತಸ ಪಟ್ಟ.. ಒಂದೊಂದೇ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಿದ.. ೯೯ ಇತ್ತು.. ಅರೆ ತಪ್ಪಾಗಿದೆ ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಎಣಿಸಿದ.. ಮರು ಎಣಿಸಿದ.. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎಣಿಸಿದ.. ಉಫ್.. ೯೯ ಇತ್ತು..

ಯೋಚನೆ ಶುರುವಾಯಿತು.. ಇದನ್ನು ನೂರು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು.. ಅಂದಿನಿಂದ ಅವನ ಜೀವನ ಶೈಲಿ ಬದಲಾಯಿತು.. ಹಣ ಉಳಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿದ, ದುಡಿಮೆ ಮಾಡುವಾಗ ಹೇಗಾದರೂ ಅಧಿಕ ಹಣ ಗಳಿಸಿ ೯೯ ನಾಣ್ಯವನ್ನ ನೂರು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹಠ ಹಿಡಿದ.. ಮೋಸ ವಂಚನೆ, ಸುಳ್ಳು ಎಲ್ಲವೂ ಅವನ ಬಳಿ ಬಂದವು.. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿ ಹೋಯಿತು.. ಬಂಧು ಮಿತ್ರರು ದೂರವಾದರು.. ಕಡೆಗೂ ಅವನಿಗೆ ೯೯ ಇಂದ ೧೦೦ ಮಾಡಲು ಆಗಲೇ ಇಲ್ಲ..

ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತು ಆರೋಗ್ಯ ಹಾಳಾಯಿತು, ನಿದ್ದೆ ದೂರಾಯಿತು.. ನೆಮ್ಮದಿ ಎಗರಿ ಹೋಯಿತು...

ದೇವ ಕನಸಲ್ಲಿ ಬಂದು ಹೇಳಿದ.. "೯೯ ನ್ನು ಮರೆತು ಬಿಡು.. ಅದು ನಿನಗೆ ಶಾಪ.. ನೀ ಸಂಪಾದಿಸುವ ಹಣವೇ ಸಾಕು.. ನಿನ್ನ ಬದುಕಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟು ಹಣವೇ ಸಾಕು.. "

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು.. ಸೀದಾ ಕೆರೆಯ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ.. ಆ ಬಂಗಾರದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ನೀರಿಗೆ ಬಿಟ್ಟ.. ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ದೆವ್ವ ಕೂಡ ಮರೆಯಾಯಿತು.. ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳು ಮತ್ತೆ ಮೊದಲಿನಂತಾದ

ಈಗ ಹೇಳಿ.. ಹಣ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸ.. ಅವನದ್ದು ದುರಾಲೋಚನೆ ಅಥವಾ ಅಸೆಬುರುಕತನವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ೯೯ ನಾಣ್ಯ ನೂರು ಮಾಡಲು ಹೋಗಿದ್ದು ತಪ್ಪೇ ಆದರೂ.. ೯೯ ಸಿಗದೇ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ.. ನಾ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳೋಕೆ ಕಥೆ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ


ಹಣ ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟು ಇರಬೇಕು.. ಆದರೆ ಹಣದಿಂದ ನೆಮ್ಮದಿ ಎನ್ನುವ ಮಾತು.. ಮಾವಿನ ವಾಟೆ ಬಿತ್ತಿ ಬೇವಿನ ಕಾಯಿ ಬಿಟ್ಟ  ಅಲ್ವೇ ..

ಇನ್ನೂ ಉದಾಹರಣೆ ಬೇಕೇ.. ಅಣ್ಣಾವ್ರ ಒಂದು ಮುತ್ತಿನ ಕಥೆ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿ :-)

Monday, April 2, 2018

ಶ್ರೀ ಬೊಬ್ಬೆ ರಾಮಯ್ಯನವರ ಜೊತೆ ಒಂದು ಸುತ್ತು

"ಕೇಳ್ರಪ್ಪೋ ಕೇಳ್ರಿ.. ನಾಳೆ ಪಂಚಾಯತಿ ಕಟ್ಟೆಯ ಹತ್ತಿರ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಬೇಕು.. ಎಲ್ಲರೂ ಊಟದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬನ್ನಿ.. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಊಟದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರುತ್ತೆ.... "
ಟಂ ಟಂ ಟಾಮ್

ಡಂಗೂರ ಸಾರುವವ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಬೀದಿ ಬೀದಿ ಸುತ್ತಿ ಹೇಳಿದ... 

ಮರುದಿನ.. ಊಟದ ಸಮಯ.. ಎಲ್ಲರೂ ಅರಳಿ ಕಟ್ಟೆಯ ಸುತ್ತಾ ನೆರೆದಿದ್ದರು.. ಯಾರ ಕೇಸು.. ಯಾರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಎನ್ನುವ ಮಾತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಅದು ಆನಂದ ಲೋಕ.. ಅರಿಷಡ್ವರ್ಗಗಳ ಪದವೂ ಸುಳಿಯದ ತಾಣವದು... 

ಎಲ್ಲರೂ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಕಟ್ಟೆಯನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಕೂತಿದ್ದರು.. ಸುಮಾರು ಆರು ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಆಜಾನುಭಾವ ಶರೀರದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕೆಲವರೊಡನೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ಬಂದರು.. .. ವಯಸ್ಸಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಸೂಚನೆಗಳು ಶರೀರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ.. ನೆಡೆಯುವ ಠೀವಿ.. ತನ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದವರ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ಬರುವಾಗ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಂಚಿನ ಕಂಠ.. ಆ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿಯೇ ಎಲ್ಲರೂ ಗಪ್ ಚುಪ್.. 

ಕೈಯಲ್ಲಿಯೇ ಎಲ್ಲರೂ ಕೂಡಿ.. ಎಂದು ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿದರು.. ಅಲ್ಲಿದ್ದವು ಕೈಮುಗಿದು.. ಹೆಗಲ ಮೇಲಿದ್ದ ಟವೆಲನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಜಾಡಿಸಿ... ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತರು..

ಕೂತ ಮೇಲೆ ಸಣ್ಣ ಗುಸು ಗುಸು.. 

"ಸದ್ದು ಸದ್ದು.. " ಆ ಸದ್ದಿಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಬೆಚ್ಚಿ.. ಸೂಜಿ ಬಿದ್ದರು ಕೇಳಿಸುವಷ್ಟು ನಿಶ್ಶಬ್ದದಿಂದ ಕುಳಿತರು.. 

"ನೋಡ್ರಪ್ಪಾ.. ನಾನೆರಡು ದಿನ ಊರಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. .ನೀವೆಲ್ಲರೂ ಗಾಬರಿಯಿಂದ ಹುಡುಕಾಡಿದಿರಿ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾಯಿತು.. ನನ್ನ ಮನೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹಿರೀಕರು, ನನ್ನ ಮಡದಿ, ಮಕ್ಕಳು.. ಎಲ್ಲರೂ ಗಾಬರಿಯಾಗಿದ್ದರು ಎನ್ನುವ ವಿಚಾರ ನನಗೆ ತಿಳಿಯಿತು.. ಅದಕ್ಕೆ ಈ ಕಟ್ಟೆಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಬನ್ನಿ ಅಂತ ನಾನೇ ಡಂಗೂರ ಹೊಡೆಸಬೇಕಾಯಿತು .. ಮತ್ತೆ ನಾನೇ ನಿಮನ್ನೆಲ್ಲ ಬರ ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದ.. ಊಟದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ನನ್ನದೇ ಆಗಿದೆ.. ನೀವೆಲ್ಲ ಊಟ ಮಾಡಿ ಬನ್ನಿ.. ನಂತರ ಮುಂದುವರೆಸುವ"

ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೆ.. ತಾವೇ ಖುದ್ದಾಗಿ ಊಟೋಪಚಾರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದ ಶಂಕರನ ಕಡೆ ತಿರುಗಿ.. "ನೋಡು ಶಂಕರ.. ಎಲ್ಲರೂ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕು.. ಅದರ ಜವಾಬ್ಧಾರಿ ನಿನ್ನದು.. "  

"ಕೃಷ್ಣ.. ನೀನು ಎಲ್ಲರೂ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ವಿಚಾರಿಸಿ.. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು.. "

"ಚೆಲುವಮ್ಮ (ಚೆನ್ನಮ್ಮ) ನೀ ಬಂದ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಗೆ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ.. ಅರಿಶಿನ ಕುಂಕುಮ ಕೊಡಬೇಕು.. "

"ಏನ್ರಿ.. ಲಕ್ಷ್ಮಿ ದೇವಮ್ಮನವರೇ.. ಎಲ್ಲಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದೀರಾ ನೀವು ಅಂತ ಗೊತ್ತು.. ಆದರೂ  ಮಕ್ಕಳ ಸುತ್ತಲೇ ಓಡಾಡುತ್ತಾ.. ಎಲ್ಲವನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು.." 

"ನೋಡ್ರಪ್ಪಾ.. ಊಟೋಪಚಾರ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ.. ಮತ್ತೆ ಇದೆ ಅರಳಿಕಟ್ಟೆಯ ಹತ್ತಿರ ಬನ್ನಿ.. "

ಆ ಕಂಚಿನ ಕಂಠಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಾ ಅಂದವರು ಉಂಟೆ.. ತುಟಿ ಪಿಟಿಕ್ ಅನ್ನದೆ ಮುಂದಿನ ಮೂವತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳು ಸರ್ ಅಂತ ಕಳೆದೆ ಹೋಯ್ತು.. 

ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಅರಳಿಕಟ್ಟೆಯ ಹತ್ತಿರ ಮತ್ತೆ ಬಂದು ಕೂತರು.. 

ಎಲ್ಲರ ಕಿವಿಗಳು ನೆಟ್ಟಗಿದ್ದವು.. ಮೊದಲೇ ಸಡ್ಡು ಗದ್ದಲವಿಲ್ಲದ ಲೋಕ ಅದು.. ಇವರ ಧ್ವನಿ ಮತ್ತೆ ಮಾರ್ದನಿಯಾಗುವಷ್ಟು ನಿಶ್ಯಬ್ಧ.. ಭೂಲೋಕದ ಮಲ್ಟಿಪ್ಲೆಕ್ಸ್ ಥೀಯೇಟರ್ ತರಹ ಸೌಂಡ್ ಸಿಸ್ಟಮ್ ಬೇಕೇ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.. ಅಷ್ಟು ಖಡಕ್ ಆಗಿತ್ತು ಅವರ ಧ್ವನಿ.. 

"ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಒಂದು ಸಂತಸದ ವಿಚಾರ.. ನನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ವಂಶವೃಕ್ಷ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದೆ.. ಜಗದಗಲ ಪಸರಿಸಿದೆ.. ಕಳೆದ ಶನಿವಾರ ಊಟ ಮಾಡಿ ನೆಡೆಕೊಂತ ಹೋಗಿದ್ದ ನಾನು.. ಬಂದದ್ದು ಭಾನುವಾರ ಸಂಜೆ ಐದು ಘಂಟೆಗೆ ಅಲ್ವೇ.. "

ಎಲ್ಲರೂ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿದ್ದ ಹಾಗೆ ತಲೆ ತೂಗಿದರು.. 

"ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಅಚ್ಚರಿ / ಕುತೂಹಲ / ಪ್ರಶ್ನೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ ಅಂತ ನನಗೆ ಗೊತ್ತು.. .ಆದರೆ ನೀವೆಲ್ಲ ನನ್ನ ದನಿಗೆ ಹೆದರಿ.. ಏನೂ ಮಾತಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ / ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ.. ಅದಕ್ಕೆ ನಾನೇ ಉತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.. .. ಎಲ್ಲರೂ ಎದುರಿಗೆ ಇರುವ ಪರದೆಯನ್ನು ನೋಡಿ.. ಒಂದು ದಿನದ ಪೂರ್ತಿ ವಿವರ ನಾನೇ ಹೇಳುತ್ತಾ ನಿಮಗೆಲ್ಲ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.. "

*******
ವಿಜಯನಗರದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯ.. ಸುಮಾರು ಐದು ಶತಮಾನಗಳ ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮ ಗ್ರಾಮದ ಪೂರ್ವಜರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಸ್ಥಳವೇ ನಾ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ ಊರು "ಕಿತ್ತಾನೆ"  ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಇರುವ ತನಕ ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ.. ಈಗ ನನ್ನೆಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.. ಈಗ ಹೋಗುವ ಅವಕಾಶವಿರಲಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ನನ್ನ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಒಂದಾಗಿ ಕೂಡಿ.. ಕುಟುಂಬ ಮಿಲನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವ ವಿಷಯ ತಿಳಿದಾಗ.. ಬಲು "ಸಂತೋಷ"ವಾಯಿತು.. ಅದಕ್ಕೆ ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಹೇಳದೆ ಮೆಲ್ಲನೆ ನಾನೇ ಹೋಗಿ ಬಂದೇ.. "

ಎಲ್ಲರೂ "ಹೋ ಹೋ" ಅಂತ ಕೂಗುತ್ತಾ "ನಾವು ಬರುತ್ತಿದ್ದೆವು.." ಎಂದಾಗ.. 

"ಸದ್ದು ಸದ್ದು" 

ಪಿನ್ ಡ್ರಾಪ್ ಸೈಲೆನ್ಸ್!!!!

"ನನ್ನ ಕುತೂಹಲ ತಣಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಾ ಹೋಗಿ ಬಂದೆ.. ಅದರ ವಿವರವನ್ನು ಈಗ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.. ಮುಂದಿನ ವರ್ಷವೂ.. ಮತ್ತೆ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷವೂ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನೆಡೆಯುತ್ತೆ.. ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹೋಗೋಣ ..ಈಗ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ವಿವರ.. ಅಲ್ಲೇ ನೋಡಿ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ.. ಚಿತ್ರ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದೆ ತಾನೇ.. "

ಎಲ್ಲರೂ ಮಂತ್ರ ಮುಗ್ಧರಾಗಿ ಪರದೆಯ ಮೇಲಿನ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕೂತರು.. 

ಚುಮು ಚುಮು ಚಳಿ.. ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಮಂಜು ಮಂಜು.. ಹಳ್ಳಿಯ ಮರಗಿಡಗಳು ಮಂಜನ್ನು ಹೊದ್ದು ಮಲಗಿತ್ತು.. . 




ಅಲ್ಲೊಂದು ಇಲ್ಲೊಂದು ಹಕ್ಕಿಗಳು ಕೂಗುತಿತ್ತು... ವಸಂತಕಾಲ.. ಚಿಗುರು.... ಹಸಿರು.. ಉಸಿರು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದ ತರುಲತೆಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಹಳ್ಳಿದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನೆಡೆಯುತ್ತಾ ಸಾಗಿದೆ.. ಕಳೆದ ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಾ ನೋಡಿದ ನನ್ನ ಹಳ್ಳಿ ತುಂಬಾ ಬದಲಾಗಿದೆ... ನೆಡೆಯುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ.. ಅರೆ.. ತುಂಬಾ ದೂರ ಇದೆಯಾ ಅಂತ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕ ನೋಡಿದೆ.. ಮೈಲಿಗಲ್ಲು ಕಂಡೆ ಬಿಟ್ಟಿತು.. 



ಮನ ಪುಳಕಗೊಂಡಿತು.. ಅರೆ ಅನತಿ ದೂರದಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ ನನ್ನೂರು.. ನನ್ನ ಮನೆ.. ನನ್ನ ಬಾಂಧವರು.. ನನ್ನ ಬಳಗ.. ನನ್ನ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು....   ಅರೆ ವಾಹ್.. 




ನಾ ಓಡಾಡಿದ್ದ ಕೆರೆ ಏರಿಗೆ ಟಾರು ಬಂದಿದೆ.. ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ಹೆಬ್ಬಾಗಲಾಗಿದ್ದ ಮರ ಹಾಗೆ ಇದೆ.. ನನ್ನ ಸ್ವಾಗತಿಸಲು.. ಹೂಗಳು ಅರಳಿವೆ.. ಅರೆ ಅರೆ ಇನ್ನೂ ನನ್ನೂರಿನಲ್ಲಿ ಸೌದೆ ಓಲೆ ಇದೆ.. ಚಿಮಣಿಯಿಂದ ಬರುವ ಹೊಗೆಯನ್ನು ನೋಡೋದೇ ಅಂದ.. 






ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬೆಳೆಯಲು ಅನುಕೂಲವಾಗುವ ಹಾಲು ಕೊಡುವ ಎಮ್ಮೆಗಳು, ಎತ್ತುಗಳು, ಹಸ್ಸುಗಳು ಇವೆ.. ವಾಹ್ ಎಷ್ಟು ಸುಂದರ ನನ್ನ ಊರು.. ಅರೆ ಉಡುಸಲಮ್ಮ ದೇವಿಗೆ ಹೊಸ ದೇಗುಲವಾಗುತ್ತಿದೆ.. ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ನನ್ನ ಮಡದಿಯನ್ನು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕರೆತರಬೇಕು.. 

ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ಬಂದೆ.. ನನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಬಳಗದ ಹಾಜರಿ ಆಗಲೇ ಆಗಿತ್ತು.. ಎಲ್ಲರೂ ನಗು ನಗುತ್ತಾ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.. ಊಟದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಮಾತಿನಂತೆ ಬಂದು ಸೇರುತ್ತಿದ್ದರು.. ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಆನಂದಮಯವಾಗಿ ಊಟ ಮಾಡೋದೆ ಸೊಗಸು.. ಎಲ್ಲರ ಮೊಗದಲ್ಲೂ ಆನಂದ.. ಏನೋ ಸಾಧಿಸಿದ, ಗಳಿಸಿದ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು.. 

ಊಟ ಮುಗಿದು ಎಲ್ಲರೂ ಸುಖಾಸೀನರಾದ ಮೇಲೆ.. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ವಿವರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ನನ್ನ ಮರಿ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು.. ಅವರಿಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಗಳಾಗಿ ನಿಂತದ್ದು ನನ್ನ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು.. ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರು ಒಂದೊಂದು ಜವಾಬ್ಧಾರಿ ಹೊತ್ತು ಹಬ್ಬದ ಸಂಭ್ರಮವನ್ನೇ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದ್ದರು.. ಪ್ರತಿ ಮನೆಗೂ ಮಾವಿನ ತೋರಣವಿರಲಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ಹಬ್ಬದ ಸಡಗರ ತುಂಬಿತುಳುಕುತ್ತಿತ್ತು... 


ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಗೀತೆ ಬಂತು.. ನನ್ನ ವಂಶಸದ ಆಲದ ಮರದ ಪರಿಚಯ.. ಸುಮಾರು ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಊರು ಬಿಟ್ಟು ಬಂದಿದ್ದ ನನಗೆ ನನ್ನ ವಂಶದ ಮುಂದಿನ ತಲೆಮಾರನ್ನು ನೋಡುವ ತವಕ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿತ್ತು.. ವಿವರವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಕಣ್ಣೀರಾದವರು ಕೆಲವರು.. ಸೋಜಿಗವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವರು ಕೆಲವರು.. ಇದು ನಮ್ಮ ವಂಶ ಎಂದು ಗರ್ವದಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದವರು ಕೆಲವರು..  ನನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಪಾದರಸದ ಚಟುವಟಿಕೆಯಿರುವ ಚಿನ್ನ ಚಿನ್ನ.. " ಹೇಳುತ್ತಾ ಹೇಳುತ್ತಾ ಕಣ್ಣುಗಳು ತುಂಬಿ ಬಂದಿದ್ದವು .. ಅರೆ ಘಳಿಗೆ ಮೌನ.. ಮಾತಿಲ್ಲ..  

ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು ಧ್ವನಿ .. "ರೀ ಮುಂದೆ ಹೇಳಿ.. " ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ.. ಅಕ್ಕ ಅಲಿಯಾಸ್ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ದೇವಮ್ಮನವರು.. 

"ಓ ಭಾವುಕನಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ.. ಸರಿ ಸರಿ.. ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.. "

"ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಹಾಡು ಕಟ್ಟಿ.. ಅದಕ್ಕೆ ರಾಗ ಹಾಕಿ ಹಾಡಿದಾಗ.. ನಾ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದು ಬಿಡಬಾರದೇ ಎನ್ನಿಸಿತು ..ಸೊಗಸಾಗಿತ್ತು ಆ ಹಾಡು.. " 

"ನಂತರ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಹಿಡಿದಿಡುವುದು ಸುಲಭದ ಮಾತಲ್ಲ.. ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಚಟುವಟಿಗೆಗಳು ಬೇಕಿತ್ತು.. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಡಿದ್ದ ಲಗೋರಿ ಆಟದ ಸ್ಪರ್ಧೆ ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದರು.. ಹಿರಿಯರು ಕಿರಿಯರು ಎನ್ನದೆ ಎಲ್ಲರೂ ಭಾಗವಹಿಸಿ ಅಕ್ಷರಶಃ ಮಕ್ಕಳೇ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು.. ಬಾಲ್ಯದ ತುಂಟತನ, ಕಾಲು ಎಳೆದಾಟ, ಗೆಲ್ಲಲೇ ಬೇಕೆಂಬ ಛಲ.. ವಾಹ್. .. ದೊಡ್ಡವರಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಮನಸ್ಸು ನೋಡಬೇಕೆ.. ಬಾಲ್ಯದ ಆಟವಾಡಿ.. ಲಗೋರಿ, ಚಿನ್ನಿದಾಂಡು,ಮರಕೋತಿ, ಕುಂಟೆಬಿಲ್ಲೆ.." 

"ಅಣ್ಣ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೇಳಿ.. " ಶಂಕರಪ್ಪ ನವರ ಮೆಲ್ಲನೆ ಹೇಳಿದರು.. 

"ಕುಶಿಯಾಗಿದ್ದೀನಿ.. ಅಲ್ಲೇ ಒಂದೆರಡು ನಿಮಿಷ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳೋಣ ಅಂದ್ರೆ.... ಸರಿ ಕಣಪ್ಪ.. ಮುಂದೆ.. ಲಗೋರಿ ಆಟ ಮುಗೀತು.. ಅದರಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದವರು ಹಿಪ್ ಹಿಪ್ ಹುರ್ರೇ ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದರು.. 

ಆಟದ ಬಿಸಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ಮೆಣಸಿನ ಕಾಯಿ ಬಜ್ಜಿಯ ಬಿಸಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕರೆದಿತ್ತು.. ರುಚಿ ರುಚಿಯಾದ ಬಜ್ಜಿಅನ್ನಿಸಿತು .. ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಖಾರ ಖಾರ.. ನಾನೂ ಒಂದು ಕೈ ನೋಡಿಯೇ ಬಿಡೋಣ ಅಂತ ಬೋಂಡಾದ ತಟ್ಟೆಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿದೆ.. ಅರೆ ಬರುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲ.. ಆಮೇಲೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತು.. ನಾ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ನೋಡಬಹುದೇ ವಿನಃ.. ಯಾವುದನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ಆಗೋಲ್ಲ ಅಂತ.. 

ನನ್ನ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು, ಮರಿ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು, ನನ್ನ ಶಂಕರನ ಹೆಂಡತಿ ಎಲ್ಲರೂ ನಾಟಕದ ಪದಗಳು, ಭಕ್ತಿ ಗೀತೆ, ಭಜನೆ, ಹಿಂದಿ ಹಾಡು, ದೇವರ ನಾಮಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದಾಗ, ಮರಿ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಮಾಡಿದ ನೃತ್ಯ ಸೊಗಸಾಗಿತ್ತು .. ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡಿದಾಗ ಛೆ ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ತಂದಿದ್ದರೆ .. ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ರೆಕಾರ್ಡ್ ಮಾಡಿ ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಕೇಳಿಸಬಹುದು ಅನ್ನಿಸಿತು..  ಆದರೆ.. ಹೋಗಲಿ ಬಿಡಿ.. ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಇನ್ನೂ ಭರ್ಜರಿಯಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.. ಆಗ ಜಮಾಯಿಸಿ ಬಿಡೋಣ.. ಏನಂತೀರಾ"

"ಹೋ ಹೊ.. ಆಗಲಿ" ಎನ್ನುತ್ತಾ ಎಲ್ಲರೂ ಕೂಗಿದರು... 
"ಅಣ್ಣ.. ಕಾಯೋಕೆ ಆಗ್ತಿಲ್ಲ.. ಬೇಗ ಬೇಗ ಹೇಳಿ.." ಚೆಲುವಮ್ಮನವರು ಮೆಲ್ಲನೆ ತನ್ನ ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮಲಗಿಕೊಂಡು ಹೇಳಿದರು.. 

"ಹೂ ಕಣಮ್ಮ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೇಳ್ತೀನಿ.. ಇಲ್ಲಿವರೆಗೂ ಜೇನಿನ ಧಾರೆಯಾಗಿ.. ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಠಾತ್ ವೇಗ ತಂದುಕೊಟ್ಟವರು ತುಂಡು ಹೈಕಳು.. ಪರ ಪರ ಅನ್ನೋ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವೇಗದ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಖುಷಿ ಕೊಟ್ಟರು.. "


ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಊಟದ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು .. ಊಟ ಮಾಡಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡೋಕೆ ಹೋದವರು ಕೆಲವರು.. ಇನ್ನೂ ಮರಿ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಮಾಧಾನವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ..ಅಂತ್ಯಾಕ್ಷರಿ.. ಸನ್ನೆಯಿಂದ ಪದಗಳನ್ನು ಕಂಡು ಹಿಡಿಯುವುದು.. ಹೀಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಘಂಟೆ ಆಟವಾಡಿದರು.. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮತ್ತೆ ಇನ್ನೊಂದು ಸುಂದರ ದಿನದ ಕನಸ್ಸು ನನಸಾಗುವ ಆಶಾ ಭಾವ ಹೊತ್ತು ಮಲಗಿದರು .

ನಾನೂ ಕೇಶವ ದೇವರ ಗುಡಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಹಾಕಿ.. ಗರ್ಭಗುಡಿಯ ಒಳಗೆ ಇದ್ದ ಕೇಶವನೊಡಲ ಸೇರಿಕೊಂಡೆ. 

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ಬಂದರೆ.. ನಾ ಓಡಾಡಿದ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ತಾರಗಳ ಮಳೆಯೇ ಸುರಿದಿತ್ತು .. ಚಿತ್ತಾಕಾರದ ರಂಗವಲ್ಲಿಯೊಳಗೆ ಮೂಡಿ ಬಂದದ್ದು ಜೀವನ ಬೆಸೆಯುವ ರೇಖೆಗಳು, ಹನುಮ, ಗಣಪತಿ .. ಒಂದೊಂದು ಸುಂದರ ಕಲಾಕೃತಿ.. ರಂಗವಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದ್ಭುತವಾಗತ್ತು .. ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದರೆ.. ಇಡೀ ಬೀದಿಯನ್ನೇ ವರ್ಣಮಯ ರಂಗೋಲಿ ಮಾಡುವ ಹುಮ್ಮಸ್ಸಿತ್ತು ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿ.. 

ಉಪಹಾರದ ಸಮಯ.. ನಂತರದ್ದೇ ಇನ್ನೂ ಸೊಗಸು... ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯ ಬಳುವಳಿಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟ ಊರು ನಮ್ಮ ಕಿತ್ತಾನೆ ಎನ್ನುವ ತಾಮ್ರ ಪಟ್ಟಿ ಅದನ್ನು ಹಳೆಯ ದೇವನಾಗರಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಅದರ ಮುಖ್ಯ ಭಾಗವನ್ನು ತರ್ಜುಮೆ ಮಾಡಿ.. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹೇಳಿದ ನನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗ.. ಎಲ್ಲರೂ ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದರು.. ಫೋಟೋತೆಗೆದುಕೊಂಡರು . ಕರುನಾಡಿನ ಗೆಜೆಟ್ನಲ್ಲಿಯೂ ಇದರ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆಯೆಂದಾಗ ಮನಸ್ಸು ಕುಣಿಯಿತು.. 

ಮತ್ತೆ ಆಟದ ಸಮಯ..ಕಲ್ಲಾಟ, ಚೌಕಾಭಾರಹ್, ಪಗಡೆ ಎಲ್ಲರೂ ಮತ್ತೆ ಮಕ್ಕಳಾದರು.. 
ನಿನ್ನೆ ವಂಶ ವೃಕ್ಷದ ಪರಿಚಯ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದರಲ್ಲ.. ಅದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಆಟ.. ಶುರುವಾಯಿತು.. ಏಳೆಂಟು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಆ ವಂಶವೃಕ್ಷದಲ್ಲಿಯೇ ಅಡಗಿತ್ತು.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ, ಕಿರಿಯರಿಗೆ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಾಯಿ ಹೊಮ್ಮಿ ಬಂದಿತ್ತು.. ಈ ನಿಧಿ ಹುಡುಕಾಡುವ ಆಟ.. ನಿಜಕ್ಕೂ ಈ ಆಟ ನಿಧಿ ಹುಡುಕುವ ಆಟವೇ.. ಎಷ್ಟೋ ನಂಟು ಬೆಸೆಯುವ ಈ ಆಟಗಳು ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರು ಬಂಧವನ್ನು ಬೆಸೆಯುವ ರೀತಿ ಸೋಜಿಗವೆನಿಸುತ್ತದೆ.. 

ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಒಂದೇ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕೆನ್ನುವ ಈ ಆಶಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳು ಕೇವಲ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳು ಮಾತ್ರವಾಗದೆ.. ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಬೆಸೆಯುವ ಕೊಂಡಿಯಾಗಿತ್ತು.. ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದವರಿಗೆ ಸಾಂಕೇತಿಕವಾಗಿ ಬಹುಮಾನವನ್ನು ನನ್ನ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳ ಮೂಲಕ ಕೊಡಿಸಿದರು.. ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸು ಹಾಯ್ ಹಾಯ್ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಭಾರವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು.. ಅರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಹೊರಡುತ್ತಾರೆ.. ಅನಿಸಿದರೂ.. ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಳಗ ಬಂದು ಸೇರಿ.. ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಆಶಯ ಹೊತ್ತು ಎಲ್ಲರೂ ಹೊರಡಲು ಅನುವಾದರು.. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ನೆಡೆಯಿತು.. 

ನನ್ನ ಜೀವಮಾನದಲ್ಲಿ ಈ ಕ್ಯಾಮೇರಾ ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಿದವನಲ್ಲ.. ಮುಸುಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆಯುವ ಆ ಜಾದೂ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಾ ಮೂಡಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ನನ್ನ ಪ್ರತಿರೂಪಿಯನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಿದ ಈ ನೈಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಭಲೇ ಭಲೇ ಎಂದಿತು.. ನೋಡ್ರಪ್ಪಾ.. ನಾ ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ ಹೀಗೆ ಇದ್ದೆ ನನ್ನ ಪ್ರಾಯದಲ್ಲಿ.. 


ಎಲ್ಲರೂ ಹೊರಟರು.. ದಾರಿ ಬುತ್ತಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಎಲ್ಲರೂ ಕೆರೆಯ ಏರಿ ಮೇಲೆ ಹೋಗುತ್ತಾ ಒಮ್ಮೆ ತಿರುಗಿನೋಡಿದಾಗ ಮಗುವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಸಂತೈಸುವ ತಾಯಿಯ ಚಿತ್ರ ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬಂತು.. ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿದವು.. ಮೆಲ್ಲನೆ ನನ್ನ ಉತ್ತರೀಯದಲ್ಲಿ ಒರೆಸಿಕೊಂಡು.. ಕೇಶವ ದೇವರ ಗುಡಿಯತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದೆ.. 

ನನಗೆ ಗೊತ್ತು.. ನಿಮಗೆ ಇನ್ನೂ ಸಂಧಾನವಾಗಿಲ್ಲ ಅಂತ.. ಅದಕ್ಕೆ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಈ ಕೊಂಡಿಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡು ತಂದಿದ್ದೇನೆ. .ನೋಡಿ ಖುಷಿ ಪಡಿ.. ಮತ್ತೆ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸಂಭ್ರಮಿಸೋಣ. ಏನಂತೀರಾ.. !!!


ಖಂಡಿತ.. ಹೋಗೋಣ..!!!

****

"ತಾತಾ ನಾವೂ ನಿಮ್ಮ ಆಶೀರ್ವಾದ ಪಡೆಯಲು ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ.. ನಿಮ್ಮ ಪರಿವಾರ ಸಮೇತರಾಗಿ ಬಂದು ಆಶೀರ್ವದಿಸಿ ಹರಸಿ.. ನಿಮ್ಮ ಹರಕೆ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಏಳು ತಲೆಮಾರುಗಳನ್ನು ಕಾಯುವ ವಜ್ರ ಕವಚ.. ಯಾಕೆ ಗೊತ್ತೇ ನಿಮ್ಮ ಬ್ರಾಂಡ್ ಯಾವುದು ಹೇಳಿ.."

"ಯಾವುದಪ್ಪಾ ನನ್ನ ಬ್ರಾಂಡ್" 

"ಈ ಚಿತ್ರ ನೋಡಿ ತಾತಾ"

"ಹ ಹ ಹ ಹ" ಭುವಿಯೇ ಅಲ್ಲಾಡುವಂಥಹ ನಗು.. "ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳಿದೆ.. ಬೈ ಗಯ್ಸ್.. "  ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಬಾನಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರವಾಗಿದ್ದ ತಾತಾ ಒಂದು ಕಣ್ಣು ಹೊಡೆದು ಮತ್ತೆ ಮುಗುಳುನಕ್ಕರು. 

ಶ್ರೀ ಬೊಬ್ಬೆ ರಾಮಯ್ಯ ವಂಶದ ಕೆಲವು ಕುಡಿಗಳು 


Wednesday, February 7, 2018

"ಸವಿ" ನೆನಪುಗಳು ಬೇಕು

"ಅಪರಿಚಿತ" ಇದು ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಕುತೂಹಲಭರಿತ ಚಿತ್ರ.. ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಈ ರೀತಿಯ ಚಿತ್ರ ಇದೆ ಮೊದಲು ಮತ್ತು ಇದೆ ಕಡೆ.. ಯಾಕೆಂದರೆ.. ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ  ತರ್ಕಕ್ಕೂ ಉತ್ತರಿವಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನು  ಹತ್ತಿಯ ಎಳೆ ಬಿಡಿಸಿದ ಹಾಗೆ ಬಿಡಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ಮತ್ತು ಚಿತ್ರ ನೋಡಿ ಹೊರಬಂದ ಮೇಲೆ ಅನುಮಾನ ಇರುವುದೇ ಇಲ್ಲ..

ಈ ಚಿತ್ರದ ಒಂದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಗೀತೆ ಶ್ರೀ ಪಿ ಆರ್ ರಾಮದಾಸು ನಾಯ್ಡು ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಶ್ರೀ ಎಲ್ ವೈದ್ಯನಾಥನ್ ಅವರ ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ನೆಚ್ಚಿನ ಗಾಯಕಿಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾದ ಶ್ರೀಮತಿ ವಾಣಿಜಯರಾಂ ಸುಶ್ರಾವ್ಯವಾಗಿ ಹಾಡಿರುವ ಗೀತೆ..

ಯಾಕೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಸುಮಾರು ದಿನಗಳಿಂದ ಈ ಹಾಡು ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು.. ಇದಕ್ಕೊಂದು ಸುಂದರ ಸ್ಪರ್ಶ ಕೊಡೋಣ ಅನ್ನಿಸಿತು.. ಇದರ ಫಲಶ್ರುತಿ ಈ ಲೇಖನ..

ಮೂರು ಅದ್ಭುತ ಆತ್ಮಗಳಿಗೆ ನಮನ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾ ಈ ಲೇಖನ ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ..

                                                        ******

ಒಂದು ಮುದ್ದಾದ ಜೋಡಿ ಸಾಗರದ ಅಲೆಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಮಾತಾಡುತ್ತಿತ್ತು.. ಕಡಲಿನ ಅಬ್ಬರ ಅವರುಗಳ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಅಡ್ಡಿ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ..

ಶ್ರೀಧರ್ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ "ಸವಿ ನೆನಪುಗಳು ಬೇಕು ಸವಿಯಲಿ ಬದುಕು..ಅಲ್ವೇನೋ ಕವಿ"
ಅಲ್ಲಿಯ ತನಕ ಕವಿತಾ ಒಬ್ಬಳೇ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.. ಅಚಾನಕ್ ಅದನ್ನು ತುಂಡರಿಸಿ ಶ್ರೀಧರ್ ಮಾತಾಡಿದ್ದು.. ಅವಳಿಗೆ ಅಚ್ಚರಿಗಿಂತ ಖುಷಿಯಾಯಿತು.. ಎರಡು ಕೈ ಸೇರಿದರೆ ಅಲ್ಲವೇ ಚಪ್ಪಾಳೆ..

"ಹೌದು ಸಿಡ್ .. ಆದರೆ
ಕಹಿ ನೆನಪು ಸಾಕೊಂದು ಮಾತಲಿ ಬದುಕು
ಬೆಂಬಿಡದ ಆ ನೆನಪು ಮರುಕಳಿಸಿ ದಿನವೆಲ್ಲ
ಕಾಡುತಿದೆ ಮನವ.. ಏನು ಮಾಡೋದು.. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ನಲಿಯುತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿರಬೇಕು"

"ನಿಜ ಕವಿ ಸವಿ ನೆನಪುಗಳು ಬೇಕು ಸವಿಯಲಿ ಬದುಕು.. ಆ ನೆನಪುಗಳೇ ನಮ್ಮ ಬದುಕಿಗೆ ಬುನಾದಿ.. ಮತ್ತು ಸ್ಫೂರ್ತಿ.. "

"ನಿನ್ನ ನಾ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡಲು ಶುರುಮಾಡಿದಾಗ ಮನದಲ್ಲಿ ಆಗುತ್ತಿದ್ದ ಭಾವನೆಗಳು ಸೂಪರ್ ಇರುತ್ತಿದ್ದವು.. ಮನದಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ ಪದಗಳು ತೇಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದವು ಪ್ರಿಯತಮನ ಒಲವಿಂದ ಕನಸುಗಳು ಮೂಡಿ..
                                      ಇನಿಯನ ಎದೆಗೊರಗಿ ಆಸರೆಯ ಬೇಡಿ
                                      ಸರಸ ಸವಿಯ ಬಯಸಿದೆನು ನಾನು.. "

"ಹೌದು ಕಣೋ .. ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸರಸವೂ ಇರುತ್ತದೆ.. ವಿರಸವೂ ಇರುತ್ತದೆ.. ನೀ ನನ್ನ ಎದೆಗೊರಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು.. ನೀ ಹೊರಡುವೆ ಎಂದಾಗ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು ವಿರಹ ವಿಫಲ ಫಲಿಸಿದವು ನನಗೆ

"ನಿನ್ನ ಎದೆಗೊರಗಿದಾಗ ನಿನ್ನ ಹೃದಯದ ಬಡಿತ ಕವಿ ಕವಿ ಎನ್ನುವಾಗ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಉಲ್ಲಾಸ.. ನಾಲಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಅದೇ ಗಾನ ಮೂಡುತ್ತಿತ್ತು.. ಒಮ್ಮೆ ಹೇಳಲೇ ಗೆಳೆಯ.. "

"ಖಂಡಿತ ಕಣೋ.. ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಮದುವೆಯಾಗಿ ದಶಕ ಕಳೆದಿದೆ .. ಮಗನಿದ್ದಾನೆ.. . ಆದರೂ ನಾವು ಪ್ರೇಮಿಗಳೇ.. ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ ಪ್ರೀತಿಗೆ ವಯಸ್ಸಿಲ್ಲ.. ಮುಪ್ಪಿಲ್ಲ.. "

"ಇನಿಯನ ಎದೆ ಬಡಿತ ಗುಂಡಿನ ಧನಿಗೆರೆದು 
ಮಾಸುತಿದೆ ಕನಸು 
ಸವಿ ನೆನಪುಗಳು ಬೇಕು ಸವಿಯಲೆ ಬದುಕು"

"ವಾಹ್ ಸೂಪರ್ ಕಣೋ.. ಈ ಕಡಲಿನ ಮೊರೆತ.. ಈ ತರಂಗಗಳು ತರುವ ತಂಗಾಳಿ.. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಎಷ್ಟು ಮುದಕೊಡುತ್ತದೆ.. ಈ ತಂಗಾಳಿಗಳು ಹೊತ್ತು ತರುವ ಆ ದಿನಗಳ ನೆನಪು ಸದಾ ಹಸಿರು.. "

"ಕವಿ ನಿನಗೆ ನೆನಪಿದೆಯಾ.. "

"ಸಿಡ್ ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಕಳೆದ ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವನ್ನೂ ನೆನಪಿನ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಸೆರೆ ಹಿಡಿದು ಇಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.. ಹೇಳು"

"ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಪರಿಚಯವಾದ ಮೇಲೆ .. ನೀ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆ.. ಆಗ ನಾನೊಬ್ಬನೇ ಇದ್ದೆ.. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರು.. ಹಾಗಾಗಿ ನೀ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆ.. ಆಗ ನಾ ನನ್ನ ಇಷ್ಟವಾದ ಅಪರಿಚಿತ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ.. ನಿನಗೂ ಈ ಚಿತ್ರ ಬಲು ಇಷ್ಟ . ನೀ ಹೇಳಿದ ಸಮಯಕ್ಕಿಂತ ತಡವಾಗಿ ಬರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಮೆಸೇಜ್ ಕಳಿಸಿದ ಮೇಲೆ .. ಇನ್ನೇನು ಮಾಡಲಿ ಎಂದು ಆ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ.. ನೀ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಾ ಆಗಲೇ ಅರ್ಧ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಾಗಿತ್ತು ಆದರೂ.. ಮತ್ತೆ ನಿನಗೋಸ್ಕರ ಮೊದಲಿಂದ ನೋಡಲು ಶುರುಮಾಡಿದೆವು.. ನೀ ಚಿತ್ರದ ಪ್ರತಿದೃಶ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದದು ನನಗೆ ಖುಷಿ ಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು.. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಚಿತ್ರದ ತಂಡ ಸೊಗಸಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿತ್ತು.. "

"ಹೌದು ಕಣೋ.. ಕಾರಣ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.. ಈ ಚಿತ್ರ ನನಗೂ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ.. ಒಳ್ಳೆ ಸಸ್ಪೆನ್ಸ್ ಚಿತ್ರ ಇದು.. ಕಾಶೀನಾಥ್  ಅವರ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಚಿತ್ರವಿದು.. "

"ಕವಿ ನನಗೆ ಒಂದಾಸೆ.. ಈ ಚಿತ್ರದ ಒಂದು ಹಾಡನ್ನು ನನಗೋಸ್ಕರ ಹಾಡುತ್ತೀಯ ಪ್ಲೀಸ್.. "

"ಹಾಡೋಕೆ ನನಗೆ ಬರೋಲ್ಲ.. ನೀನೆ ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದಷ್ಟು ಪದ ಸೇರಿಸಿ ಕಥೆ ಮಾಡಿಬಿಡು.. ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಓದೋಣ.. ನಲಿಯೋಣ.. "

ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸೋತರು ಅಂತ ಹೇಳಬೇಕೇ.. ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ಸೋಲಿಲ್ಲ.. ಬದಲಿಗೆ ಒಬ್ಬರ ಗೆಲುವು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಗೆಲುವು.. ಒಬ್ಬರ ಸೋಲು.. ಇಬ್ಬರ ಸೋಲು.. ಹಾಗಾಗಿ ಸಿಡ್ ಹೇಳಿದ..

"ನೋಡು ಕವಿ.. ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ ಈ ಹಾಡಿನ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ನಮ್ಮ ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದೇವೆ..ಇನ್ನು ಉಳಿದಿರೋದು ನಾಲ್ಕೈದು ಸಾಲುಗಳು ಅಷ್ಟೇ.. ಅದನ್ನೇ ಇಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ.. ಅದನ್ನು  ಇಬ್ಬರೂ ಮತ್ತೆ ಮೊದಲಿಂದ ಓದೋಣ.. ಸರಿ ನಾ.. "

"ಮುದ್ದು ಕಣೋ ನೀನು.. ಸೂಪರ್ ಶುರು ಹಚ್ಚಿಕೋ.. "

"ಕಡಲಿನ ತರಂಗಗಳು ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತಿದ್ದ ಗಾಳಿಯನ್ನು ನೋಡಿ.. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ ಮಾತುಗಳು
ಬೀಸುತಿಹ ತಂಗಾಳಿ ಬಿಸಿಯಾಗಿ ಕಾಡಿ
ನೆನಪಿನ ಭೀತಿಯಲಿ ನಾ ಬಂಧಿಯಾಗಿ
ಮನಸು ಹೃದಯ ನೊಂದು ನೋವಾಗಿದೆ
ಒಲವು ನಲಿವು ಮೂಡಿ ಮಸಕಾಗಿದೆ"

"ಯಾಕೋ ಸಿಡ್ ಏನಾಯಿತು... "

"ಏನಿಲ್ಲ ಕಣೋ.. ಈ ಕಡಲಿನ ತರಂಗಗಳು ಹೊತ್ತು ತರುವ ಮಣ್ಣಿನ ಕಣಗಳು.. ಧೂಳು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತವೆ.. ಕಣ್ಣು ಮಂಜಾಗುತ್ತದೆ.. ಮತ್ತೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತೊಳೆದಾಗ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.. ನೆನಪುಗಳು ಹಾಗೆ ಅಲ್ಲವೇ.. ನೆನಪುಗಳು ಮಧುರವಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆ.. ಹಾಗೆ ಕಣ್ಣಂಚಿನಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ತುಂಬಿರುತ್ತದೆ.. ಇದೆ ಜೀವನ.. "

ಕಡೆಯ ಸಾಲನ್ನು ನಾ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಸಿಡ್
ಅರಳುವ ಹೂವೊಂದು
ಕಮರುವ ಭಯದಲಿ
ಸಾಗುತಿದೆ ಬದುಕು

ಶ್ರೀಧರನ ಕಣ್ಣು ಮಂಜಾದವು.. ಅರಳುತ್ತಿದ್ದ ಹೂವು ಒಣಗಿ ಹೋಗುವ ಪರಿಯನ್ನು ನೋಡಲಾಗದೇ ಹಾಗೆ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡ..

ಕೊಂಚ ಹೊತ್ತಾದ ಮೇಲೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ  ನೋಡಿದ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ..

ಮಧುರ ನೆನಪಿನ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಸಂಚರಿಸಿ ಬಂದ ಅನುಭವ ಅವನನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿ ಮಾಡಿತ್ತು..

ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತು ಹಾಗೆ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡೆ ಹಳೆಯ ದಿನಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಕೂತಿದ್ದ ..

ತಂದಿದ್ದ  ಚಿಪ್ಸ್, ಕಡಲೇಕಾಯಿ.. ಸೌತೆಕಾಯಿ.. ನೀರಿನ ಬಾಟಲ್ ಎಲ್ಲವೂ ಖಾಲಿಯಾಗಿತ್ತು.. ಸೂರ್ಯ ನಾಳೆ ಮತ್ತೆ ಹೊಸ ಭರವಸೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ತರುವ ಆಶಯದೊಂದಿಗೆ ಕಡಲೊಳಗೆ ಇಳಿಯುತ್ತಿದ್ದ..

ಮನೆಯಿಂದ ಮಗರಾಯ ಕರೆ ಮಾಡಿದ್ದ.. "ಅಪ್ಪ ಎಲ್ಲಿದ್ದೀರಾ.. "

"ಹಾ ಪುಟ್ಟ ಬರ್ತಾ ಇದ್ದೀನಿ.. "

ಕಿವಿಗೆ ಇಯರ್ ಫೋನ್ ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊರಟ ಮನೆ ಕಡೆಗೆ.. ಅವನ ಮೊಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ವಾಣಿಯಮ್ಮ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು..

"ಸವಿ ನೆನಪುಗಳು ಬೇಕು ಸವಿಯಲಿ ಬದುಕು
ಕಹಿ ನೆನಪು ಸಾಕೊಂದು ಮಾತಲಿ ಬದುಕು
ಬೆಂಬಿಡದ ಆ ನೆನಪು ಮರುಕಳಿಸಿ ದಿನವೆಲ್ಲ
ಕಾಡುತಿದೆ ಮನವ
ಸವಿ ನೆನಪುಗಳು ಬೇಕು ಸವಿಯಲಿ ಬದುಕು

ಪ್ರಿಯತಮನ ಒಲವಿಂದ ಕನಸುಗಳು ಮೂಡಿ
ಇನಿಯನ ಎದೆಗೊರಗಿ ಆಸರೆಯ ಬೇಡಿ
ಸರಸ ಸವಿಯ ಬಯಸಿದೆನು ನಾನು
ವಿರಹ ವಿಫಲ ಫಲಿಸಿದವು ನನಗೆ

ಇನಿಯನ ಎದೆ ಬಡಿತ ಗುಂಡಿನ ಧನಿಗೆರೆದು
ಮಾಸುತಿದೆ ಕನಸು
ಸವಿ ನೆನಪುಗಳು ಬೇಕು ಸವಿಯಲೆ ಬದುಕು

ಬೀಸುತಿಹ ತಂಗಾಳಿ ಬಿಸಿಯಾಗಿ ಕಾಡಿ
ನೆನಪಿನ ಭೀತಿಯಲಿ ನಾ ಬಂಧಿಯಾಗಿ
ಮನಸು ಹೃದಯ ನೊಂದು ನೋವಾಗಿದೆ
ಒಲವು ನಲಿವು ಮೂಡಿ ಮಸಕಾಗಿದೆ

ಅರಳುವ ಹೂವೊಂದು
ಕಮರುವ ಭಯದಲಿ
ಸಾಗುತಿದೆ ಬದುಕು

ಸವಿ ನೆನಪುಗಳು ಬೇಕು ಸವಿಯಲಿ ಬದುಕು
ಕಹಿ ನೆನಪು ಸಾಕೊಂದು ಮಾತಲಿ ಬದುಕು
ಬೆಂಬಿಡದ ಆ ನೆನಪು ಮರುಕಳಿಸಿ ದಿನವೆಲ್ಲ
ಕಾಡುತಿದೆ ಮನವ

ಸವಿ ನೆನಪುಗಳು ಬೇಕು ಸವಿಯಲಿ ಬದುಕು"

****

ಲೋ ಗುರುವೇ.. ಲೇಖನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಆತ್ಮಗಳು ಅಂದೇ..

ಆ ಆ ಆ ಆ ಆ ಆ  ಏನಂದಿರಿ ಮೂರು ಆತ್ಮಗಳೇ .. ಯಾವುದು ಅಂದಿರಾ..

ಮೊದಲು ಈ ಚಿತ್ರದ ನಿರ್ದೇಶಕ ಶ್ರೀ  ಕಾಶಿನಾಥ್ (ಇತ್ತೀಚಿಗಷ್ಟೇ ನಮ್ಮನ್ನಗಲಿದರು..)
ಎರಡನೆಯದು ಈ ಚಿತ್ರದ ಸಂಗೀತ ನಿರ್ದೇಶಕ ಶ್ರೀ ಎಲ್ ವೈದ್ಯನಾಥನ್..
ಮೂರನೆಯದು.. ಬಿಡಿ ಆ ಮಾತೇಕೆ.. 

Thursday, February 1, 2018

ಮರದ ಮರೆ.....!


ಒಂದೂರಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ರಾಜ ಇದ್ದ..

ಹೋಗತ್ತಾ... 

ಮತ್ತೆ ಶುರುವಾಯಿತಾ ಕಾಗೆ ಗುಬ್ಬಕ್ಕನ ಕತೆ..

ರಾಜ ಇದ್ದ ರಾಣಿ ಇದ್ದಳು ಮಕ್ಕಳು ಇದ್ದ್ರೂ.. ಶತ್ರುಗಳು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮುತ್ತಿದರು...

ಟುರ್ರ್ ಬ್ಯಾ ಬ್ಯಾ.. ಲೊಕೇಶನ್ ಶಿಫ್ಟ್ ಮಾಡೋಣ..

ದಟ್ಟ ಕಾಡು.. ಕತ್ತಲೆಯೇ ಹೆದರಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅಷ್ಟು ಕಾರ್ಗತ್ತಲೆ.. ಪೂರ್ವಿ ಮತ್ತು ಸಮೀರ್ ನೆಡೆದು ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ದರು.. ಸೆಕೆಂಡ್ ಶೋ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಹೊರಟಾಗ.. ಬೈಕ್ ಪಂಚರ್ ಆಗಿತ್ತು..

ಮನೆಗೆ ಕಾಡು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನೆಡೆದು ಹೋದರೆ ಒಂದು  ಕಿಮೀ.. ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಪೇಟೆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋದರೆ ಐದು ಕಿಮೀಗಳು..

ಮೌನ ಮುರಿದು ಪೂರ್ವಿ "ಯಾಕೋ ಇವತ್ತು ಬೈಕ್ ಕೆಟ್ಟಿದ್ದು ಒಳ್ಳೆಯದಾಯ್ತು ಸಮೀರ್.. ಇಂದು ಈ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನೆಡೆದೆ  ಹೋಗೋಣ ಕಣೋ.. . ಮೊಬೈಲ್ ಇದೆ.. ಆರಾಮಾಗಿ ಮಾತಾಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗೋಣ ಕಣೋ"

"ನೆಡೆಯೋಕೆ ಆಗತ್ತೇನೆ ನಿಂಗೆ .. ಆಟೋಗೆ  ನೂರು ಕೊಟ್ಟರೆ  ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ಮನೆಗೆ ಬಿಸಾಕ್ತಾನೆ.. "

"ಬೇಡ ಕಣೋ ಸಮೀರಾ.. ತುಂಬಾ ದಿನ ಆಯ್ತು ನಾವು ವಾಕಿಂಗ್ ಮಾಡಿ.. ಪ್ಲೀಸ್ ಕಣೋ.. ಬೇಕಾದರೆ ನಿನಗೆ ಒಂದು ಸಿಗರೇಟ್ ಸೇದುವ ಅವಕಾಶ ಕೊಡ್ತೀನಿ.. ಒಂದೇ ಅಂದರೆ ಒಂದೇ.. ಸರೀನಾ".. ಕಣ್ಣು ಹೊಡೆದಳು ಪೂರ್ವಿ..

"ಬೇಡ ಪೂರ್ವಿ.. ಸಿಗರೇಟ್ ಬಿಡುವ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿದೆ.. ಇಂದು ಮಂಗಳವಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಇಂದ ಒಂದು ಸಿಗರೇಟ್ ಸೇದಿಲ್ಲ... ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗ ಸಿಗರೇಟ್ ಬಿಡಬೇಕು ಅನ್ನಿಸಿತು.. ಇಂದಿನಿಂದಲೇ ಬಿಟ್ಟಾಯ್ತು.. ಸರಿ .. ನೆಡೆದೆ ಹೋಗೋಣ.. ಕಾಲು ನೋವು ಬಂದರೆ ಹೇಳು.. ಆಯ್ತಾ.. "

"ಮುದ್ದು ಕಣೋ ನೀನು.. "
ಕೃಪೆ : ಗೂಗಲೇಶ್ವರ 
ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ  ಕೊಂಚ ದೂರ ನೆಡೆದ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣುಗಳು ವಾತಾವರಣಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿತು. .. ಹಾಗಾಗಿ ಮೊಬೈಲ್ ಟಾರ್ಚು ಬೇಕಾಗಲಿಲ್ಲ.. ತಮ್ಮ ಜೀವನ  ಶುರುವಾದ ಕ್ಷಣದಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯ ತನಕ ನೆಡೆದ ವಿಷಯಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮೆಲುಕು ಹಾಕುತ್ತಾ ಸಾಗಿದರು..

 ಸುಯ್ ... ದಪ್ ಅಂಥಾ ಏನೋ ಬಿದ್ದ ಸದ್ದಾಯಿತು.. ಗವ್ ಗತ್ತಲೆ ಏನೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ಮೊಬೈಲಿನ ಟಾರ್ಚ್ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಾಗ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಬೆನ್ನಲ್ಲಿ ಚಳಿಮೂಡಿತು .. ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಸಣ್ಣಗೆ ಬೆವರಲು ಶುರುವಾಯಿತು..

ಸ್ವಲ್ಪ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸದ್ದು ಬಂದ ಕಡೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದ..

ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಒಂದು ದೇಹ ಬಿದ್ದಿತ್ತು..

ಏನೂ ಮಾಡೋದು ತಿಳಿಯದೆ ಮೊಬೈಲ್ ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಹತ್ತಿರ ಹೋದರು.. ಮುಖಕ್ಕೆ ಬೆಳಕು ಬಿಟ್ಟಾಗ.. ಗೊತ್ತಾಯಿತು ಯಾವುದೋ ಗುರುತಿಲ್ಲದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂದು.. ಶಿಸ್ತಾಗಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ.. ಬೆರಳುಗಳಲ್ಲಿ  ಉಂಗುರಗಳು, ಕತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸರ.. ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬ್ರೆಸ್ಲೇಟ್ ಇತ್ತು..  ಮೊಗದಲ್ಲಿ ನಗುವಿತ್ತು... ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಪೂರ್ವಿಗೆ ಹೇಳಿದ .. . ಆ ಸಾಧಾರಣ ಬೆಳಕಲ್ಲಿಯೂ ಸಮೀರಾ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದ್ದು ಪೂರ್ವಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗಿತ್ತು.. ಮೊದಲೇ ಹೆದರಿಕೆ.. ಕತ್ತಲೆ.. ಜಿಯ್ ಎನ್ನುವ ಕಾಡು.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಒಂದು ಅನಾಮಧೇಯ ದೇಹ..

ಏನಪ್ಪಾ ಮಾಡೋದು.. ಅರೆಘಳಿಗೆ ಯೋಚಿಸಿದ.. ಇಲ್ಲೇ ನಿಂತರೆ.. ಬೇಡದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಭಯ.. ಹಾಗೆ ಹೋಗೋಣ ಅಂದರೆ.. ಮಾನವೀಯತೆ ಕೂಗಿ ಕರೆಯುತ್ತಿತ್ತು..

"ಪೂರ್ವಿ ನಿನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಇರುವ ಬಾಟಲಿನಲ್ಲಿ ನೀರಿದೆಯಾ ನೋಡು.. "

"ಇದೆ ಕಣೋ ಈ ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ.. ಪೂರಾ ತುಂಬಿದೆ.. " 

ಬಾಟಲನ್ನ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು  ನೀರನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮೊಗಕ್ಕೆ ಎರಚಿದ.. ಏನೂ ಚಲನೆಯಿರಲಿಲ್ಲ.. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರನ್ನು ಮುಖಕ್ಕೆ ಎರಚಿ.. ಒಂದೆರಡು ಹನಿಯನ್ನು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಾಯಿಗೆ ಹಾಕಿದ.. ಅವನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಕಿವಿಯಿಟ್ಟು ಆನಿಸಿದ.. ಹೃದಯ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮೆಲ್ಲಗೆ  ನಾಲಿಗೆಯನ್ನು ಅತ್ತಿತ್ತ ಹೊರಳಾಡಿಸಿತು.. ದೇಹದಲ್ಲಿ ತುಸು ಚಾಲನೆ ಕಂಡು ಬಂತು..

"ಸರ್ ಸರ್.. ಏನಾಯಿತು ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದೀರಾ.. .. "

ಏನೋ ಮಾತಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು.. ಆದರೆ ಧ್ವನಿ ಹೊರಗೆ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ.. ಸಮೀರಾ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ.. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ತಲೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಮೆಲ್ಲನೆ ಮರಕ್ಕೆ ಒರಗಿಸಿ ಕೂರಿಸಿದ.. ಬಾಟಲ್ ಕೊಟ್ಟು "ಸ್ವಲ್ಪ ನೀರು ಕುಡೀರಿ ಸರ್" ಎಂದ..

ನೀರು ಕುಡಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ತುಸು ಚೈತನ್ಯ ಬಂದ ಹಾಗೆ ಕಂಡಿತು.. ಆದರೂ ಮಾತುಗಳು ಕಷ್ಟವಾಗಿದ್ದವು.. "ಪೂರ್ವಿ ನಿನ್ನ ಬ್ಯಾಗಿನಲ್ಲಿ ಇಂಟರ್ವಲ್ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಚಾಕೊಲೇಟುಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಉಳಿದಿದ್ದವು . ಸ್ವಲ್ಪ ಕೊಡು.. "

ಚೊಕೊಲೇಟ್ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಾಯಿಗೆ ಹೋಯಿತು.. ಸ್ವಲ್ಪ ಚೈತನ್ಯ ಬಂದ ಹಾಗೆ ಅನ್ನಿಸಿತು..

ಮತ್ತೊಂದು ಗುಟುಕು ನೀರು.. "ಸರ್...  ನಾನು...  ಸಿನಿಮಾ.....  .. ಮನೆಗೆ.... .. ತಲೆ....  ಸುತ್ತು....  ಅನುಭವ.. ಹಾಗೆ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದೆ.. " ಅರ್ಧ ಅರ್ಧ ಮಾತುಗಳು...

ಸಮೀರಾ ಮೆಲ್ಲನೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬೆನ್ನು ತಲೆ ಸವರುತ್ತಾ ಯೋಚಿಸತೊಡಗಿದ.. .. ಸಿನಿಮಾ ನೋಡೋಕೆ ಬಂದಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಹೇಗೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋದ ಅಂತ.. ಕಾರಣ.. ಇವರು ಬೈಕ್ ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡುವಾಗ ಅರಿವಾಗಿತ್ತು ಪಂಚರ್ ಆಗಿದೆ ಎಂದು.. ನಂತರ ಪಾರ್ಕಿಂಗ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹತ್ತಿರ ಪಂಚರ್ ಅಂಗಡಿ ಹತ್ತಿರವಿದೆಯಾ ಎನ್ನುವ ಪೆದ್ದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದ್ದು.. "ಆವ ತಮಾಷೆ ಮಾಡ್ತೀರಾ ಸರ್ ದೆವ್ವಗಳು ಓಡಾಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಂಚರ್ ಅಂಗಡಿ ಯಾರು ತೆಗೆದಿರುತ್ತಾರೆ.. ಇಲ್ಲೇ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿ .. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬಂದು ಪಂಚರ್ ಹಾಕಿಸಿಟ್ಟುರುತ್ತೇನೆ.. ತಗೊಂಡು ಹೋಗೋರಂತೆ.. ಐನೂರು ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗಿ.. ಚಿಲ್ಲರೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.. ಹನ್ನೆರಡು ಘಂಟೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಬನ್ನಿ ಸರಿನಾ.. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಬರಬೇಡಿ.. ನಾ ಇರೋಲ್ಲ.. ಆಮೇಲೆ ನನ್ನ ಜಾಗದಲ್ಲಿದ್ದವ ತಕರಾರು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.. ಸರಿ ನಾ "

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮಾತು ಕತೆ ನೆಡೆದು ಹದಿನೈದು ಇಪ್ಪತ್ತು ನಿಮಿಷ ಆಗಿತ್ತು.. ಹಾಗಾಗಿ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಮಗಿಂತ ಮುಂದೆ ಹೋಗಿದ್ದ ಅಂತ ಅರಿವಾಯಿತು..

"ಸರಿ ಸರ್.. ಈಗ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಎಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಮನೆ.. ಅಡ್ರೆಸ್ ಹೇಳಿ ನಾ ಬಿಟ್ಟು ಬರುವೆ.. ನನ್ನ ಮನೆ ಕೂಡ ಈ ಕಾಡಿನ ಆಚೆ ಬದಿಯಲ್ಲಿದೆ.. "

ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ.. ಮಿಸುಕಾಡಲಿಲ್ಲ.. ಮಾತುಗಳು ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು.. ಜೇಬನ್ನು ತಡಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು ತನ್ನ ವಿಸಿಟಿಂಗ್ ಕಾರ್ಡ್ ಕೊಟ್ಟು..
"ಇದೆ.. ..  ನನ್ನ ವಿಳಾಸ.. ನೀವೇನು....  ತೊಂದರೆ... .. ನನಗೆ ಶುಗರ್ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದೆ.. .. ... ಸಕ್ಕರೆ...  ಅಂಶ ಅಚಾನಕ್ ಕಡಿಮೆ...  .. ಈ ರೀತಿ ಆಗುತ್ತದೆ.. ನನ್ನ ಜೇಬಲ್ಲಿ...  ಸಾಮಾನ್ಯ...  ಚಾಕೊಲೇಟ್ ಇರುತ್ತೆ.. ಇವತ್ತು ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು...  ಬಂದಿದ್ದೆ...  ಸಿನಿಮಾ...  ನೋಡೋಕೆ.. ಹೋಗಲಿ ಬಿಡಿ.. ನಾನು ಇಲ್ಲೇ...  ಸ್ವಲ್ಪ ... ಹೊತ್ತು ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.. ... ನೀವು...  ಹೊರಡಿ...  ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ...  ಮನೆಗೆ...  ಬನ್ನಿ...  ತಿಂಡಿ ... ಸಮಯಕ್ಕೆ...  ಬಂದರೆ...  ಒಳ್ಳೆಯದು.. ಒಂದಷ್ಟು....  ಮಾತಾಡಬಹುದು.. ಹೌದು ನೀವು... ಈಗ ಮಾಡಿದ ಉಪಕಾರ ನಾ ಮರೆಯೋಕೆ...  ಸಾಧ್ಯವೇ...  ಇಲ್ಲ.. ಸಕ್ಕರೆ..  ಅಂಶ...  ಒಂದು...  ರೀತಿಯ...  ವಿಷ...  ಇದ್ದ...  ಹಾಗೆ...  ಕಡಿಮೆ...  ಆದರೂ ಕಷ್ಟ.. ಹೆಚ್ಚಾದರೂ...  ಕಷ್ಟ.. ಹೀಗೆ....  ದಾರಿಯಲ್ಲಿ...  ಕುಸಿದು...  ಕೂತ...  ಉದಾಹರಣೆಗಳು...  ತುಂಬಾ...  ಇವೆ...  ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾರೆ...  ಮನೆಯಲ್ಲಿ.. ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.. .. ಈ...  ಕಾಡು...  ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ...  ನೀವು ...  ದೇವರು...  ಸಿಕ್ಕ..  ಹಾಗೆ..  ಸಿಕ್ಕಿದ್ರಿ.. ನೀವು...  ಬರಲಿಲ್ಲ...  ಅಂದಿದ್ರೆ..  ನನ್ನ...  ಕತೆ...  ದೇವರೇ..  ಕಾಪಾಡಬೇಕಿತ್ತು.. ನೀವು...  ನನ್ನ...  ಪಾಲಿನ ದೇವರಾಗಿಬಿಟ್ರಿ.. ಖಂಡಿತ ... ಮನೆಗೆ...  ಬನ್ನಿ.. ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ...  ನಿಮ್ಮನ್ನು..  ಪರಿಚಯ...  ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತೇನೆ.. "

ಮಾತಾಡದೆ ಕೂತಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಚೂರು ಸಕ್ಕರೆಯ ಅಂಶ ಮಾಡಿದ ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟು ಆಡುತ್ತಿದ್ದ  ಮಾತುಗಳು ಆದರೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಚೈತನ್ಯ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಕುರುಹುವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು.. .. . ಬಿಟ್ಟ ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಪೂರ್ವಿಗೆ ಇದು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರ ವಿಷಯವಾಗಿತ್ತು .. ಸತ್ತಂತೆ ಮಲಗಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ.. ಈ ಪರಿಯ ಚೈತನ್ಯ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಾರಣವಾದ ಆ ಸಕ್ಕರೆಯ ಚಾಕೊಲೇಟಿಗೆ ಸಲಾಂ ಹೊಡೆಯಬೇಕು ಅನ್ನಿಸಿತು..

ನಿಧಾನವಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಚೈತನ್ಯ ತುಂಬಿಕೊಂಡು..  ಇನ್ನೊಂದು ಚಾಕೊಲೇಟ್ ತಿಂದು.. "ನೀವು ಹೋಗಿ ಸರ್.... ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಮೇಡಂ ಬೇರೆ ಇದ್ದಾರೆ.. ಆಗಲೇ ಒಂದು ಘಂಟೆ ಆಗಿದೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ.. ನೀವು ಹೋಗಿ ನಾ ಮೆಲ್ಲನೆ ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಸಿನಿಮಾ ನೋಡುವ ಚಪಲ.. ನೆಡೆದೆ ಹೋಗೋಣ ಅಂತ ಇವತ್ತು ಗಾಡಿಯನ್ನು ತರಲಿಲ್ಲ.. ನೀವು ಹೋಗಿ.. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬರುವುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮರೆಯಬೇಡಿ . ಮೇಡಂ ನೀವು ಬರಬೇಕು.. "

ಎಷ್ಟು ಹೇಳಿದರೂ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ.. ಸರಿ ಇನ್ನೇನು ಮಾಡುವುದು ಅಂತ ಯೋಚಿಸಿ.. "ಸರ್ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿ.. ಇನ್ನೊಂದೆರಡು ಚಾಕೊಲೇಟ್, ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಬಾಟಲ್ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.. ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಆಯ್ತಾ.. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇನೆ.." 

" ಸರಿ" ಅಂತ ಒಂದು ದೇಶಾವರಿ ನಗೆ ಬೀರಿ ಕೈಯಾಡಿಸಿತು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ..

ನೀರಿನ ಬಾಟಲ್ ಮತ್ತು ಒಂದೆರಡು ಚಾಕೊಲೇಟ್ ಕೊಟ್ಟು.. ಸಮೀರಾ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವಿ ನೆಡೆಯುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಮೆನೆಗೆ ತಲುಪಿದರು.. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಅದೇ ಮಾತು ಇಬ್ಬರಲ್ಲೂ..

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತಡವಾಗಿ ಎದ್ದ ಸಮೀರಾ.. ಪೂರ್ವಿ ಇನ್ನೂ ಮಲಗಿಯೇ ಇದ್ದಳು..

ತಾನೇ ಕಾಫಿ ಮಾಡಿ ಪೂರ್ವಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು... ಪೇಪರ್ ಓದುತ್ತಾ ಕೂತ.. ಆಗಲೇ ಹನ್ನೊಂದಾಗಿತ್ತು.. ಓಹ್ ಬೈಕ್ ತರಬೇಕು ಅಂತ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು.. ಲಘುಬಗೆಯಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ.. ದೇವರಿಗೆ ಡೈವ್ ಹೊಡೆದು.. ಚಪ್ಪಲಿ ಮೆಟ್ಟಿ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಕಾಡಿನ ಹಾದಿ ಹಿಡಿದ..

ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿ ನೆಡೆದ ವಿಷಯಗಳೆಲ್ಲ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು.. ಅದನ್ನೇ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಮರವನ್ನು ಹಾದು ಹೋಗುವಾಗ ಅವನಿಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಆ ಮರದ ಕಡೆಗೆ ಗಮನ ಹರಿಸಿದ.. ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು..

ತಾ ಕೊಟ್ಟ ಬಾಟಲ್ ಅಲ್ಲೇ ಇದೆ.. ಅರೆ ಇಸ್ಕಿ ಇದೇನು.. ಇಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದನಲ್ಲ ಪಾರ್ಟಿ ಎಂದು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ನೋಡಿದ.. ಖಾಲಿಯಾಗಿದ್ದ ಎರಡು ಚಾಕೊಲೇಟ್ ಪೇಪರ್ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇತ್ತು.. ಬಾಟಲಿನಲ್ಲಿ ನೀರು ಖಾಲಿಯಾಗಿತ್ತು..

ಸರಿ.. ಹೇಗಿದ್ದರೂ ವಿಳಾಸ ಇದೆ ಅಲ್ಲಾ.. ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ನೋಡೋಣ ಅಂತ.. ಶಿಳ್ಳೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ.. ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ನೋಡಿದ್ದ ಚಿತ್ರದ ಹಾಡು ಗುನುಗುತ್ತಾ.. ಥಿಯೇಟರಿಗೆ ಹೋದ..

ಗೇಟಿನ ಹತ್ತಿರವೇ ಇದ್ದ ಆ ಹುಡುಗ.. "ನಮಸ್ಕಾರ ಸರ್.. ಏನ್ ಸರ್ ಟೈಮ್ ಅಂದ್ರೆ ಟೈಮ್. ೧೨ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಹನ್ನೆರಡಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ.. ನಿಮ್ಮಂತರವರಿಂದಲೇ ಮಳೆ ಬೆಳೆ ಆಗುತ್ತಿರುವುದು ಸರ್.. ಬೈಕ್ ಪಂಚರ್ ಹಾಕಿಸಿಟ್ಟಿದ್ದೀನಿ ಸರ್.. ಬೊಂಬಾಟ್ ಬೈಕ್ ಸರ್ ಇದು.. ಮಾರುವ ಪ್ಲಾನ್ ಇದ್ದರೆ ಹೇಳಿ ಸರ್.. ನಾನೆ ತಗೋತೀನಿ ...  ಸರ್ ಪಂಚರ್ ದುಡ್ಡು ಇಷ್ಟಾಯಿತು.. " ಇನ್ನೂ ಬಡಬಡಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ..

"ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್.. ಚಿಲ್ಲರೆ ನೀನೆ ಇಟ್ಕೋ.. " ಎಂದು ಹೇಳಿದವನೇ ಸಮೀರಾ.. ಬೈಕ್ ಹತ್ತಿ ಮನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟ..

ಪೇಟೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುವಾಗ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು ಅರೆ ಇಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲೋ ಇರಬೇಕು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ.. ಸರಿ ಹೇಗಿದ್ದಾರೆ ವಿಚಾರಿಸೋಣ.. ಎಂದು ಆ ಕಾರ್ಡ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ವಿಳಾಸ ಹುಡುಕ ಹತ್ತಿದ.. ಚಿಕ್ಕ ಊರಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಅಷ್ಟೇನೂ ಕಷ್ಟ ಪಡಬೇಕಿರಲಿಲ್ಲ.. ಹದಿನೈದು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಿಸಿದ ಮೇಲೆ ವಿಳಾಸ ಸಿಕ್ಕಿತು..

ದೊಡ್ಡದಾದ ಮನೆ.. ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಹುಲ್ಲು ಹಾಸು.. ಅತ್ತಿತ್ತ ಹೂವಿನ ಗಿಡಗಳು.. ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಆಡುತ್ತಿದ್ದ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳು.. ಮನೆಗೆ ಬಳಿದಿದ್ದ ಬಿಳಿಯ ಬಣ್ಣ.. ಮಂಗಳೂರು ಹೆಂಚು.. ಒಂದು ರೀತಿಯ ಆಹ್ಲಾದಕರ ವಾತಾವರಣ ಅನ್ನಿಸಿತು..  ಕಿರ್ ಎಂದು ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಾ ಗೇಟ್ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತು..

ಒಳಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ಸುತ್ತ ನೋಡುತ್ತಾ ಒಳಗೆ ಹೋದ..

"ಎಸ್.. ಯಾರು ಬೇಕಿತ್ತು.. " ಒಂದು ಹೆಂಗಸಿನ ಧ್ವನಿಗೆ ತಿರುಗಿದ ಸಮೀರಾ..

"ಆ ಮೇಡಂ.. ಇದು ಇವರ ಮನೆ ವಿಳಾಸ ತಾನೇ.. ಇವರು ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾರಾ.. " ಆ ಕಾರ್ಡನ್ನು ತೋರಿಸಿದ..

"ಹೌದು ಒಳಗೆ ಇದ್ದಾರೆ.. ನೀವು ಯಾರು"

"ನಾನು ಅವರನ್ನು ನೋಡಬೇಕಿತ್ತು.. "

"ಸರಿ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ.. .. ಒಯೆ ಚೋಟು.. ಇವರನ್ನು ಒಳಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು"

ಚೋಟುವಿನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಸಮೀರಾ ... ತನ್ನ ತಲೆಗೂದಲನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಸರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಒಳಗೆ ಹೋದ..

ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕೂತಿತ್ತು.. "ನಮಸ್ಕಾರ ಸರ್.. ಈಗ ಹೇಗಿದ್ದೀರಾ..ನೀವು ವಾಟರ್ ಬಾಟಲನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇಟ್ಟಿದ್ದ್ರಿ. ನೋಡಿ ಹೌದು ಇದೆ ಬಾಟಲ್.. ನನ್ನ ಬೈಕ್ ಪಂಚರ್ ಆಗಿತ್ತು.. ಥೀಯೇಟರ್ ಹತ್ತಿರ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದೆ.. ಈಗ ರಿಪೇರಿ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಾಗೆ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವ ಅಂತ ಬಂದೆ.. "

ಸಮೀರನನ್ನು ಮೇಲಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿ.. ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಗೆರೆ ಮೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ಕಣ್ಣನ್ನು ಕಿರಿದಾಗಿಸಿ..

"ನೀವು ಯಾರು.. ಏನಾಗಬೇಕಿತ್ತು.. ಏತಕ್ಕೆ ಬಂದ್ರಿ.. ನನಗೆ ಏನಾಗಿತ್ತು.. ಏನಿದು ವಾಟರ್ ಬಾಟಲ್ ಕಥೆ..ನಿಮ್ಮ ಬೈಕ್ ಪಂಚರ್ ಆದ್ರೆ ನನಗೇಕೆ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೀರಿ..  ಇದು ಮನೆ.. ಪಂಚರ್ ಅಂಗಡಿ ಅಲ್ಲಾ.. ಚಂದಾ ಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ ಸೀದಾ ಮನೆ ಒಳಗೆ ಬರೋದಾ... "

"ನಿನ್ನೆ ನೀವು.. ಕಾಡಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದು.. !"

ಸಮೀರಾ ಇನ್ನೂ ಮಾತು ಮುಗಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ "ಏನ್ರಿ ನಿಮ್ಮ ಹರಿಕತೆ ಕೇಳೋಕೆ ನಾ ಕೂತಿಲ್ಲ.. ಓಯ್ ಯಾರಿದು ಇವರನ್ನು ಒಳಗೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು.. ನೋಡಿ ಸರ್ ನೀವು ಯಾರೋ ನನಗೆಗೊತ್ತಿಲ್ಲ .. ಯಾತಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಿದ್ದೀರೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.. ಹೊರಡಿ ಹೊರಡಿ"

ಅಚಾನಕ್ ಇಷ್ಟೊಂದು ಮಾತಾಡಿದ್ದು ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು ಸಮೀರನಿಗೆ.. ಬೇರೆ ಮಾತಾಡಲು ಅವಕಾಶವಿರಲಿಲ್ಲ.. ಎದ್ದು ನಿಂತು ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಿದ.. ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಅಮೀರ್ ಖಾನ್ ಅಭಿನಯದ ಘಜನಿ ಚಿತ್ರ ಬರುತ್ತಿತ್ತು..

ಏನೋ ನೆನಪಾಯಿತು.. ಸರಕ್ಕನೆ ಮತ್ತೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದಾ.. ಮೊಗದ ಮೇಲೆ ಏನೂ ಭಾವಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಟಿವಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ..  ಅಮೀರ್ ಖಾನ್ ಘಜನಿ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಮೀರನನ್ನು ನೋಡಿ ಕಿಸಕ್ ಅಂತ ನಕ್ಕ ಅನುಭವ.. ....!!!!

Sunday, January 21, 2018

ನನ್ನ ಗೆಳತಿಯ ದಿನ

21 ಹತ್ತಿರ ಬರ್ತಾಇದೆ ..
೨೧ ಶ್ರೀ ಇವತ್ತು..

ನನ್ನ ಟೀ ಸಾಮಾನ್ಯ ಒಂದು ವಾರದ ಮುಂಚೆ ಈ ರೀತಿಯ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಡುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು..

ಸದಾ  ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಕಾಡುವ ಸಮಸ್ಯೆ ನನಗೂ ಮಾಮೂಲು..

"ಹೂ ಟೀ ಏನಾದರೂ ಮಾಡೋಣ .. "

"ಏನ್ ಮಾಡ್ತೀರೋ.. ನಿಮ್ ತಲೆ.. "

ಇಬ್ಬರೂ ನಗುತ್ತಿದ್ದೆವು..

ಇದ್ದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಏನಾದರೂ ತೂಗಿಸಿಕೊಂಡು.. ಹೇಗೋ ಅನುಸರಿಸಿಕೊಂಡು ಬೇಕಿದ್ದನ್ನು ತರುವುದು ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿತ್ತು..

ಮೊನ್ನೆ  ಇದೆ ರೀತಿಯ ದೃಶ್ಯ ಮತ್ತೆ ಪುನಾರಾವರ್ತನೆ..

ಹೋಗಿದ್ದಾಯ್ತು.. ತಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾಯ್ತು. .. ಅಲ್ಲಿಂದ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಕಿಮೀಗಳು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ
"ಈ ಮೌನವ ತಾಳೆನೋ.. ಮಾತಾಡೇ ದಾರಿಯ ಕಾಣೆನು.. " ಹಾಡು ಗುನುಗುನುಸುತ್ತಿತ್ತು..

ಹತ್ತು ಕಿಮೀಗಳು ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ "ಇಳಿದು ಬಾ ತಾಯಿ ಇಳಿದು ಬಾ"  ಹಾಡು..

ಹಿಂದೆ ಮೌನದ ಮೆರವಣಿಗೆ.. .ಮುಖ ಊದಿಕೊಂಡಿತ್ತು

ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ.. "ಯಾಕೆ ಮಾತಿಲ್ಲದೆ ಬಂದೆ.. "

"ಜಾಸ್ತಿ ಆಯಿತು.. ನಿಮಗೆ ತೊಂದರೆ ಆಯಿತು.. "

"ಅಯ್ಯೋ ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಯೋಚಿಸಬಾರದು.. ಕುಶಿಯಾಗಿರಬೇಕು.. "

ಮತ್ತೆ ಸದ್ದಿಲ್ಲ..

ನನಗೆ ಅದು ಬೇಕು.. ಇದು ಬೇಕು.. ಅಂತ ಕೋಪ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಗಲಾಟೆ ಮಾಡುವ ಮಕ್ಕಳ ಮಧ್ಯೆ "ನಿಮಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಯಿತು.. ಸಾರಿ ಎನ್ನುವ" ಈ ರೀತಿಯ ವರಪ್ರಸಾದವೂ ಇರುತ್ತದೆಯೇ ಎಂದು ... ಆಗಸ ನೋಡಿದೆ ..  ತಾರೆಯಾಗಿದ್ದ ಟೀ.. "ವರಪ್ರಸಾದ ಶ್ರೀ .. ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೂ ಈ ರೀತಿಯ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಇರುವ ಕುಡಿ ಸಿಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. " ತನ್ನ ಎಂದಿನ ಕಂಜೂಸು ನಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಅನುಭವ..

"ಸವಿ ನೆನಪುಗಳು ಬೇಕು ಸವಿಯಲಿ ಬದುಕು" ಆ ನೆನಪುಗಳ ಬತ್ತದ ಮಾಲೆ ಇರಲೇ ಬೇಕು ಬರಲೇ ಬೇಕು..

ನನ್ನ ಗೆಳತಿಯ ಜನುಮದಿನವಿಂದು.. ಕಾಲ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕಲ್ಲು ಹೊರಗೆ ಬಂತು ..