Monday, September 18, 2017

ಪ್ರಥಮಂ ವಕ್ರತುಂಡಂಚ ......................ಮುಂದುವರೆದಿದೆ - ಮೂರನೇ ಭಾಗ

ಪ್ರಥಮಂ... ಮೊದಲನೇ ಭಾಗ
ದ್ವೀತೀಯಕಂ... ಎರಡನೇ ಭಾಗ

ಮುಂದೆ... ಮುಂದೆ... ಐದು ದಿನದ ಸುಂದರ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಕಪಾಟನ್ನು ತೆರೆಯಲು ಕೀಲಿ ಕೈ ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಓಡಾಡುತ್ತಿತ್ತು... ಅದು ಕೈಗೆ ಬಂದ ಕ್ಷಣ.

"ತುಲಾ  ಮಾಸೇತು ಕಾವೇರಿ" ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಅಲಾರಾಂ ಯಥಾಪ್ರಕಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೫ ಕ್ಕೆ ಕೂಗುತಿತ್ತು.. ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟೆ.. ಮಲಗುವಾಗ ಕತ್ತಲು ತುಂಬಿದ್ದ ಕೋಣೆಗೆ ಆಗಲೇ ಯಾರೋ ದಿನಕರನನ್ನು ತಂದು ಬಿಟ್ಟಹಾಗೆ.. ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು.. ಗಾಬರಿಯಾಯಿತು ಒಮ್ಮೆಲೇ..... ತಡವಾಯಿತೇನೋ ಅಂತ.. ಕಾರಣ.. ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ ಹೋಟೆಲಿನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ನನ್ನನ್ನು ಆಫೀಸಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಬರುವವರಿದ್ದರು..

ಕಣ್ಣುಜ್ಜಿಕೊಂಡು ಎದ್ದೆ.. ಐದು ಘಂಟೆ.. ತತ್ ತೆರಿಕೆ... ಬರಿ ಇನ್ನೂ ಐದು ಘಂಟೆ... ಮತ್ತೆ ಒಂದು ಅರ್ಧ ಘಂಟೆ ಮಲಗಿ.. ನಂತರ ಲಗುಬಗೆಯಿಂದ ಹೊರಡಲು ತಯಾರಾದೆ.. ಇಷ್ಟವಾದ ತಿಳಿ ನೀಲಿ ಅಂಗಿ.. .. ಮನಸ್ಸು ತಂಪಾಗಿತ್ತು.. ಹಿಂದಿನ ದಿನದ ಆಯಾಸ ಮರೆಯಾಗಿತ್ತು...

ಹೋಟೆಲಿನ ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಂತೇ.. ಅವರ  ಮುಖ ಪರಿಚಯವಿರಲಿಲ್ಲ... ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ ಪಾಸ್ ಪೋರ್ಟ್ ನೋಡಿದ್ದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಕಷ್ಟವಿರಲಿಲ್ಲ.. ಸರಿ ಬರುವ ಕಾರುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ .. ಇವರಿರಬಹುದೇ... ಅವರಿರಬಹುದೇ... ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಒಂದು ಬಿ ಎಂ ಡಬ್ಲ್ಯೂ ಕಾರು ಬಂದು ನಿಂತಿತು.... ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಹೇಳಿತು.. ಶ್ರೀ ಇವರೇ ಕಣೋ..

ಕಾರಿನಿಂದ ಇಳಿದವರು ಹಾಯ್ ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ಅಂದ್ರು... ಮನಸ್ಸು ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನ ಕೈ ಹಿಡಿದಿತ್ತು.. ಇಂದು ಕೂಡ...

ಸುಯ್ ಅಂತ ಕಾರು ನಮ್ಮ ಆಫೀಸಿನ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿತು.. ಹತ್ತೇ ನಿಮಿಷ..

ಮೊದಲ  ಬಾರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಕೇಂದ್ರ ಕಚೇರಿಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವ ಸಂಭ್ರಮ.. ನವ ವಧುವಿನ ನಾಚಿಕೆ, ಸಂಕೋಚ.. ಹೆಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲವೂ ಇತ್ತು.. ಬಲಗಾಲಿಟ್ಟು ಒಳಗೆ ಹೋದೆ.. ಅನೇಕ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳ ಭೇಟಿ.. ಬರಿ  ಇ-ಮೇಲ್ ನಲ್ಲೆ ಇದ್ದ ಪರಿಚಯ... ಮುಖತಃ ಭೇಟಿ.. ನನ್ನನ್ನು ಅವರ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಒಯ್ದಿತ್ತು...

ಅಂದು ಸೋಮವಾರ.. ನನ್ನ  ಕೆಲಸಗಳು ತುಂಬಾ ಇದ್ದವು.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ದಿನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಬೇಕಿತ್ತು.. ಎಲ್ಲವೂ ಸರಾಗವಾಗಿ ನೆಡೆಯಿತು... ಸಂಜೆ.. ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಟೆಲಿಗೆ ಹೋದೆ.. ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಸುತ್ತಾಟ ಎಂದು ಹೊರಗೆ ಬಂದೆ..

ಟ್ರಾಮ್ ಗಳು ಓಡಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.. ಹೈವೇ ಸೊಗಸಾಗಿತ್ತು.. ಬರಿ ಚಲನ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದ ರಸ್ತೆಗಳು ಈಗ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ.. ರಸ್ತೆಯ ಅಂಚಿನ ತನಕ ಟಾರು... ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ  ಎರಡೂ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲು.. ಏನೋ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಖುಷಿ..

ದಿನಕರ ವಿಶ್ರಮಿಸುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದೆ ಇರಲಿಲ್ಲ... ಕೋಣೆಗೆ ಬಂದು ಮನೆಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿದೆ.. ಗೃಹಪ್ರವೇಶ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದ ಸವಿತಾ ಶೀತಲ್ ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತು ಮಾತಾಡಿದರು..

ಮಾರನೇ ದಿನಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸು ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು.. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಹೋಟೆಲಿನ ಮುಂಬಾಗದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು..

ಅರೆ ಶ್ರೀಕಾಂತ್.. ಹೇಗಿದೆ ಫ್ರಾಂಕ್ಫರ್ಟ್.. ಎಲ್ಲರೂ ಕೇಳಿದ ಮೊದಲ ಪ್ರಶ್ನೆ... ಬೇಸಿಗೆಯಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣ.. ತಾಪಮಾನ ೩೫ ಇತ್ತು.. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ತಾಪಮಾನವೇ.. ವಾಹನ ದಟ್ಟಣೆ.. ಬೆಂಗಳೂರಿನ ದಟ್ಟಣೆ ಅನುಭವಿಸಿದ ಮೇಲೆ.. ಮಿಕ್ಕವೂ ಮಾಮೂಲಿ ಅನಿಸಿತ್ತು.. ಬದಲಾವಣೆ ಎಂದರೆ ರೈಲು ಪ್ರಯಾಣ.. ಅದನ್ನೇ ಹೇಳಿದೆ.. ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ತುಸು ಜಾಗ ಪಡೆಯಲು ಬಹುಶಃ ಈ ಮಾತುಗಳು ಸಾಕಾಗಿದ್ದವು ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ.. ನಾನು ಎಲ್ಲರೊಳು ಒಂದಾಗಿದ್ದೆ.. ಅವರು ನನ್ನೊಳಗೆ ಒಂದಾಗಿದ್ದರು..

ಟ್ರೈನಿಂಗ್  ಮಜವಾಗಿತ್ತು.. ನಾನು ಪ್ರಸ್ತುತ ಪಡಿಸಿದ್ದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು .. ಭಾಷೆ ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆ ಆಗಿತ್ತು .. ನಮ್ಮ ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆ ಅಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಾಗಲು ತುಸು ಕಷ್ಟ..ಇರಲಿ .. ಇದೆಲ್ಲಾ ಮಾಮೂಲಿ..

ಸಂಜೆ ಕಾಸೆಲ್ ನಗರದ ಕೇಂದ್ರ ಭಾಗಕ್ಕೆ ನಾನು ಮತ್ತು ಹಂಗೇರಿಯ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋದೆ.. ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಓಡಾಡುವ ಬಸ್ಸು ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ ಟ್ರಾಮ್.. ಟ್ರೈನ್.. ಕಾರು ಬಸ್ಸುಗಳು.. ನಗರದ ಪರಿಚಯ ಸೊಗಸಾಗಿತ್ತು.. ಒಂದು ಅರಮನೆ.. ಉದ್ಯಾನವನ.. ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಸುತ್ತಾಟ.. ಚಿತ್ರಗಳು.. ಜರ್ಮನಿಯ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು..
ಇಲ್ಲಿ ಹೊಗೆ ಬರುತ್ತಿದೆ ಎಂದರೆ ಡಾಕ್ಯುಮೆಂಟ ಚಾಲೂ ಅಂತ ಅರ್ಥ 
ಮಾರನೇ ದಿನ.. ಯಥಾಪ್ರಕಾರ ಟ್ರೈನಿಂಗ್ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ.. ಸಂಜೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ.. ಏನೂ ಎಂಬ ಕುತೂಹಲ ತಣಿಸಿದ್ದು ಡಾಕ್ಯೂಮೆಂಟಾ ೨೦೧೭ ಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ..
ಪುಸ್ತಕಗಳಿಂದಲೇ ಮಾಡಿದ ಮಹಲು 

ಡಾಕ್ಯೂಮೆಂಟಾ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಕಾಸೆಲ್ ನಲ್ಲಿ ನೆಡೆಯುತ್ತೆ .. ನೂರು ದಿನದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಇದು.. ನಿಷೇದ ಮಾಡಿದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಚುರ ಪಡಿಸುವ ಈ ಡೊಕ್ಯೂಮೆಂಟಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ.. ಈ ಬಾರಿ ಗ್ರೀಕ್ ದೇಶದ ಅಥೆನ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿ ನಂತರ ಕಾಸೆಲ್ ನಲ್ಲಿ ನೆಡೆದಿತ್ತು..
ಕಂಬದ ಹತ್ತಿರದ ನೋಟ 

ಇನ್ನೊಂದು ನೋಟ 
ಈ ಡಾಕ್ಯೂಮೆಂಟಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ನಮಗೆ ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಅಮೇರಿಕಾದ ಗೈಡ್..  ಅಲ್ಲಿಯೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಮ್ಯೂಸಿಯಂ ಒಳಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು.. ನಾಲ್ಕು ಮಹಡಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅನೇಕ ವಸ್ತು ವಿನ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು.. ನನಗೆ ಒಂದು ಬಗೆಯ ವಿಭಿನ್ನ ಆದರೆ ಮಿಶ್ರ ಅನುಭವ ನೀಡಿತು.. ಅದರ ಕೆಲವು  ಚಿತ್ರಗಳು ನಿಮಗಾಗಿ ..
ವಿಡಿಯೋ ತುಂಬಾ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು.. ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ 

ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಅನಿಸಿಕೆ ನಮಗೆ 

ಮ್ಯೂಸಿಯಂ ಒಳಗಿನ ದೃಶ್ಯಗಳು 

ಮ್ಯೂಸಿಯಂ ಒಳಗಿನ ದೃಶ್ಯಗಳು 

ಪ್ರದರ್ಶನ.. ಇದರೊಳಗೆ  ವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ .. 

ಪ್ರದರ್ಶನ.. ಇದರೊಳಗೆ  ವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ .. 

ಸಂಜೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಹೋದೆವು.. ರಾತ್ರಿ ಸುಮಾರು ಹನ್ನೆರಡಾಗಿತ್ತು ನಾವು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟಾಗ .. ಹೋಟೆಲಿಗೆ ಬಂದು ಮಲಗಿದ್ದೆ ಗೊತ್ತು .. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅಲಾರಾಂ ಕೊಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ತನಕ ಸೊಗಸಾದ ನಿದ್ದೆ ..

ಮರುದಿನ.. ಗ್ಲೋಬಲ್ ಸಪ್ಪ್ಲೈಯೆರ್ ಮೀಟ್ ಅಥವಾ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದ ಮಾರಾಟಗಾರರ ಸಮಾವೇಶ.. ಹಲವಾರು ಮಾರಾಟಗಾರರನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದ ಅನುಭವ ಖುಷಿ ಕೊಟ್ಟಿತು.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಆಫೀಸಿನ ದಿಗ್ಗಜರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರ ತೆಗಿಸಿಕೊಂಡದ್ದು.. ಸಂತಸ ಕೊಟ್ಟಿತು.. ಇಡೀ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಜರ್ಮನ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ನೆಡೆದರೂ ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು ಅದರ ಸಾರಾಂಶವನ್ನು ಆಂಗ್ಲ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ತರ್ಜುಮೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು..

ಊಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ.. ನಾ ಶುದ್ಧ ಸಸ್ಯಾಹಾರಿ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಹೋಟೆಲಿನಲ್ಲಿ ಸಸ್ಯಾಹಾರಿ ಆಹಾರವನ್ನು ಮೊದಲು ಅವರು ತಿಂದು ಧೃಢ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ನಂತರ ನನಗೆ ತಿನ್ನಲು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು .. ನಾ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದೀನಿ ಅನ್ನುವ ಅನುಭವ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಈ ರೀತಿಯ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾದ ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳಿಂದ..  :-)

ಸಂಜೆ ಇನ್ನೊಂದು ಧಮಾಕ ಕಾದಿತ್ತು.. ಕಾಸೆಲ್ ನಗರದ ಅತಿ ಎತ್ತರದ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋದೆವು.. ಹರ್ಕ್ಯುಲಸ್ ಎನ್ನುವ ಈ ಜಾಗ ಸುಂದರವಾಗಿತ್ತು.. ಮತ್ತು ನಾ  ಇಲ್ಲಿಯೇ ಮಂಗನಾಗಿದ್ದು.. ತಂಪಾಗಿದ್ದ ಜಾಗ.. ಮೋಡಗಳು ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯಲು ಪ್ರಶಸ್ತವಾದ ವಾತಾವರಣ ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು.. ಕ್ಯಾಮೆರಾ ತೆಗೆದೇ... ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿದೆ.. ಕ್ಲಿಕ್ ಆಗ್ತಾ ಇಲ್ಲ .. ಬ್ಯಾಟರಿ ತೊಂದರೆಯೇ ಎಂದು ತೆಗೆದು ನೋಡಿದೆ.. ಸರಿಯಾಗಿತ್ತು.. ಜೂಮ್ ನೋಡಿದೆ ಸರಿಯಾಗಿತ್ತು... ಯಾಕೋ ಅನುಮಾನ ಬಂದು... ಮೆಮೊರಿ ಕಾರ್ಡ್ ನೋಡಿದೆ.. ಅದು ಅಲ್ಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಹಿಂದಿನ ದಿನ ತೆಗೆದ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪಿಗೆ ಹಾಕಿದ ಮೇಲೆ ಕಾರ್ಡನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ  ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ.. ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಹಿಡಿಯಲು ಶುರುಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿದ ಭಯಂಕರ ಮಂಗಾಟ.. :-(
ಈ  ದೃಶ್ಯವನ್ನು ತೆಗೆಯಲು ಹೋದಾಗ ಗೊತ್ತಾಯಿತು
ಮೆಮೊರಿ ಕಾರ್ಡ್ ಇಲ್ಲ ಅಂತ 

ಸುಂದರ ನೋಟ 

ಕಾಸೆಲ್  ನಗರದ ಸುಂದರ ನೋಟ 







ಮೊಬೈಲಿನಲ್ಲಿಯೇ ಹಲವಾರು ಚಿತ್ರ ತೆಗೆದೇ.. ಆದರೂ ನನ್ನ ಕ್ಯಾಮೆರಾದ ಸಹಾಯ ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಬೇಸರ ತುಂಬಾ ಕಾಡಿತ್ತು.. ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಕರೆ ಮನೆಗೆ.. ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಮಾತು ಕತೆ.. ಮಡದಿ ಮಗಳು ಖುಷಿ ನಾನೂ ಖುಷಿ..

ಈ ಪ್ರದೇಶ ಕಾಸೆಲ್ ನಗರದಲ್ಲಿಯೇ ಎತ್ತರವಾದ ಪ್ರವಾಸಿ ಸ್ಥಳ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.. ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಹಾಗೆ ಈ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.. ನಾವು ಹೋದಾಗ ಹರ್ಕ್ಯುಲೆಸ್ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಸುತ್ತಾ ದುರಸ್ತಿ ಕೆಲಸ ನೆಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು...ಸುಂದರವಾದ ಪ್ರತಿಮೆ ಅದು..

ಆ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಸುತ್ತಿ ಕೆಳಗೆ ಬಂದರೆ.. ಅಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮೂರ್ತಿಗಳು.. ಮತ್ತೆ ನೀರು ಹರಿದು ಹೋಗಲು ಮಾಡಿರುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ..
ನೀರಿನ ಆಟವನ್ನು ಆಡುತ್ತಾರೆ ಅಂತ ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು ಹೇಳಿದರು.. ಆ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಬುಡದಿಂದ.. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವಷ್ಟು ದೂರ ನೀರಿನ ಹಾದಿಗೆ ಜಲಪಾತದ ರೂಪ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ.. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೋಗುವ ಬಯಕೆ ಇದೆ :-)

ಸುಮಾರು ಹೊತ್ತು ಕಚಪಚ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ.. ಒಬ್ಬರನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ರೇಗಿಸುತ್ತಾ ಕಾಲ ಕಳೆದೆವು.. ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟು
ಊಟಕ್ಕೆ ಬಂದೆವು ನಗರದ ಮಧ್ಯ ಭಾಗಕ್ಕೆ.. ಎರಡು ಘಂಟೆಗಳು ಸುಯ್ ಅಂತ ಓಡಿ ಹೋಯಿತು..

ಆಗ ನನ್ನಿಷ್ಟದ ಮಳೆ.. ತನ್ನ ಚಮತ್ಕಾರವನ್ನು ತೋರಿಸಿತು.. ನಾ ಹೋದ ದಿನದಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ನನಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.. ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ನೀ ಒಬ್ಬನೇ ಬರಲಿಲ್ಲ.. ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಕರೆದು ತಂದಿದ್ದೀಯ.. ನಮಗೆ ಸೆಕೆ ತಡೆಯಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.. ನೀ ಮಾತ್ರ ಆರಾಮಾಯಾಗಿ ಇದ್ದೀಯ ಎಂದು :-)...

ಅವರ ಆಪಾದನೆಯನ್ನು ನಗುತ್ತಾ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ನಾನು ಅಂದಿನ ಮಳೆ ಬಂದು.. ಆ ಭೂ ಪ್ರದೇಶ ತಂಪಾದ ಮೇಲೆ ಮಾರನೇ ದಿನ ನಾ ಹೇಳಿದೆ.. ಹೌದು ನಾ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಕರೆತಂದಿದ್ದೆ.. ಈಗ ನಾ ವಾಪಾಸ್ ಹೋಗುವಾಗ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.. ಎಂದೇ..  ಸೂಪರ್ ಶ್ರೀ ಅಂದರು...

ಶುಕ್ರವಾರ.. ಸಂಜೆ ಕಾಸೆಲ್ ಬಿಡಬೇಕಿತ್ತು.. ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಿತ್ರರಾದ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ.. ನನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನೆಲ್ಲ ಪೂರೈಸಿದೆ.. ಸಂಜೆ ಕಾಸೆಲ್ ಬಿಡುವಾಗ.. ಯಾಕೋ ಮನಸ್ಸು ಭಾರವಾಗಿತ್ತು.. ಮೊದಲ ಭೇಟಿಗೆ ಕಾಸೆಲ್ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಗೆದ್ದಿತ್ತು.. !

ಸಂಜೆ ಜೆ ಎಂ ಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿದೆ.. ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿನ ಟ್ರೈನಿಗೆ ಹೋರಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.. ಅಂದೇ.. ಅವ ನೀ ಅಲ್ಲಿ ಫ್ರಾಂಕ್ಫರ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಇಳಿದು ಕರೆ ಮಾಡು.. ನಾ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತೇನೆ.. ಎಂದಾ..

ವಾಪಾಸ್ ಬರುವಾಗ ಟ್ರೈನ್ ಹತ್ತಿದೆ.. ಅದು ದೂರ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಟ್ರೈನ್.. ೨೦೦ ಕಿಮಿ ದಾಟುತ್ತಿತ್ತು.. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ೨೫೦ - ೨೭೦ ದಾಟುತ್ತಿತ್ತು.. ಕೂರಲು ಸ್ಥಳವಿದ್ದರೂ.. ನಿಂತುಕೊಂಡೆ ಬಂದೆ.. ೨೦೦ ಕಿಮೀಗಳು ಒಂದೂವರೆ ತಾಸಿನಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುವ ಈ ಪಯಣವನ್ನು ನಿಂತುಕೊಂಡೆ ಆಸ್ವಾದಿಸಲು ಮನಸ್ಸು ಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು.. !!!

ಟಿಂಗ್ ಟಾಂಗ್.. ಟಿಂಗ್ ಟಾಂಗ್... ಜರ್ಮನ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ನಾ ಇಳಿಯುವ ಸ್ಥಳ ಬರಲಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಫಲಕವೂ ಕೂಡ ಆ ವಿವರವನ್ನು ಸಾರುತ್ತಿತ್ತು... !!!

ಮುಂದೆ.. ನನ್ನ ಜೀವದ ಗೆಳೆಯನ ಜೊತೆ ಸುಮಾರು ೬೦-೭೦ ಘಂಟೆಗಳ ಸುಮಧುರ ಸಮಯ..

ಕ್ರೀಕ್ ಕ್ರೀಕ್.. ಫ್ರಾಂಕ್ಫರ್ಟ್ ಬಂತು.. ....!!!

Saturday, September 2, 2017

ಪ್ರಥಮಂ ವಕ್ರತುಂಡಂಚ ......................ಮುಂದುವರೆದಿದೆ - ಎರಡನೇ ಭಾಗ

ಪ್ರಥಮಂ ವಕ್ರತುಂಡಂಚ... ಅದ್ಭುತ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಮುನ್ನುಡಿಯಾಗಿ ವಿಮಾನ ಜರ್ ಅಂತ ಶುರುವಾಯಿತು.. !!! (ಮೊದಲ ಭಾಗ ಈ ಕೊಂಡಿಯಲ್ಲಿದೆ)

ಒಳಗೆ ಕೂತಿದ್ದೆ.. ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದ ಸಹಪಯಣಿಗರು  ಬಂದು ಕೂತರು.. ನಾ ಮಧ್ಯೆ.. ನೋಡಿದರೆ.. ಇಬ್ಬರೂ ಹುಡುಗಿಯರೇ.. ನಾ ಗಗನಸಖಿಯ ಬಳಿ ಸೀಟು ಬದಲು ಮಾಡೋಣ ಎಂದುಕೊಂಡೆ.. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹುಡುಗಿ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯಕರನ ಪಕ್ಕದ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಕೂತು... ಅವಳ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇದ್ದವ ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕೂತ.. ಮನಸ್ಸು ನಿರಾಳವಾಯಿತು.. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಹುಡುಗಿ.. ಗಗನಸಖಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಚಾದರ್ ಹೊದ್ದು ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರಿದಳು.. ಮನಸ್ಸು ಇನ್ನೂ ನಿರಾಳವಾಯಿತು.. !!!

ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ.. ಹೊಟ್ಟೆ ಚುರುಗುಟ್ಟುತ್ತಾ ಇತ್ತು.. ಚಿಟ್ಟೆಗಳಿದ್ದವು ಅಲ್ಲವೇ.. ಅವಕ್ಕೂ ಊಟ ಬೇಕಿತ್ತು :-).. ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಹೊರದೇಶಕ್ಕೆ ಪಯಣ.. ಮೂರನೇ ಬಾರಿಗೆ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದು.. ಟಿವಿ ಕೈಕೊಟ್ಟಿತ್ತು.. ಟಚ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಸರಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ರಿಮೋಟ್ ಕೈಕೊಟ್ಟಿತ್ತು.. ಅಥವಾ ನನಗೆ ಅದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲು ಬರಲಿಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ..

ಉಪಹಾರ.. ಮುಗಿಯಿತು.. ಕಾಫಿ ಕಪ್ ಕೈಗೆ ತಗೊಂಡೆ.. ನಸು ಬೆಳಕು.. ನನಗೆ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೀನಿ ಎನ್ನುವ ಖುಷಿ.. ಯಾಕೋ ಕಣ್ಣು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಹರಿಯಿತು.. ಆ ಹುಡುಗಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ವೋಡ್ಕಾ ಹಿಡಿದಿದ್ದಳು.. ಒಂದೇ ಗುಟುಕಿಗೆ ಕಾಫಿ ಹೊಟ್ಟೆ ಸೇರಿತು.. ಮತ್ತೆ ಆ ಕಡೆ ನೋಡಲಿಲ್ಲ (ಮಹಿಳೆಯರು.. ಕುಡಿಯಬಾರದು.. ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಎನ್ನುವ ಭಾವವಲ್ಲ .. ಹಿಂದಿನ ಕಂಪೆನಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಾಗ.. ಪಾರ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಇದೆಲ್ಲಾ ಮಾಮೂಲಿನ ದೃಶ್ಯಗಳಾಗಿತ್ತು.. ಆ ಕ್ಷಣ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿಗೆ ಜರ್ ಅಂಥಾ ಇಳಿಯಿತು ಅಷ್ಟೇ)

ವಿಮಾನ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ, ಎಷ್ಟು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಹಾರುತ್ತಿದೆ.. ಹವಾಮಾನ, ಮುಗಿಲಲ್ಲಿ ಮೋಡಗಳ ಮೇಲೆ ಹಾರಾಡುವ ದೃಶ್ಯ.. ಎದುರು ಇದ್ದ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತರಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು.. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಿವರವನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ.. ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಓದುವ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯಂತೆ..
ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಮನಸ್ಸಿಗೆ.. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಸಮಯವೆಷ್ಟು.. ನಾ ಇಳಿಯುವ ಮೊದಲ ತಾಣದಲ್ಲಿ ಸಮಯವೆಷ್ಟು.. ಹವಾಮಾನ ಹೇಗಿದೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡುತ್ತಾ.. ನನ್ನ ಕೈಗಡಿಯಾರವನ್ನು ಅಡ್ಜಸ್ಟ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ..

ಮತ್ತೆ ಊಟ ಬಂತು.. ಚಿಟ್ಟೆಗಳು ಹೊರ ಬರುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು.. ತಡೆ ಹಿಡಿದೆ..... ಈಗ ವಿಮಾನ ದೋಹಾದಲ್ಲಿ ಇಳಿಯುತ್ತಿದೆ.. ಸಮಯ ಇಷ್ಟು.... ಮುಂದಿನ ಪಯಣ ಶುಭಕರವಾಗಿರಲಿ ಎನ್ನುವ ಹಾರೈಕೆಗಳು ಕೇಳಿಬಂದವು..

ನಾ ನನ್ನ ಕೈಚೀಲ ಹಿಡಿದು ಹೊರಗೆ ಬಂದೆ.. ಎರಡು ಘಂಟೆಗಳು ಕಾಯಬೇಕಿತ್ತು.. ಆದರೆ ಅದು ಟಕ್ ಅಂತ ಓಡುತ್ತೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿತ್ತು..ಕಾರಣ .. ವಿದೇಶದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಕಾಲಿಟ್ಟಿದ್ದೆ.. ಮನಸ್ಸು ಹಕ್ಕಿಯಾಗಿತ್ತು ..

ನಾ ಆರಾಮಾಗಿ ಇರೋಣ.. ಬಿಲ್ಡ್ ಅಪ್ ಬೇಡ ಅಂತ... ಸಾಮಾನ್ಯ ಜೀನ್ಸ್, ಟೀ ಶರ್ಟ್.. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಚಳಿಯ ತಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ನನ್ನ ಸಹೋದರಿಯೊಬ್ಬಳು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಜರ್ಕಿನ್.. ಕಾಲಲ್ಲಿ ಫ್ಲೋಟರ್ (ಸ್ಲಿಪ್ಪರ್) ಇತ್ತು.. ಎಷ್ಟು ಸರಳವಾಗಿ ಇರಬೇಕಿತ್ತೋ ಅಷ್ಟುಸರಳವಾಗಿದ್ದೆ .. ಬೇಡದ ಅಹಂ ತಲೆಗೆ ಇರಬಾರದು ಅನ್ನುವ ಉದ್ದೇಶ ಮಾತ್ರ ತಲೆಯೊಳಗೆ ಇತ್ತು..

ದೋಹಾ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ  ಇಳಿದು.. ವೈಫೈ ಸಿಕ್ಕಿದ ಮೇಲೆ.. ಮನೆಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಹೇಳಿದೆ.. ಅವತ್ತು ಸವಿತಾ ಮತ್ತು ಶೀತಲ್.. ಒಂದು ಗೃಹ ಪ್ರವೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದರು .. ಬಂಧು ಬಾಂಧವರ ಭೇಟಿ.. ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಖುಷಿ ಕೊಟ್ಟಿತ್ತು ಅಂತ ಶೀತಲ್ ಮೆಸೇಜ್ ಮಾಡಿದ್ದಳು.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವ ಸಮಾಚಾರ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ನೀಡಿತು.. ಜರ್ಮನಿಗೆ ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಅಂತ ಹೇಳಿದರು..
ವಿನ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಕಲೆ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು 

ನಿಲ್ದಾಣದ ಒಂದು ಕಿರು ನೋಟ 

ದೋಹಾದ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ ದೊಡ್ಡದಾಗಿತ್ತು.. ಅಲ್ಲಿನ ವಿನ್ಯಾಸ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಖುಷಿ ಕೊಡ್ತಾ ಇತ್ತು.. ಒಂದೆರಡು  ಸೆರೆ ಹಿಡಿದೆ .. ಅದರಲ್ಲಿ ಈ ಕೆಳಗಿನ ಚಿತ್ರ ಇಷ್ಟಆಯಿತು .. ಈ ಚಿತ್ರದ  ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ..

ಯಾಕೋ ಕಾಣೆ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು..  ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳ ಭವಿಷ್ಯ ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತೇ?

ಒಂದು ಬದಿಯಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ಬದಿಗೆ ಹೋಗಲು.. ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಟ್ರಾಮ್ .. ಅದು ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ (ಸರಿಯಾದ ಹೆಸರು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಹಾಗಾಗಿ ಟ್ರಾಮ್ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದೀನಿ)

ಹೊಸ ಹೊಸ ಬದಲಾವಣೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ವಸ್ತು ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ದೇಹ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು..

ದೋಹಾದಿಂದ ಫ್ರಾಂಕ್ಫರ್ಟ್  (Frankfurt) ಗೆ ಹೋಗುವ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಾಗ.. ರಿಮೋಟ್ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು.. ಟಚ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಆರಾಮಾಗಿತ್ತು.. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಹುಡುಗರು... ಮನಸ್ಸು ರಿಲಾಕ್ಸ್ ಆಯಿತು..

"ಅಬ್ ತಕ್ ಚಪ್ಪನ್" ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿದೆ.. ನನ್ನ ಚಾರಣ ಸ್ನೇಹಿತ ಯಶದೀಪ್ ಸಂತ್ .. ನನಗೆ ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ.. ಶ್ರೀ ನೀನು ಈ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಬೇಕು ಅಂತ.. ಬಯಸದೆ ಬಂದ ಭಾಗ್ಯ.. ಸಿನಿಮಾ ತುಂಬಾ ಸೊಗಸಾಗಿತ್ತು.. ನಾನಾ ಪಾಟೇಕರ್ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಇಷ್ಟ ಆಗ್ತಾರೆ.. ಸೀರಿಯಸ್ ಸಿನಿಮಾ.. ಇಷ್ಟವಾಯಿತು...

ಫ್ರಾಂಕ್ಫರ್ಟ್ ಬಂತು ಅಂತ ಸಂದೇಶ.. ಅಬ್ಬಾ ಅಂತೂ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮೂರು ಘಂಟೆಯಿಂದ ಹೊರಟಿದ್ದ ಪಯಣ.. ಇನ್ನೇನು ಮುಗಿಯುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದಿತ್ತು..

ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೊರಬರಲು ಪ್ರಯತ್ನಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಚಿಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಅದುಮಿ.. ನನ್ನ ಬ್ಯಾಗ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಫ್ರಾಂಕ್ಫರ್ಟ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದೆ.. ಅಲ್ಲಿ ಕಂಡ ದೃಶ್ಯ ಮನಸ್ಸೆಳೆಯಿತು... ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕುತೂಹಲಿಗಳಾಗಿ.. ವಾಹ್ ಅದ್ಭುತ ವಾಕ್ಯ... !
ಕುತೂಹಲವೇ ಜೀವನ ಅಲ್ಲವೇ.. ನಾಳೆ ಎಂದು ಎಂಬ ಕುತೂಹಲ!!! 
ತಾಂತ್ರಿಕ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಸಿಮ್ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ಹಾಗಾಗಿ  ನಿಲ್ದಾಣದ ವೈಫೈ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ನನ್ನ ಆತ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತ ಜೆ ಎಂ ಗೆ ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಕರೆ ಮಾಡಿದೆ.. (ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಇದ್ದಾನೆ.. ಈ ವಿಷಯ ಚಿಟ್ಟೆಗಳು ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಇರಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿತ್ತು  :-)

ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕುಳಿತು.. ನನ್ನ ಜರ್ಮನಿಯ ಆಫೀಸ್ ನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಆಹ್ವಾನವಿತ್ತ ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗೆ ಈ-ಮೇಲ್ ಮಾಡಿದೆ.. ಅವರು ತಕ್ಷಣ ಮರು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಿದರು.. ಎಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಬರಬೇಕು ಎಂದು ವಿವರ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು.. .. ಇಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು.. ಒಂದು ಜರ್ಮನಿ ಸಿಮ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೊರ ಪ್ರಪಂಚದ ಸಂಪರ್ಕ ಪಡೆದೆ..

ನನ್ನ ಜೀವದ ಗೆಳೆಯನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ
"ರುಚಿ" ಎನ್ನುವ ಹೋಟೆಲಿಗೆ ಹೋಗಿ.. ಪುಷ್ಕಳವಾದ ವೆಜ್-ಬಿರಿಯಾನಿ ತಿಂದ ಮೇಲೆ.. ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗಿನ ಚಿಟ್ಟೆಗಳು ಸುಮ್ಮನಾದವು.. ಫ್ರಾಂಕ್ಫರ್ಟ್ ಇಂದ ಕಾಸೆಲ್ ಎನ್ನುವ ಜಾಗ ೧೯೬ಕಿಮಿ ದೂರ ಇತ್ತು.... ಇಂಟೆರ್ ಸಿಟಿ ಟ್ರೈನ್ ಹತ್ತಿದೆ..

ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಜೆ ಎಂನನ್ನು ತಬ್ಬಿದೆ...  ಮತ್ತೆ ಶುಕ್ರವಾರ ಸಿಗ್ತೀನಿ ಎಂಬ ಭರವಸೆ ಕೊಟ್ಟು ಟ್ರೈನ್ ಹತ್ತಿದೆ.. ನಮ್ಮ ಕಂಪೆನಿಯವರೇ ತಯಾರು ಮಾಡುವ ಗ್ಯಾಂಗ್-ವೆ ರೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದು ನೋಡಿ... ಅದನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ಸವರಿ ಖುಷಿ ಪಟ್ಟೆ .. ಟ್ರೈನ್ ಒಂದು ಬೋಗಿಯನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಬೋಗಿಗೆ ಸೇರಿಸುವುದೇ ಈ ಗ್ಯಾಂಗ್-ವೆ  ... ಮಗುವಿನ ಕುತೂಹಲ ನನ್ನಲ್ಲಿತ್ತು.. ಅದನ್ನು ನೋಡಿದೆ.. ಖುಷಿ ಪಟ್ಟೆ.. ಮುಟ್ಟಿದೆ.. ಅದರ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದೆ..
ಸುಂದರ ಭೂ ಪ್ರದೇಶ

ಸುಡುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯ... ಸಂಜೆ ಆರು ಘಂಟೆ 

ಗ್ಯಾಂಗ್-ವೆ 

೨೦೦ ಕಿಮಿ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ರೈಲಿನ ಒಳಗೆ 
ಟ್ರೈನ್ ೨೦೦ ಕಿಮಿ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಓಡುತ್ತಿತ್ತು.. ಈ  ವೇಗ ನನಗೆ ಹೊಸದು.. ಗರ ಗರ ಅಂತ ಓಡುತ್ತಿತ್ತು.. ಸುತ್ತಲ ಪ್ರದೇಶ ರಮಣೀಯವಾಗಿತ್ತು.. ಅಲ್ಲಿನ ಸಮಯ ಸುಮಾರು ಐದು ಘಂಟೆ.. ಆದರೆ ಸೂರ್ಯ ನೆತ್ತಿಯ ಮೇಲಿದ್ದ.. ಹೌದು ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ದಿನಗಳು ದೀರ್ಘವಾಗಿರುತ್ತವೆ.. ರಾತ್ರಿ ಸುಮಾರು ಹತ್ತರ ತನಕ  ಬೆಳಕು ಇರುತ್ತೆ.. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ಘಂಟೆಗೆಲ್ಲ ದಿನಕರ ಬಂದಿರುತ್ತಾನೆ..
ಕಾಸೆಲ್ ನಗರದ ನೋಟ 


ನಾ ಉಳಿದಿದ್ದ ಹೋಟೆಲ್ 
ನಿಗದಿಯಾಗಿದ್ದ ಹೋಟೆಲ್ ಕೋಣೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಸಂಜೆ ಏಳು ಘಂಟೆಯಾಗಿತ್ತು.. ಜೆ ಎಂ ಕರೆ ಮಾಡಿದ.. ತಲುಪಿದ ಕ್ಷೇಮ ಸಮಾಚಾರಕ್ಕೆ.. ನಾ ಆರಾಮಾಗಿ ಬಂದದ್ದು ಕೇಳಿ ಖುಷಿ ಪಟ್ಟ...

ನನ್ನ ಲಗ್ಗೇಜ್ ಬ್ಯಾಗಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕಪಾಟಿನಲ್ಲಿಟ್ಟು.. ಮೋರೆ ತೊಳೆದು.. ಹೋಟೆಲಿನ ಹೊರಗೆ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಸುತ್ತು ಹೊಡೆದು ಬಂದೆ
ಸಂಜೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸುತ್ತು 

ಕೋಣೆಗೆ ಬಂದು ಮನೆಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿದೆ.. ಆಗಲೇ  ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ರಾತ್ರಿ ಹನ್ನೊಂದು ಆಗಿತ್ತು... ಸವಿತಾ ಮತ್ತು ಶೀತಲ್ ಗೃಹ ಪ್ರವೇಶ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು.. ತಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಮತ್ತು ಅವರ ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು.. ವಿಡಿಯೋ ಕರೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸಂತಸ ತಂದಿತ್ತು.. ಹೋಟೆಲಿನ ಕೋಣೆಯ ಹೊರಗಿನ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಹೇಳಿದೆ.. ಇನ್ನೂ ಕತ್ತಲಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು.. ಅವರಿಗೆ ಖುಷಿ.. ನನಗೂ ಅವರು ಖುಷಿಯಾಗಿರುವುದ ಕಂಡು ಮನಸ್ಸು ನಿರಾಳವಾಯಿತು..

ಇಬ್ಬರದೂ ಒಂದೇ ಮಾತು.. "ಜೋಪಾನ ಹುಷಾರಾಗಿರಿ.. ಹುಷಾರಾಗಿ ಬನ್ನಿ"

ಅವರಿಗೆ ಶುಭರಾತ್ರಿ ಹೇಳಿ.. ಒಂದು ಸೇಬು ಹಣ್ಣನ್ನು ತಿಂದು.. ಮಲಗಿದೆ..

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಆಫೀಸಿನ ಕೇಂದ್ರ ಕಚೇರಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು.. ಅಲ್ಲಿನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳ ಭೇಟಿ.. ಅವರೊಡನೆ ಕೆಲಸ.. ನಾ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಉದ್ದೇಶ.. ಎಲ್ಲವೂ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬಂತು.. ಅದೇ ಗುಂಗಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದೆ.. ಮೆತ್ತನೆಹಾಸಿಗೆ .. ಮಧುರ ನೆನಪುಗಳು... ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಇಂದ ಪಯಣದ ಆಯಾಸ (????) ಎಲ್ಲವೂ ನಿದ್ರಾ ದೇವಿಯನ್ನು ಬರ ಸೆಳೆದು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿತು...
ಮುಂದಿನ ಕ್ಷಣಗಳಿಗೆ ಕುತೂಹಲಿಯಾಗಿ!!!
ಮುಂದೆ... ಮುಂದೆ... ಐದು ದಿನದ ಸುಂದರ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಕಪಾಟನ್ನು ತೆರೆಯಲು ಕೀಲಿ ಕೈ ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಓಡಾಡುತ್ತಿತ್ತು... ಅದು ಕೈಗೆ ಬಂದ ಕ್ಷಣ... !!!!

Sunday, August 27, 2017

ಬರೆಯುವೆ ನಿನಗಾಗಿ..ಹೃದಯದೇ ಹಿತವಾಗಿ..... ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಾ

ಜೀವನದ ತಿರುವು... ಒಂದಷ್ಟು ದಿನ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಲು ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ... ಈಗ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಿದೆ
ಕಳೆದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ  . ರಾಜೀವ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ.. ಗೀತಾ ಸಿಗುತ್ತಾಳೆ .. ತನ್ನ ಗೆಳತಿ ಸಿಕ್ಕ ಖುಷಿ ಒಂದು ಕಡೆ.. ಐ ಲವ್ ಯು ಎಂದು ಗೀತಾ ಹೇಳಿದಾಗ ಆಕಾಶವೇ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಅನುಭವ .. ಇತ್ತ ಗೀತಾ ರಾಜೀವನನ್ನು  ಹುಡುಕಲು ... ಸಹಾಯ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಳು... ಆ ಮಾಹಿತಿ ಸಿಕ್ಕ ಮೇಲೆ.. ರಾಜೀವ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದ.. 

ಮುಂದಕ್ಕೆ... 

ಮೊಬೈಲಿನಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಜೀವನ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿಯ ವಿವರಕ್ಕೆ ಒಂದು ಮುತ್ತು ನೀಡಿದ ಗೀತಾ.. ರಾಜೀವನ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಒಂದು ಸಿಹಿ ಮುತ್ತು ನೀಡಿ... ಬಾ ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮಾತಾಡೋಣ ಅಂದಳು.. 

ರಾಜೀವನಿಗೆ ಕೆಲಸವಿತ್ತು.. ಆದರೆ..ಆ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಮೊತ್ತ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಿದ್ದ.. ಸ್ಥಳದ ಪರಿಚಯವಿರಲಿಲ್ಲ.. ಗೀತಾಳ ಕೈ ಹಿಡಿದು.. "ನೀ ಏನು ಇಲ್ಲಿ.. ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯ.. ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ.. ನನ್ನ ವಿವರ ಹೇಗೆ ಸಿಕ್ತು .. ?" ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ  ಜಲಪಾತವೇ ಹರಿಸಿದ.. 

"ರಾಜೀವ ಅದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಥೆ... ಸಾವಧಾನವಾಗಿ ಹೇಳ್ತೀನಿ.."

 ರಾಜೀವನಿಗೆ ತನ್ನ ಕಚೇರಿಗೆ   ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು ... ಆದರೆ ಬಹು ವರ್ಷಗಳ ಮೇಲೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದ ಜೀವದ ಗೆಳತಿಯನ್ನು ಬಿಡಲು ಮನಸ್ಸು ಬರಲಿಲ್ಲ.. "ಗೀತಾ.. ನಾ ಆಫೀಸ್ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ಬಂದಿದ್ದೀನಿ.. ನಿನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ನಂಬರ್ ಕೊಡು.. "

"ರಾಜೀವ. .. ನನಗೆ ಗೊತ್ತು.. ನಿನ್ನ ಕೆಲಸಗಳು.. ನಾನು ಅದೇ ಸೆಮಿನಾರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೀನಿ... ನಾನು ನೀನು ಒಂದೇ ಹೋಟೆಲಿನಲ್ಲಿ ಇರೋದು.. ಯೋಚಿಸಬೇಡ.. ನಾ ನಿನ್ನ ಬೇತಾಳದ ನೆರಳಿನಂತೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತೀನಿ.. ಮೊಬೈಲ್ ನಂಬರ್ ಬೇಕು ಅಂದರೆ ಕೊಡುವೆ.. ಆದರೆ ಅದರ  ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ" ಎಂದು ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿದಳು.. 

ರಾಜೀವನ ಹೃದಯದ ಬಡಿತ ೭೨ ದಾಟಿ ಎಷ್ಟು ನಿಮಿಷಗಳಾಗಿತ್ತು.. 

ಇಬ್ಬರೂ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಬಂತು.. ಹೋಟೆಲಿಗೆ ಬಂದರು.. .. ದಣಿದಿದ್ದ ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕೋಣೆಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡರು.. ಇಬ್ಬರಿಗೂ.. ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಾದ ಮೇಲೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದ ಗೆಳೆತನ.. ಆ ಸಿಹಿ ನೆನಪು.. ದಣಿವು.. ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡ.. ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸೇರಿಕೊಂಡು ನಿದ್ದೆ ಬರದೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಹೊರಳಾಡಿ ನಂತರ ನಿದ್ದೆ ಭೂತದಂತೆ ಆವರಿಸಿತ್ತು!

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದಾಗ ಒಬ್ಬರ ಮುಖ ಒಬ್ಬರು ನೋಡುವ ತವಕ ಹೆಚ್ಚಾಗಿತ್ತು... ಸೆಮಿನಾರಿಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಮೊದಲೇ ಬಂದು.. ತಿಂಡಿ ತಿಂದು.. ಕಾಫೀ ಕುಡಿಯುತ್ತಾ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತರು.. 

ಎರಡು ದಿನದ ಸೆಮಿನಾರು.. ಐದು ದಿನಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿದ್ದು... ಸಮಯಸಿಕ್ಕಾಗ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮಿಲನ.. ತುಸು ತುಸು ಮಾತು..... ಐದು ದಿನಗಳು ಭಾರವಾಗಿ ಕಳೆಯಿತು.. ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತು ತನ್ನ ಆಫೀಸ್ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳ ಜೊತೆ ತಿರುಗಾಟ, ಊಟ.. ಇದ್ದದರಿಂದ.. ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಖಾಸಗಿ ಸಮಯ ಸಿಕ್ಕಿರಲೇ ಇಲ್ಲ.. 

ಐದು ದಿನಗಳು ಉಸ್ಸಪ್ಪ ಅಂತ ಮುಗಿಯಿತು.. ಅಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ಸೆಮಿನಾರಿಗೆ ಬಂದವರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಊರಿಗೆ ಹೊರಟರು.. ಇವರಿಬ್ಬರೂ.. ಎರಡು ದಿನ ಇದ್ದು ಹೋಗುವ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದರು.. ಹಾಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಆಫೀಸಿಗೆ ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿಸಿ.. 

ಅಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ಇಬ್ಬರೂ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಲು ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆಗುವುದನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು.. 

ದಿನಕರ.. ಅಂದು ತುಸು ಬೇಗನೆ ಹೊರಬಂದಿದ್ದ.. ಅಥವಾ..  ಇವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಸಮಯ ಬೇಗ ಓಡಲೆಂದು ಮುಂಜಾನೆ ಬೇಗ ಆಯಿತೋ.. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಿಗದಿತ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಂಡಿ ತಿನ್ನಲು ಟೇಬಲಿಗೆ ಬಂದು ಕುಳಿತರು.. 

ರಾಜೀವನಿಗೆ ಕುತೂಹಲ ತಡೆಯಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.. ಅವನ ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಬೇಕಿತ್ತು.. ಇತ್ತ ಗೀತಾ ಕೂಡ ಅನ್ಯಮನಸ್ಕಳಾಗಿಯೇ ಇದ್ದಳು.. ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ರಾಜೀವನ ಜೊತೆ ಕೂರುತ್ತೇನೆ.. ಮಾತಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು.. 

ಆ ಶುಭಘಳಿಗೆ ಬಂದೆ ಬಿಟ್ಟಿತು.. 

ಬೆಳಗಿನ ಚುಮುಚುಮು ಚಳಿ, ಹೋಟೆಲಿನ ಕಿಟಕಿಗಳಿಂದ ತಣ್ಣಗೆ ತೂರಿಬರುತ್ತಿದ್ದ ಗಾಳಿ, ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ದೀಪಗಳು.. ತನಗಿಷ್ಟವಾದ ಕಡು ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ಚೂಡಿದಾರ್ ಧರಿಸಿದ್ದ ಗೀತಾ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು.. .. ಒಂದು ನಗೆಯನ್ನು ಬೀರಿ.. ರಾಜೀವನಿಗೆ ಹಸ್ತಲಾಘವ ಕೊಟ್ಟು.. ಅವನ ರೇಷ್ಮೆಯಂತೆ ತಲೆಗೂದಲಿನಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಕೈಯಾಡಿಸಿ ತನ್ನ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಕೂತಳು.. 

ರಾಜೀವ ಆ ಸರಳ ಅನುಮಪ ಸುಂದರಿಯನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ.. ಮೈ ಮರೆತಿದ್ದ ..  ಮತ್ತೆ ಅವನನ್ನು ಭುವಿಗೆ ಗೀತಾಳೆ ಕರೆತರಬೇಕಾಯಿತು.. 

"ಗೀತಾ.. ನನ್ನ ಕುತೂಹಲದ ಆಣೆಕಟ್ಟು ಒಡೆದು ಹೋಗಿದೆ.. ದಯಮಾಡಿ ಇದರಿಂದ ಮುಕ್ತಿಕೊಡು"

"ರಾಜೀವ.. .. ಸರಳವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.. ಆಮೇಲೆ.. ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಜೀವನ ಪೂರ್ತಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಲೇಬೇಕಲ್ಲವೇ.. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅರಿವಾಗುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ.. ಮೊದಲು ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಕರೆಮಾಡಿ ತಿಳಿಸಿಬಿಡೋಣ.. ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಪಯಣಕ್ಕೆ ಈ ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಶಂಕುಸ್ಥಾಪನೆ ಆಗಿ ಹೋಗಲಿ.. ತಿಂಡಿ ತಿಂದ ಮೇಲೆ.. ಇಲ್ಲಿಯೇ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಗಣಪನ ಗುಡಿ ಇದೆ.. ಅಲ್ಲಿ ನಮಿಸಿ .. ಮನೆಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಹೇಳೋಣ.. ಏನಂತೀಯಾ"

"ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಂದೆ ಮಾತು.. ಸರಿ ಆಗಲಿ.. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೂ ಮುಂ.... "

"ಸರಿ ಸರಿ ಗೊತ್ತಾಯಿತು.. ನೀ ಹಸ್ತಾಕ್ಷರ ಕೇಳಿದ ಮರುದಿನದಿಂದ.. ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಹುಟ್ಟಲು ಶುರುಆಗಿತ್ತು ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ.. ನೀ ಮರುದಿನ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬರಲಿಲ್ಲ.. ಆ ನಂತರ ನಿನ್ನ ದಾರಿ ನನ್ನ ದಾರಿ ಬದಲಾಯಿತು.. ಪದವಿ ಪಡೆಯಲು ನೀ ಅದೇ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆದೆ.. ನಾ ಬೇರೆ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋದೆ.. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ನೆನಪು ಭದ್ರವಾಗಿ ನನ್ನ ಹೃದಯಲ್ಲಿ ಕೂತು.. ಆ ನೆನಪು ಪ್ರೀತಿಗೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಾಹೋಯಿತು .. "

ರಾಜೀವನ ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಕಿವಿಯಾಗಿತ್ತು

"ಕಾಲೇಜು ಮುಗಿಸಿದೆ .. ಹೊಟ್ಟೆ ಪಾಡಿಗೆ.. ಮನೆಯ ಜವಾಬ್ಧಾರಿ ಹೊತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ ಕೆಲಸದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇತ್ತು.. ಆದರೆ ಈ ಹೈ ಟೆಕ್ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್, ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಬೇಕು.. ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾ.. ಸಂಜೆ ಹೊತ್ತು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಮಾತಾಡಲು ಕಲಿಸುವ ಕ್ಲಾಸ್, ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಕ್ಲಾಸ್ ಸೇರಿಕೊಂಡೆ.. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಲವು ಗೆಳೆಯರ ಸಹಾಯದಿಂದ.. ಈ ಫೇಸ್ಬುಕ್, ವಾಟ್ಸಪ್ಪ್ ಪರಿಚಯವಾಯಿತು.. ಚಿಕ್ಕ ಪುಟ್ಟಕವಿತೆಗಳು , ಶುಭನುಡಿಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ನನ್ನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಕ್ಕೆ ಹಲವಾರು ಸ್ನೇಹಿತರು ಸಿಕ್ಕರು.. ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ಪುಟ್ಟ ತಮ್ಮ ತಂಗಿಯರಿಗೆ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮುಗಿಸಿ.. ತಮ್ಮನಿಗೆ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಆಯಿತು.. ಅವನು ತನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯನ್ನು ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಮದುವೆಯಾದ.. ತಂಗಿಗೆ ಒಳ್ಳೆ ಹುಡುಗನನ್ನು ನೋಡಿ ಮದುವೆ ಮಾಡಿದೆ.. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ನನ್ನದೇ ಚಿಂತೆಯಾಗಿತ್ತು.. ನಾ ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದ್ದೆ... ನನ್ನ ಮದುವೆಗೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಬೇಡಿ.. ಆದರೆ ಮೂವತ್ತೈದು ದಾಟಿದ್ದ ವಯಸ್ಸು.. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ ಚಿಂತೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಮಾಡಿತ್ತು.. "

ಅಲ್ಲಿಯ ತನಕ ಗೀತಾಳನ್ನು ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸದೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜೀವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಹನಿ ಮೋಡಗಳು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದವು.. ಗೀತಾ ಇದನ್ನು ಕಂಡು.. ರಾಜೀವನ ಕೈಯನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಅದುಮಿ ..ಬಾಗಿ ಕೈಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಸಿಹಿ ಮುತ್ತು ನೀಡಿದಳು.. 

"ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಬಹುರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿತು.. ಅಲ್ಲಿಂದ ನನ್ನ ಜೀವನದ ಹಾದಿಯೇ ಬೇರೆಯಾಯಿತು.. ಸದಾ ಕೆಲಸ.. ಊರು ಊರು ತಿರೋಗೋದು.. ನನ್ನ ಸಂಪರ್ಕ ವಲಯ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಸ್ತರಿಸಿತು.. ಅನೇಕ ಗೆಳೆಯರು ಗೆಳತಿಯರು ಸಿಕ್ಕರೂ.. ನಿನ್ನ ನೆನಪು ಮಾತ್ರ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಉಳಿದಿತ್ತು.. ಹೀಗೆ ಒಂದು ದಿನ ಕಚೇರಿಗೆ ರಜೆ ಇತ್ತು.. ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ನಲ್ಲಿ ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಖಾತೆ  ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ .. ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಹಾಕಿದೆ.. ಒಂದು ರಾಶಿ ಖಾತೆಗಳು ಬಂದವು.. ಒಂದೊಂದಾಗಿ ನೋಡಿದೆ.. ಯಾವುದುನೀನಲ್ಲ .. ಆಗ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯುವ ಹುಚ್ಚು ಅತಿಯಾಯಿತು... ಕಾಲೇಜಿನ ಗುಂಪು.. ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಗೀತ.. ಆ ಗುಂಪು ಈ ಗುಂಪು ಎಲ್ಲವನ್ನು ತಡಕಾಡಿದೆ.. ಒಂದು ಆರು ತಿಂಗಳಾಗಿತ್ತು.. ಯಾವುದೇ ಸುಳಿವು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.. "

ರಾಜೀವನ ಎದೆ ಬಡಿತ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು.. ಒಂದು ಮಾತು ಆಡಿರಲಿಲ್ಲ .. ಗೀತಾ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದನ್ನೇ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ

"ಮುಂದೆ.. ಗೂಗಲ್, ಲಿಂಕ್ಡ್ ಇನ್ ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಹುಡುಕುವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ನೆರವಾದವು.. ಆಗ ಒಂದು ದಿನ.. ಲಿಂಕ್ಡ್ ಇನ್ ನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಸಿಕ್ಕಿತು.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಮನ್ ಫ್ರೆಂಡ್ ಒಬ್ಬರು ಇದ್ದರು.. ಸರಿ ಅವರಿಗೆ ಲಗ್ಗೆ ಹಾಕಿದೆ.. ಅವರಿಗೂ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಪೂರ್ಣ ವಿವರ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ನೀ ಓದಿದ್ದ ಕಾಲೇಜು.. ನಿನ್ನ ಆಸಕ್ತಿ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತುಸು ಹೇಳಿದರು.. ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯಕ್ಷೇತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ.. ನೀ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಕಂಪನಿಯನ್ನು ಇತ್ತೀಚಿಗಷ್ಟೇ ಬಿಟ್ಟು.. ಬೇರೆ ಕಂಪನಿ ಸೇರಿದ್ದೀಯೆಂದು.. ಆದರೆ ಅದರ ವಿವರ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.. ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ ಹುಲ್ಲು ಕಡ್ಡಿ ಆಸರೆ ಎನ್ನುವ ಹಾಗೆ.. ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಚೈತನ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿತು.. "

ರಾಜೀವನಿಗೆ ತಡೆಯಲಾಗದೆ .. ಗೀತಾಳ ಕೈಯನ್ನು ಭದ್ರವಾಗಿ ಹಿಡಿದ..  ಇದರ ಮಧ್ಯೆದಲ್ಲಿ ಹೋಟೆಲಿನವ.. ತಮ್ಮ ಟೇಬಲಿನತ್ತ ಬರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ.. ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಸನ್ನೆಮಾಡಿದ .. ಆಮೇಲೆ ಬಾ ಎಂದು.. ಇದನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದ ಗೀತಾ ಒಂದು ಮೋಹಕನಗೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಳು.. 

"ಮುಂದೆ ಹೇಳು ಗೀತಾ"

ಖಾಸಗಿ ಕಂಪನಿಯವರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರ ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೆ.. ನಮ್ಮ Human Resource ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದೆ.. ಅವಳು ನನಗೆ ಬಹಳ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದಳು.. ಮೊದಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದಳು ಕೂಡ .. ನನ್ನ ಮನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದ ಅವಳಿಗೆ.. ಇದೊಂದು ಅವಕಾಶ ನಿನಗೆ ಕಣೆ ಗೀತಾ ಎಂದಿದ್ದಳು.. ಆಮೇಲೆ ಶುರುವಾಯಿತು.. ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಬೇಟೆ.. ಮೊದಲು ನನಗೆ ಬೇಕಾಗಿದ್ದು.. ನಿನಗೆ ಮದುವೆ ಆಗಿದೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂಬುದು.. ನಾ ಆ ಖಾಸಗಿ ಕಂಪೆನಿಯವರಿಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆ.. ಮೊದಲು ಈ ವಿಷಯ ತಿಳಿದು ನನಗೆ ಹೇಳಿ.. ಆಮೇಲೆ ಮುಂದುವರಿಸೋದೋ ...ಬೇಡವೋ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದು... "

ರಾಜೀವ ನಸು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದ.. "ನೀನು ಸುಂದರಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ.. ಬುದ್ದಿವಂತೆ ಕೂಡ.. ನನಗೆ ಮದುವೆ ಆಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಮರೆತು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆಯ.. ?"

ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕಳು ಗೀತಾ .. ಅದು ಬೆಳಗಿನ ಹೊತ್ತು.. ಆ ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಹೋಟೆಲಿಗೆ ಮಂದಿ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ಹೋಟೆಲಿನವರು ಇವಳ ಗಟ್ಟಿ ನಗುವಿಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲರೂ ಇವರತ್ತ ನೋಡಿದರು.. "ಸಾರಿ" ಎಂದು ಕೈಯೆತ್ತಿ ಕ್ಷಮಿಸಿ ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡು.. 

"ಮುದ್ದು.. ನಿನಗೆ ಮದುವೆ ಆಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ.. ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಯಾಗಿ ಇರುತ್ತಿದ್ದೆ.. ಅಷ್ಟೇ"

"ಒಳ್ಳೆ ಹುಡುಗಿ ನೀನು... ಮುಂದೆ"

"ನಿನಗೆ ಮದುವೆ ಆಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿತು .. ಅದರ ಕಾರಣವೂ ತಿಳಿಯಿತು.. ನನ್ನದೇ ಕಥೆ ನಿನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೂ.. ನಾವಿಬ್ಬರು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ ಹೂವಿನ ನಾಯಕಿ ಸುಹಾಸಿನಿ ತರಹ.. ಮನೆಯ ಜವಾಬ್ಧಾರಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತು ನಿಂತಿದ್ದೆವು.. ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ವಿಚಾರವೆಲ್ಲ ತಿಳಿದ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು .. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಜವಾಬ್ಧಾರಿಯನ್ನು ಹೆಗಲಿಗೇರಿಸಿಕೊಂಡು ನಾವು ಲವ್ವು ಪವ್ವು ಅಂತ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದಿರುವುದಿಲ್ಲ.. ಸೊ .. ನಾವಿಬ್ಬರು ಜನುಮದ ಜೋಡಿಯಾಗಬಹುದು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ.. ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಲು ಹೇಳಿದೆ.. "

"ಉಫ್.". ರಾಜೀವ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟಾ

"ನಿಮ್ಮ ಮನೆಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ.. ಮೂವರು ತಂಗಿಯರ ಮದುವೆ.. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ ಆರೋಗ್ಯ.. ಮನೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಸಾಲಭಾದೆ.. ನಿನ್ನ ಒಬ್ಬನೇ ದುಡಿಮೆಯಿಂದ ಮನೆ ಸಾಗಬೇಕಿತ್ತು.. ಸಾಲದ ಶೂಲೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬರಬೇಕಿತ್ತು. .. ನಿನ್ನ ಉಡುಗೆ ತೊಡುಗೆ.. ಅಭ್ಯಾಸಗಳು.. ಎಲ್ಲವೂ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಯಿತು.. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ತುಂಬಾ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಗಿದ್ದು.. ನಿನ್ನ ಮನೋಸ್ಥೈರ್ಯ.. ಮನೆಯಲ್ಲಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹಾಗಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ನಿನ್ನ ಖರ್ಚು ವೆಚ್ಚಗಳು ಮಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದವು.. ಯಾವಾಗೋ ಒಮ್ಮೆ ಸಿಗರೇಟ್ ಅದು ಚಳಿಗಾಲ ಮತ್ತು ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ.. ನಿನ್ನ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿ ಎಲ್ಲವೂ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು.. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇ.. ನಿನ್ನ ಅನುಸರಿಸಿ.. ನಿನ್ನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ್ದೆ.. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರದೂ ಒಂದೇ ಕಾರ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಹಲವಾರು ಸೆಮಿನಾರುಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ನೋಡಿದ್ದೇ.. ನೀ ಜನರ ಜೊತೆ ಬೆರೆಯುವ ರೀತಿ.. ಅಹಂ ಇಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ಮಾತಾಡುವ ಬಗೆ.. ನಿನ್ನ ಕೈಕೆಳಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಚಲನವಲನ ನನಗೆ ನೀನೆ ಹೇಳಿ ಮಾಡಿಸಿದ ಜೋಡಿ ಅನ್ನಿಸಿತು.. "

"ಬಲು ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿ ಕಣೆ ನೀನು.. ಶಭಾಷ್ ಮೇರೇ ಶೇರ್.. ಗೀತಾ ಒಂದು ಆಸೆ ಕಣೆ.. ನಿನ್ನನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬಿ ಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ.. "

"ಅಯ್ಯೋ ಹುಡುಗ.. ನಾ ನಿನ್ನವಳು.. ನೀ ನನ್ನವನು.. " ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೆ ತಡ.. ತನ್ನ ಕುರ್ಚಿಯಿಂದ ಎದ್ದು ರಾಜೀವನ ಬಳಿ ಬಂದು.. ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬಿ ಕೆನ್ನೆಗೊಂದು ಮುತ್ತು ಕೊಟ್ಟಳು... 

"ನಿನಗಾಗಿ ಕಾದಿದ್ದ ನಾ ಅಹಲ್ಯೆಯೋ .. ಅಥವಾ ನನಗಾಗಿ ಕಾದಿದ್ದ ನೀನು ಶಬರಿಯೋ .. .. ಗೀತಾ ಇದಕ್ಕೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತೀಯಾ"

"ಮುದ್ದು ಮರಿ ರಾಜೀವ.. 
ಸೂರ್ಯನ ಕಾಂತಿಗೆ ಅರಳುವ ಕಮಲ ನಾನು 
ಆ ಸೂರ್ಯ ನೀನು
ನಿನ್ನ ಕಾಂತಿಗೆ ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಾ ಕಾದಿದ್ದು ಇಷ್ಟು ವರುಷ 
ನಾ ಅಹಲ್ಯೆಯಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದೆ 
ನಾ ಶಬರಿಯ ಹಾಗೆ ಕಾದಿದ್ದೆ
ನೀ ಶ್ರೀರಾಮನಂತೆ ನನ್ನ ಬಾಳಿನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿದೆ 
ಅಹಲ್ಯೆ ಶಬರಿ ಜೀವನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಪಡೆದರು 
ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನನ್ನ ಬದುಕು ಹಸಿರಾಗಿದೆ ಕಣೋ ಹುಡುಗ . "

ರಾಜೀವನಿಗೆ ಇನ್ನೂ ತಡೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ .. ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಹೇಳಿದ.. "ಹುಡುಗಿ.. ನನ್ನ ಮನೆಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನನ್ನ ಮದುವೆಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.. ಬರುವ ಹುಡುಗಿ ಹೇಗೋ ಏನೋ ಎನ್ನುವ ಆತಂಕವಿತ್ತು.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನನ್ನು ಮಗಳಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸೊಸೆ ಬೇಕಿತ್ತು... ಅದನ್ನು ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಂಡೆ.. ಆ ದೇವರಿಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಲಾಂ.. " ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ತನ್ನ  ಗೀತಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡ.. 

"ಗೀತಾ.. ಮುಂದಿನ ಕೆಲಸ ತಿಂಡಿ.. ದೇವರ ದರ್ಶನ.. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಈ ಶುಭ ವಾರ್ತೆ ತಿಳಿಸೋದು.. ಏನಂತೀಯಾ "

ರಾಜೀವ.. ಇನ್ನು ಮುಂದಿನ ಕೆಲಸ ಎರಡೇ.. ತಿಂಡಿ ಮತ್ತು ದೇವರ ದರ್ಶನ.. ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಆಗಲೇ ಒಪ್ಪಿಯಾಯಿತು.. ಅವರ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಸಂದೇಶ ವಾಟ್ಸಾಪ್ ನಲ್ಲಿ ಬಂದಿದೆ.. 

ನೀ ಬರಿ ಸುಂದರಿಯಲ್ಲ.. ಕಿಲಾಡಿ ಕಣೆ.. 

ರಾಜೀವನ ಮೊಬೈಲ್ ರಿಂಗ್ ಟೋನ್ "ಹೊಸಬಾಳಿಗೆ ನೀ ಜೊತೆಯಾದೆ.. ಹೊಸ ಆನಂದ ನೀ ಇಂದು ತಂದೆ.." ಕೂಗುತ್ತಿತ್ತು.. 

ಗೀತಾ ಅದನ್ನು ನೋಡಿದವಳೇ ಹೇಳಿದಳು "ನಾ ನಿನ್ನ ಬಿಡಲಾರೆ"

Friday, August 4, 2017

ಪ್ರಥಮಂ ವಕ್ರತುಂಡಂಚ ......................ಮೊದಲನೇ ಭಾಗ


ಒಂದು ನಾಣ್ಯ ಹಿಡಿದು ಚಿಮ್ಮಿದಾಗ.. ರಾಜ, ರಾಣಿ ಯಾವುದು ಬೇಕಾದರೂ ಬೀಳಬಹುದು.. ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಭಾಗ್ಯದ ಗೆರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತೋ ಹಾಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ..

ಒಂದು ಶುಭ ಶುಕ್ರವಾರ.. ಆಫೀಸ್ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಹೋಗಿದ್ದೆ... ಊಟವಾಗಿತ್ತು.. ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಪುರುಸೊತ್ತು ಇಲ್ಲ ಅಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗುತ್ತದೆ.. ಆದರೆ.. ಆ ಕಡೆ ಗಮನ ಹರಿದಿರಲಿಲ್ಲ.. ಸುಮ್ಮನೆ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ.. ಒಂದು ಸಂದೇಶ ಬಂದಿತ್ತು ಮೊಬೈಲಿಗೆ.. 

"ಕಡಿಮೆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗತ್ತೆ.. ಹೋಗ್ತೀಯ".. ನಾ ಯಾವಾಗಲೂ ಎರಡನೇ ಯೋಚನೆ ಅನ್ನೋದೇ ಇಲ್ಲ.. "ಓಕೆ ಹೋಗಿ ಬರುವೆ ಅಂದೇ"

ಅಲ್ಲಿಂದ ಶುರುವಾಯಿತು.. ರೋಲರ್ ಕೋಸ್ಟರ್ ರೈಡ್... 

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ.. ಒಂದು ಕಾರ್ಯ ಆಗಲೇ ಬೇಕು ಎಂದರೆ.. ಎಲ್ಲಾ ಸಲಕರಣೆಗಳು, ಅದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾ ಸಹಕರಿಸುತ್ತದೆ.. 

ಆ ವಾರ ಕೂಡ ಹಾಗೆ ಆಯಿತು.. 

ಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಪರವಾನಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು.. ಹೊರಡಲು ಬೇಕಾದ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಕಡೆ ಹೊತ್ತಿನ ತನಕ ಕಾಯಲೇ ಬೇಕಾಯಿತು.. 

ಆಫೀಸಿನ ಮಾಮೂಲಿ  ಕೆಲಸಗಳು, ಜರ್ಮನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕಾದ ವಿಷಯಗಳ ಸಿದ್ಧತೆ, ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು, ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಾ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಸಿದ್ಧತೆಯಾಗಬೇಕಿತ್ತು.. ಆದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಚುಕ್ಕಿಗಳ ತರಹ ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ತಾವು ನಿಂತಿದ್ದವು... ಅವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಂದುಗೂಡಿಸುವ ಕೆಲಸ ನಾ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು.. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಸಮಯ.. ನನ್ನ ಬಲಗೈನಲ್ಲಿದ್ದ ಗಡಿಯಾರವನ್ನು ಮೀರಿ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು... 

ಮಡದಿ, ಮಗಳು ನನಗೆ ನೆನಪಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರು.. ಬೇಕಾದ ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ.. ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹೊರಡಬೇಕು.. ಏನೇನೂ ತರಬೇಕು.. ತಲೆ ಗೂಡಾಗಿತ್ತು ..  ಇಬ್ಬರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಒಂದಷ್ಟು ಅಂಗಡಿಗಳಿಗೆ ತಿರುಗಿದೆ.. ಬೇಕಾದ ವಸ್ತುಗಳು ಎಲ್ಲಾ ಬಂದವು.. 

ಎಲ್ಲಾ ಬಂದವು.. ಊಹುಂ.. ಇನ್ನೂ ಇತ್ತು.. ಆದರೆ ಅವೆಲ್ಲಾ ಕೊನೇ ಕ್ಷಣದ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು.. ನಾ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಸಿದ್ಧತೆ ನೆಡೆಸಿದ್ದೆ.. .. 

ಅಂದು ಬೆಳಗಿನಿಂದ ಎಡಬಿಡದೆ ಓಡಾಟ.. ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ತಾಣದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯಬೇಕಿತ್ತು.. ಅದು ಮುಗಿಸುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನನ್ನ ಶಾಲಾದಿನಗಳ ಗೆಳತೀ ಕಂ ಸಹೋದರಿ ದೇವತೆಯ ಹಾಗೆ ಬಂದು... ನೀನು ಏನೂ ತಿಂದಿಲ್ಲ .. ನಿನಗಾಗಿ ನಿನ್ನ ಇಷ್ಟವಾದ ಅಕ್ಕಿ ರೊಟ್ಟಿ ತಂದಿದ್ದೀನಿ.. ಪ್ಲೀಸ್ ಬೇಡ ಅನ್ನಬೇಡ.. ಎಂದಾಗ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಆನಂದ ಭಾಷ್ಪ.. ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ.. ಆ ಅಕ್ಕಿ ರೊಟ್ಟಿ ಇಡೀ ದಿನ ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿತ್ತು.. ಮತ್ತೆ ನಾ ತಿಂದದ್ದು ರಾತ್ರಿ ೧೧ಕ್ಕೆ.. ಏರ್ಪೋರ್ಟ್ ಗೆ ಹೋಗಲು ಕಾರು ಬಂದಿತ್ತು.. ಆ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಡದಿ ಮಗಳು ಬಲವಂತಮಾಡಿ ಊಟ ಮಾಡಿಸಿದರು.. ನೀವು ಬೇಗ ಊಟ ಮಾಡಿ ಹೊರಡಿ.. ನಾವು ಆಮೇಲೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.. ವಿಮಾನ ಹತ್ತಿದ ಮೇಲೆ ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರೂ ಸರಿ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಎಂದರು.. 

ಇದರ ಮಧ್ಯೆ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಶಾಲಾದಿನಗಳ ಸೋದರಿ.. MTR ಸಿದ್ಧ ತಿನಿಸುಗಳ ಪೊಟ್ಟಣಗಳನ್ನು ತಂದು ಕೊಟ್ಟಳು.. ಆ ದಿನ ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕಾದಿದ್ದು ಅವಳು ಕೊಟ್ಟ ಅಕ್ಕಿ ರೊಟ್ಟಿ.. ಹಾಗೆಯೇ ಜರ್ಮನಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಒಂದು ವಾರ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದ್ದು ಅವಳು ತಂದುಕೊಟ್ಟಿದ್ದ MTR ಪೊಟ್ಟಣಗಳು :-)

ಮಡದಿ ಸವಿತಾ ಮನದೊಳಗೆ ಖುಷಿ.. ಆದರೆ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ಖುಷಿ ವಿಷಯ ಎಂದರೆ.. ನಾ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಹೊರ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದು.. ಮಗಳಿಗೆ ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಒಂದು ವಾರ ಇರಬೇಕಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಆತಂಕ... 

ಅಮ್ಮ ಖುಷಿ ಪಟ್ಟರು, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಆನಂದಭಾಷ್ಪ.. ಅವರ ಹೋರಾಟದ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಆ ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ ವರ ಅನ್ನಿಸಿತು.. ಅಮ್ಮನ ಆ ಆನಂದಭಾಷ್ಪದ ಮುಂದೆ ಜಗತ್ತಿನ ಇತರ ವಿಷಯಗಳು, ವಸ್ತುಗಳು ತೃಣ ಸಮಾನ.. ಅಮ್ಮ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು "ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಮುಂದೆ ಬಂದಿದ್ದೀರಾ.. ಇನ್ನಷ್ಟು ಬೆಳೆಯಬೇಕು ಕಣೋ.. ನಿನ್ನ ಅಪ್ಪ ಖುಷಿ ಪಡ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ" ಅಂದಾಗ ಕಣ್ಣುಗಳು ಜೋಗದ ಜಲಪಾತ.. ಆದರೆ ತಡೆದುಕೊಂಡೆ.. !!!

ಅಕ್ಕ ಆನಂದದಿಂದ ಹರಸಿದಳು, ಅಣ್ಣ ಅತ್ತಿಗೆ ಖುಷಿಯಾಗಿ ಹಾರೈಸಿದರು... ತಮ್ಮ ತನ್ನ ಮಾಮೂಲಿ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಆರಾಮಾಗಿ ಹೋಗಿ ಬಾ ಎಂದದ್ದು ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ, ನನ್ನ ಪರ್ಸಿನ ತೂಕ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದ.. 

ಸರಿ.. ಆದಷ್ಟು ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗಿನ ಚಿಟ್ಟೆಯನ್ನು ಹೊರಗೆ ಬಿಡಬಾರದೆಂದು.. ಮನಸ್ಸನ್ನು ಧೃಡ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ.. ಮನಸ್ಸು ಮಂಜಿನ ಹಾಗೆ ತಣ್ಣಗೆ ಇತ್ತು.. 

ಮಗಳಿಗೆ ಮಡದಿಗೆ ಒಂದು ಅಪ್ಪುಗೆ ಕೊಟ್ಟು.. ಹೊರಟೆ.. ಇಬ್ಬರೂ ಹೇಳಿದ್ದು ಒಂದೇ ಮಾತು.. ಹುಷಾರಾಗಿ ಹೋಗಿ ಬನ್ನಿ.. ಅಲ್ಲಿ ಅದು ತನ್ನಿ ಇದು ತನ್ನಿ ಎನ್ನುವ ಬೇಡಿಕೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.. 

ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದು ಸುಂದರ ನಗೆ ಕೊಟ್ಟು ನನ್ನ ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟರು.. 

ವಾಹನ ಚಾಲಕ ನನಗೆ ತುಸು ಪರಿಚಯದವರಾಗಿದ್ದರು.. ಅದು ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು.. ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಕೂತಮೇಲೆಯೇ.. ಮುಂದಿನ ೪೫ ನಿಮಿಷಗಳು ಮಾತುಕತೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆಯಿತು... ಏರ್ಪೋರ್ಟ್ ಹತ್ತಿರ ಬಂದಾಗ.. ವಾಹನ ಚಾಲಕ ನನಗೆ ಶುಭ ಕೋರಿ ನಿರ್ಗಮಿಸಿದರು.. 

ಏನು ಹೇಳಲಿ.. ಮನಸ್ಸು ಹಕ್ಕಿಯ ಹಾಗೆ ಹಾರುತ್ತಿತ್ತು.. ಮನೆಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಹೇಳಿದೆ.. ತಲುಪಿದ್ದೇನೆ.. ಚೆಕ್ ಇನ್ ಆಗ್ತಾ ಇದೆ.. ಇನ್ನೊಂದು ಅರ್ಧಘಂಟೆ ವಿಮಾನದ ನನ್ನ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಕೂತಿರುತ್ತೇನೆ.. 

ಸವಿತಾ ಖುಷಿಯಿಂದ ನಕ್ಕಳು.. ಮಗಳು ಖುಷಿ ಪಟ್ಟಳು.. ಅಪ್ಪ ವಿಮಾನ ಹೊರಡುವ ಮೊದಲು ಕರೆಮಾಡಿ ಎಂದಳು.. 

ಇತ್ತ ಕಡೆ ನನ್ನ ತಮ್ಮ ಬೆಳಗಿನ ಜಾವ ಮೂರು ಮುಕ್ಕಾಲು ತನಕ ಕಾಯುತ್ತಾ ಕೂತಿದ್ದ.. ನೀ ವಿಮಾನದೊಳಗೆ ಹೋದಾಗ ಕರೆಮಾಡು, ಆಮೇಲೆ ನಾ ಮಲಗುತ್ತೇನೆ.. ಅವನು ನಾಲ್ಕೈದು ಬಾರಿ ಹೊರದೇಶಕ್ಕೆಹೋಗಿಬಂದಿದ್ದ .. ಅವನು ಕೊಟ್ಟ ಸಲಹೆಗಳು, ಸೂಚನೆಗಳು ನನ್ನ ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದವು.... ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಆತಂಕ, ಕಳವಳವಿಲ್ಲದೆ ವಿಮಾನದೊಳಗೆ ಕೂತೆ.. 

ಸುಂದರವಾದ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಆಸನಗಳು, ಪ್ರತಿ ಸೀಟಿನಲ್ಲೂ ಟಿವಿ, ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಸಿನಿಮಾಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಅವಕಾಶ, ಆಗಾಗ ಬಂದು ಊಟ ತಿಂಡಿ ಕಾಫಿ ಪಾನೀಯಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ನಗುಮೊಗದ ಗಗನಸಖಿಯರು... !!!

ಪ್ರಥಮಂ ವಕ್ರತುಂಡಂಚ... ಅದ್ಭುತ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಮುನ್ನುಡಿಯಾಗಿ ವಿಮಾನ ಜರ್ ಅಂತ ಶುರುವಾಯಿತು.. !!!

Sunday, June 25, 2017

ಬರೆಯುವೆ ನಿನಗಾಗಿ..ಹೃದಯದೇ ಹಿತವಾಗಿ..


ತಣ್ಣನೆ ಗಾಳಿ.. ಮಸುಕು ಮಸುಕು ಪ್ರದೇಶ.. ಚುಮು ಚುಮು ಎನ್ನಿಸುವ ಮೈ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಟ್ಟಿಗೆ ಮಾಡುವಂತಹ ಚಳಿ.. ಅಲ್ಲೊಂದು ಚಹಾದ ಅಂಗಡಿ.. ಅದರ ಸುತ್ತಾ ಮುತ್ತಾ ಒಂದಷ್ಟು ಮಂದಿ.. ಸಿಗರೇಟ್, ಬೀಡಿಗಳ ಧೂಮ.. ಕಂಡು ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ವಾಹನಗಳ ಬೆಳಕು.. 

ಇದರ ಮದ್ಯೆ ಎಫ್ ಎಂ ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಅಣ್ಣಾವ್ರ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದ ಮಗ ಚಿತ್ರದ ಅದ್ಭುತ ಹಾಡು ಪಿಬಿಎಸ್ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ... !
"ಕಣ್ಣಂಚಿನ ಈ ಮಾತಲಿ ಏನೇನೂ ತುಂಬಿದೆ.. "

ರಾಜೀವ್ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ.. ಅದು ಹಳ್ಳಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ನಾಗರೀಕತೆ, ಆಧುನಿಕತೆಗೆ ಕೊರತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಆದರೂ ಹೊಸ ಜಾಗ.. ಹೊಸ ಜನ.. ಅವನ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೆ ಚಿಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಅರಳಿಸಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.. 

ಆದದ್ದು ಆಗಲಿ.. ಬಂದದ್ದು ಬರಲಿ.. ಜಗತ್ತು ಇರುವಾಗ ಅದರ ಗತ್ತನ್ನು ನೋಡಿ ಬಿಡೋಣ ಎನ್ನುವ ಉತ್ಸಾಹ ಅವನದ್ದು.. 
ಬಸ್ಸಿನಿಂದ ಇಳಿದ ಅವನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದದ್ದು ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲ ದೃಶ್ಯಗಳು.. 

ಚಳಿ ಹೌದು ಕೊರೆಯುತ್ತಿತ್ತು.. ಉತ್ಸಾಹ ಆ ಚಳಿಯನ್ನು ಮರೆಸುತ್ತಿತ್ತು.. 

ಒಂದು ಕಿಂಗ್ ಸಿಗರೇಟ್ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು.. ತನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಿದ್ದ ಸ್ಟ್ರಾಂಗ್ ಕಾಫಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು.. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಹಲಗೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ್ದ ಬೆಂಚಿನ  ಮೇಲೆ.. ಆರಾಮಾಗಿ ಹೊಗೆ ಬಿಡುತ್ತಾ ಕೂತಿದ್ದ.. 

ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಯೋಚನೆಗಳು.. ಜೀವನದ ಗುರಿಗಳು, ತನ್ನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಮೈಲಿಗಲ್ಲುಗಳು.. ತನ್ನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದ್ದ ಕೆಲವು ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳು.. ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದ ನಿಕೋಟಿನ್ ಅಂಶ.. ಮತ್ತು ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಬೆಚ್ಚಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಫೀನ್ ಅಂಶ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು.. (ಸಿಗರೇಟ್ ಸೇವನೆ ಹಾನಿಕರ ಎಂದು ಅರಿವಿದ್ದ ಅವನಿಗೆ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಂದೋ ಎರಡೋ ಮಾತ್ರ ... ಅದೂ ಸಹಿಸಲಾರದ ಚಳಿ ಇದ್ದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅಥವಾ ಸಿಗರೇಟ್ ಬೇಕು ಅನಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ.. ಹವ್ಯಾಸವೂ ಅಲ್ಲಾ.. ಅಭ್ಯಾಸವೂ ಅಲ್ಲದ ಮಧ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು.. .. ಈ ಲೇಖನ ಧೂಮಪಾನವನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ :-) )

ಇದೆ ಮತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಅವನಿಗೆ, ಸಿಗರೇಟ್ ತನ್ನ ಉಷ್ಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ನಿಸ್ತೇಜವಾಗಿದ್ದು ಅರಿವಿಗೆ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ.. ಕುಡಿದಿದ್ದ ಕಾಫಿ ಕಪ್ ಆ ಚಳಿಗೆ ಮುದುಡಿ ಬಾಡಿತ್ತು .. 

"ಅರೆ ರಾಜೀವ್.. ಹೇಗಿದ್ದೀರಾ?"

ಬಂಗಾರದ ವರ್ಣದ ಸೂರ್ಯ.. ತನ್ನ ಕಚೇರಿಗೆ ಮರಳುವ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು... ಅಂಬರವೆಲ್ಲಾ ರಂಗು ರಂಗಿನ ಚಿತ್ತಾರ.. ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು..ಆ ಇಂಪಾದ ಧ್ವನಿಗೆ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮಧುರತೆಯನ್ನು ತುಂಬಿತ್ತು.. 

ಮೆಲ್ಲಗೆ ಆ ಇನಿದನಿಯ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ತಿರುಗಿದಾಗ.. ಆ ದಿನಕರನ ಕಿರಣಗಳ ಪ್ರಕಾಶದಲ್ಲಿ ಆ ದನಿಯ ಒಡತಿಯ ಮೊಗಾರವಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು ಚೆಲುವಿನ ಗಣಿಯನ್ನು ತುಂಬಿತ್ತು.. ಮೊದಲೇ ಸುಂದರಿಯಾಗಿದ್ದ ಆಕೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಂದರತೆಯನ್ನು ಬೀರಲು ಆ ಭಾಸ್ಕರ ತನ್ನ ಶಕ್ತಿ ಮೀರಿ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟಿದ್ದು ಅರಿವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.. 

ರಾಜೀವ ಒಂದಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಆ ಸುಂದರಿಯ ಮೊಗವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ.. ಅವಳ ಸುಕೋಮಲ ಕೈಗಳು ಇವನ ಕೈಯನ್ನು ಸೇರಿ ಹಸ್ತಲಾಘವ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು.. ಆದರೆ ಆ ಸ್ಪರ್ಶದ ಅನುಭವವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಬದಲಿಗೆ ಆ ಸುಂದರಿಯ ಮುಗ್ಧ ಸ್ನಿಗ್ಧ ಚೆಲುವು ಅವನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತಿತ್ತು..

ಅವಳ ಕರದ ಸ್ಪರ್ಶ ಖುಷಿ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು..ಗಂಟಲಲ್ಲಿ ಮಾತು ಹೊರಡುತ್ತಿಲ್ಲಾ....

"ರಾಜೀವ್ ಹೇಗಿದ್ದೀರಾ?" ಮತ್ತದೇ ಕೋಗಿಲೆ ಗಾನ..

ಕೈ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು..ಮತ್ತೆ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಮರಳಿದ ರಾಜೀವ..ಆ ಅನುಪಮ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳನ್ನು‌ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮನಸಾರೆ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು...

"ಅರೇ...ಗೀತಾ ನೀನು...ನನಗೆ ನಂಬೋಕೆ ಆಗ್ತಿಲ್ಲಾ...ಅರೇ ವಾಹ್....ತುಂಬಾ ಖು...ನಂ....ಏನ್...so happ...".

ಯಾವ ಪದವೂ ಪೂರ್ಣ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲಾ..

ಅವಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಯಿತು..
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವನ ಎರಡು ಕರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು.."ರಾಜೀವ..ಮೊದಲು ನೀರು‌ ಕುಡಿ..ನಂತರ ಆ ಪುಟ್ಟ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ‌ ಕಾಫಿ‌ಕುಡಿದು ಮಾತಾಡೋಣ....ಹಾ..ಆಮೇಲೆ ಒಂದು‌ ಮಾತು ನಿನಗೆ ಹೇಳಬೇಕು..!"..

ರಾಜೀವನ‌ ಹೃದಯದ ಬಡಿತ ತಾರಕಕ್ಕೆ....

ಕಾಫೀ ಆಯಿತು..ನಿಪ್ಪಟ್ಟು ಆಯಿತು..ಬೆಣ್ಣೆ ಬಿಸ್ಕತ್ತು ಆಯಿತು....

ಗೀತಾ ತನ್ನ ಬದುಕು, ತನ್ನ ಮನೆ, ಮನೆತನ, ಕೆಲಸ, ದೇಶ, ಭಾಷೆ, ಜಗತ್ತು ಎಲ್ಲದರ ಬಗ್ಗೆ ಅನಾಯಸವಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು...ರಾಜೀವನ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಿತ್ತು ಆದರೆ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ತಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.......

"ಹೇ..ರಾಜೀವ..ಕೇಳಿಸ್ತಾ ಇದೆಯಾ.."

"ಹಾ ..ಹೇಳು..ಹೇಳು"

"ನಿನಗಾಗಿ‌ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಇದ್ದೇ ಕಣೋ..ಕಾಲೇಜುದಿನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನೀ ಹಸ್ತಾಕ್ಷರ ಕೇಳಿದಾಗ..ನಾ ನಾಳೆ ಅಂದೆ..ನೀ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲಾ..ಆಮೇಲೆ ಪರೀಕ್ಷೆ..ನಾ ಎಲ್ಲೋ ನೀ ಎಲ್ಲೋ..ನೀನು ಕೊಟ್ಟ ಗ್ರೀಟಿಂಗ್ ಕಾರ್ಡ ಇನ್ನು ನನ್ನ ಬಳಿ‌ ಇದೆ...ನೀ ಸಿಗುತ್ತೀಯಾ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ‌ ಇತ್ತು..."

"ಹೋಗಲಿ ಬಿಡು‌ ಹಳೆ ವಿಷಯ ಯಾಕೆ..ನೀ‌ ಹೇಗಿದ್ದೀಯಾ..?"

" ಆರಾಮ ಇದ್ದೀನಿ ಕಣೋ..ನೀನು‌ ಹೇಗಿದ್ದೀಯಾ...ಮದುವೆ ಆಯ್ತಾ..ಮಕ್ಕಳು"

ಕೊಂಚ ಮೌನಕ್ಕೆ ಶರಣಾದ ರಾಜೀವ..ಅವಳಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು...

"ಹೋಗಲಿ ಬಿಡು..ಮತ್ತೆ ನಾ ಹೇಳಬೇಕಂಬ ವಿಷಯ..."

ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಕಿವಿಯಾದ

"ಹಾ ಹೇಳು..,ಗೀತಾ"..ಆ ಗೀತಾ ಎನ್ನುವ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಮಮತೆ ಪ್ರೀತಿ ಇತ್ತು....

"ಲವ್ ಯೂ ರಾಜೀವ.....ಉಳಿದ ಬದುಕನ್ನು ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಕಳಿಯಬೇಕು ಎಂಬ ಆಸೆ..."

ರಾಜೀವ ಮಾತಿಲ್ಲಾ...ಏನು ಹೇಳ ಬೇಕೆಂಬ ಗೊಂದಲ...

ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಕೈ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹಾಗೆ ತಬ್ಬಿದಳು ರಾಜೀವನನ್ನು...ಅವಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ರಾಜೀವನ  ಜೀವನದ
ಇತಿಹಾಸ ಇದ್ದ ಮಾಹಿತಿ ಪತ್ರ ಇತ್ತು...ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಮೊಬೈಲಿಗೆ ಒಂದು ಕಿರು ಮುತ್ತನ್ನು ನೀಡಿದಳು....:-)



Monday, April 3, 2017

ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದನೋ .... ಭಾಗ - ೩ (ಅಂತಿಮ)

ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದು - ಭಾಗ ೧
ಇನ್ನೇನು ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು - ಭಾಗ ೨

ಮುಂದುವರೆದ ಭಾಗ....

ರಾಜೇಶ ಸೀನಪ್ಪನ ಅವಸ್ಥೆ ಕಂಡು.. "ರೀ ಸೀನಪ್ಪ.. ಸಿಗರೇಟ್ ಕೊಡಲೇನು"

ಸಾಹೇಬರ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಹಾವು ತುಳಿದವನಂತೆ.. ಹಾ ಸಾಹೇಬ್ರೆ.. ಏನೂ ಮಾತಾಡ್ತ  ಇದ್ದೀರಿ.. ಸಿಗರೇಟ್ ಬೇಡ.. ಈ ಶಿವನ ಸೀಕ್ರೆಟ್ ಹೇಳಿಬಿಡಿ..  ಸಾಕು.. "

ಅಷ್ಟೇ ತಾನೇ.. ರಂಗ.. ಸೀದಾ ಜೀಪನ್ನು ಗಣೇಶನ ಹೋಟೆಲಿನ ಕಡೆ ತಿರುಗಿಸಿ ಆಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಣ..

ಜೀಪು ಸರ್ರ್ ಅಂತ ರಾಜೇಶನ ಮನೆಯ ಕಡೆ ತಿರುಗಿತು.. !

ಮತ್ತೆ ಸೀನಪ್ಪ ತಲೆಕೆರೆದುಕೊಂಡ.. ಈ ಬಾರಿ ತಲೆ ಬುರುಡೆ ಚುರ್ ಅನ್ನುವಷ್ಟು ಕೆರೆದುಕೊಂಡ.. ಸಾಹೇಬ್ರು ಹೇಳಿದ್ದು.. ಹೋಟೆಲು ನಂತರ ಮನೆ.. ಆದರೆ ಜೀಪು ತಿರುಗಿದ್ದು ಸಾಹೇಬ್ರ ಮನೆ.. ಏನೋ ಇದೆ.. ಬಡಬಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು.. ಮೆಲ್ಲಗೆ ತನಗೆ ಮಾತ್ರ ಕೇಳುವಂತೆ "ಆಲ್ ಈಸ್ ವೆಲ್" ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡ.. !

ರಾಜೇಶನ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತ ಜೀಪು.. ಮೆಲ್ಲಗೆ ರಂಗ, ಗಣೇಶ, ಸೀನಪ್ಪ ಇಳಿದರು.. 

ಜೀಪಿನ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿ ಮನೆಯ ಕೆಲಸದವ ತನ್ನ ದಂತ ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ.. !

ಮತ್ತೆ ಹುಲ್ಲುಹಾಸಿನ ಮೇಲೆ ಕೂತ ರಾಜೇಶ.. ಸುತ್ತಲೂ ನೋಡಿದ.. ಕೆಲಸದವನಿಗೆ ಕಾಫಿ ಸಿಗರೇಟು ತರುವಂತೆ ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿ.. ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಜ್ಜಿ ಹೇಳುವ ಕತೆಯನ್ನು ಕೇಳಲು ಕೂರುವ ಮಕ್ಕಳ ಹಾಗೆ ಸೀನಪ್ಪ, ರಂಗ ಮತ್ತು ಗಣೇಶ ರಾಜೇಶನನ್ನೇ ಎವೆ ಮಿಟುಕಿಸದಂತೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತರು..  

"ಈಗ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ.. ಸತ್ತವ "ಶಿವ"... ಯಜಮಾನರ ಮಗಳು "ರಂಜಿನಿ".. ಗಣೇಶ.. ಎರಡನೇ ಕಾಗದ ನೋಡು.." ಗಣೇಶ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕಾಗದ ಬಿಡಿಸಿ ನೋಡಿದ.. "ಶಿವರಂಜಿನಿ ರಾಗದಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ನಿಧಿ" ಎಂದು ಬರೆದಿತ್ತು.. ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಾಲುಗಳು . ಎಲ್ಲವೂ ಬಿಡಿ ಬಿಡಿ.. ಒಂದೇ ನೋಟಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಓದಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದ ಒಗಟಿನಂತೆ ಇತ್ತು.. !

ಗಣೇಶನ ಹುಬ್ಬು ಒಂದೆರಡು ಮಿಮಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿತು.. "ಗಣೇಶ.. ಅಲ್ಲಿ ಬೋರ್ಡ್ ಮೇಲೆ ರಂಗ ಬರೆದ ಆಲ್ವಾ.. ಅದನ್ನೇ ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬರೀತಾನೆ..ಆಮೇಲೆ ನೀನು ಈ ಎರಡನೇ ಕಾಗದಲ್ಲಿರುವ ವಿಷಯವನ್ನು ಮೊದಲನೇ ಕಾಗದದ ವಿಷಯದ ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಾ.. ಜೋರಾಗಿ ಓದು... ರಂಗ.. ನಿನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ನಲ್ಲಿ ಬೋರ್ಡ್ ಮೇಲೆ ಬರೆದಿದ್ದನ್ನು ಫೋಟೋ ತೆಗೆದೇ ಆಲ್ವಾ.. ಈಗ ಅದನ್ನೇ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬರಿ"  

ರಂಗನಿಗೆ ಅರೆ ನನ್ನ ಮೊಬೈಲು ಈ ಕೇಸಿಗೆ ಒಂದು ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತೆ ಅಂತ ತಿಳಿದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಖುಷಿಯಾಯಿತು.. ಮೊಬೈಲಿಗೆ ಒಂದು ಸಿಹಿಮುತ್ತನ್ನು ಕೊಟ್ಟು.. ತಾ ತೆಗೆದಿದ್ದ ಫೋಟೋನ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದನು ಹಾಡನ್ನು ಸಾಹೇಬರು ಹೇಳಿದಂತೆ ಬರೆದ.. ರಾಜೇಶ ಹಚ್ಚಿದ್ದ ಸಿಗರೇಟ್ ಕೊನೆ ಉಸಿರು ಎಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.. ಕಡೆ ದಂ ಎಳೆದು ಸಿಗರೇಟನ್ನು ಆಶ್ ಟ್ರೇ ಒಳಗೆ ಸಮಾಧಿ ಮಾಡಿದ.. !

ಮೆಲ್ಲಗೆ ಉಸಿರು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ರಾಜೇಶ ಇನ್ನು ಸೀನಪ್ಪನ ತಲೆ ಕೆರೆದು ಕೆರೆದು ಹುಣ್ಣಾಗಬಾರದು ಎಂದು ಈ ಕೇಸಿನ ಅಂತರಂಗಕ್ಕೆ ನುಗಿದ.. 

ಗಣೇಶ.. ನಾ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗು... 

ಹೆಣ್ಣಿಗೆಂದು ಅಂದ ಕೊಟ್ಟನು
ನಮ್ಮ ಶಿವ
ಗಂಡಿನಲ್ಲಿ ಆಸೆ ಇಟ್ಟನು
(ಶಿವ ಆ ಊರಿನ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಕುಳನ ಮಗ.. ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಸುರಸುಂದರಾಂಗ.. ಆದರೆ ಯಾರಲ್ಲಿಯೂ ಬೆರೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ಆವ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೆ ಎನ್ನುವುದೇ ಎಷ್ಟೋ ಮಂದಿಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ತಾಳ್ಮೆ, ಶಾಂತ ಸ್ವಭಾವ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಾಚಿಕೆಯೂ ಕೂಡ ಅವನಲ್ಲಿರುವ ಹಣದ ಸಿರಿವಂತಿಕೆಯ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಗುಣದಲ್ಲಿಯೂ ಸಿರಿವಂತ ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು.. ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಕಥೆ ಕವನ ಬರೆಯುದು ಅವನ ಹವ್ಯಾಸವಾಗಿತ್ತು.. ಕಾಡಿನ ಸೊಬಗು, ಮೋಡಗಳ ಮೆರವಣಿಗೆ, ದಿನಕರನ ಆರಂಭ ಮತ್ತು ದಿನದ ಮುಕ್ತಾಯದ ವೇಳೆ ರಂಗಾಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಂಬರ ಇವೆಲ್ಲಾ ಅವನ ಕವಿಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಕೊಡುತ್ತಿತ್ತು.. 

ಇತ್ತ ರಂಜಿನಿ.. ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ದೊಡ್ಡ ಮನೆಯ ಕಿರಿ ಮಗಳು.. ತುಂಟ ಸ್ವಭಾವ.. ಆದರೆ ಯಾರಿಗೂ ತೊಂದರೆ ಕೊಡದ ಹುಡುಗಿ.. ಗಣೇಶನ ಹೋಟೆಲಿನ ಹತ್ತಿರವೇ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರೈವೇಟ್ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದಿನವೂ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಳು.. 

ಹೀಗಿದ್ದಾಗ.. ನಾಚಿಕೆ ಸ್ವಭಾದವ  ಹುಡುಗ ಶಿವ.. ಕೀಟಲೆ ಸ್ವಭಾವದ ಹುಡುಗಿ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ.. ತಾರುಣ್ಯದ ಕನಸುಗಳು.. ಹೃದಯದ ವಿಷಯ.. ಹೀಗೆ ನಾನಾಕಾರಣಗಳಿಂದ ಹತ್ತಿರವಾದರು. ಆದರೆ  ನಿರ್ಮಲ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ನಿರ್ಮಲ ಪ್ರೀತಿಯಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಅವನ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಕವನ ಓದಿದ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು.. "ರೀ ರಂಜಿನಿ... ನೀವು ನನಗೆ ಇಷ್ಟ ಅಂತ ಹೇಳಿದಾಗ.. ನನಗೆ  ಹೇಳಲು ಗೊತ್ತಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ ಕಣ್ರೀ.. " ಆಹಾ ಇಂತಹ ಮರ್ಯಾದೆ ತುಂಬಿದ ಸಂಭೋದನೆ.. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡಿ.. ಗಣೇಶನ ಹತ್ತಿರ ಇವರಿಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ಅರಿವಾಗಿದ್ದು.. ಅದಕ್ಕೆ ಗಣೇಶ ಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದು.. "

ಮತ್ತೊಂದು ಸಿಗರೇಟ್ ಎರಡು ತುಟಿಗಳ ಮದ್ಯೆ ತೂರಾಡುತ್ತಿತ್ತು ..

ನೆಲ್ಲಿಕಾಯಿ ಮರದಲಿಟ್ಟನು
ನಮ್ಮ ಶಿವ
ಕುಂಬಳಕಾಯಿ ಬಳ್ಳಿಲಿಟ್ಟನು
ಪ್ರೀತಿ  ಎಂಬ ನೆಲ್ಲಿಕಾಯನ್ನು ಹೊತ್ತ ಶಿವ.. ದಿನವೂ ಅದಕ್ಕೆ ಮಮತೆ ಮತ್ತು ಮಂದಹಾಸವೆಂಬ ನೀರನ್ನು ಹುಯ್ದು ಪೋಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ.. ರಂಜಿನಿಯೂ ಕೂಡ ಹಾಗೆ.. ಇವನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಗುಡಿಯಲಿರುವ ದೀಪದಂತೆ ಶಿವನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.... ನೆಲ್ಲಿಯ ಕಾಯಿಯ ಹಾಗಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿ.. ಅನುದಿನವೂ ಕುಂಬಳಕಾಯಿಯ ತರಹ ದೊಡ್ಡದಾಗುತ್ತಾ ಹೋಯಿತ್ತು.. ಅನುದಿನವೂ ಬಿಟ್ಟಿರಲಾರದಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾದರೂ ಕೂಡ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಕಾಮ ಎಂಬ ಕಪ್ಪು ಚುಕ್ಕೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ.. !

ಆಕಾಶ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟನು
ನಮ್ಮ ಶಿವ
ಪಾತಾಳಾ ಕೆಳಗೆ ಬಿಟ್ಟನು

ಇಬ್ಬರ ಜಾತಿ ಅಂತಸ್ತು.. ಹಣ.. ಸಂಪತ್ತು ಯಾವುದು ಕಡಿಮೆ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಸಮಾನವಾಗಿತ್ತು.. ಎರಡು ಮನೆಯವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದರೆ ಸಾಕು ಅವರೇ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಮದುವೆ ಮಾಡುವಷ್ಟು ಸಮಾಧಾನಚಿತ್ತವುಳ್ಳವರಾಗಿದ್ದರು.. 

ಹೂವು ಹಣ್ಣು ಕಾಯಿ ಕೊಟ್ಟು
ಜಗಳವಾಡೋ ಬುದ್ದಿ ಕೊಟ್ಟು

ಇಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ.. ರಂಜನಿಯ ರೂಪಕ್ಕೆ ಮರುಳಾಗಿದ್ದ ತನ್ನ ಅಪ್ಪನ ಅಕ್ಕನ ಮಗ ಸಂಜೀವ್ .. ಇದಕ್ಕೆ ಕೊಳ್ಳಿ ಇಡುವಂತಹ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಂದಾಗಿದ್ದ.. ! ಶಿವನಿಗೆ ಬೇರೆ ಹುಡುಗಿಯ ಸಂಬಂಧ ಇದೆ.. ಆವ ಹಾಗೆ ಹೀಗೆ ಎಂದು ಇಲ್ಲ ಸಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ.. ಒಂದಾಗಿದ್ದ ಎರಡು ಹೃದಯಗಳ ಮದ್ಯೆ ಹುಳಿಹಿಂಡುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡತೊಡಗಿದ್ದ.. ಹುಷಾರಿಲ್ಲದ ಶಿವ ಕೆಲವು ದಿನಗಳು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬರದಿದ್ದಾಗ .. ಸಂಜೀವ ಹೇಳಿದ್ದು ಮತ್ತು ಅಚಾನಕ್ ಶಿವ ಕಾಣದೆ ಹೋಗಿದ್ದು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಕಾಕತಾಳೀಯವಾದರೂ ಶಂಕೆಗೊಂಡ ಮನಸ್ಸು  ಪ್ರತಿ ಚಿಕ್ಕ ಚಿಕ್ಕದ್ದಕೂ ಶಂಖ ಊದಲು ತೊಡಗಿತ್ತು.. 

ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡು ಸೇರಿಕೊಂಡು
ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ 
ಹುಷಾರಾದ ಮೇಲೆ.. ರಂಜಿನಿಯನ್ನು ನೋಡುವ ತವಕದಿಂದ ಶಿವ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ.. ಮೊದಲಿದ್ದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಕೆ ಇರದದ್ದನ್ನು ಕಂಡು.. ಮನದೊಳಗೆ ಶಿವ ನೊಂದು ಕೊಂಡ.. ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲವೋ ಏನೋ.. ತಾನು ಅವಳಿಗೆ ಬೇಡವಾದೆನೋ ಏನೋ.. ಹೀಗೆ ತನ್ನೊಳಗೆ  ಒಂದು ಗೆದ್ದಲಿನ ಗೂಡನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಸಂದೇಹವಲ್ಲ ಆದರೆ.. ಪೂರ್ತಿ ಸಮಾಧಾನವೂ ಅಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದ ಶಿವ... ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಮಾತಾಡದೆ ಮುಸುಕಿನ ಗುದ್ದಾಟವನ್ನು ಕಂಡು ಸಂಜೀವ ಮನದೊಳಗೆ ಖುಷಿಪಡುತ್ತಿದ್ದ.. 

ನಡುವೆ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು 
ದೋಣಿ ಅಂತೇ ತೇಲಿ ಬಿಟ್ಟು
ಇವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಕಂದಕ ಅಗಲವಾಗುತ್ತಾ ಹೋದ ಹಾಗೆ.. ಆ ಕಂದಕದಲ್ಲಿ ಸಂಜೀವ ತ್ರಿವೇಣಿ ಸಂಗಮದ ಇನ್ನೊಂದು ಗುಪ್ತ ನದಿಯ ಹಾಗೆ ಕಂದಕದಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತಾ ಹೋಗಿ.. ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಎಂಬ ದೋಣಿಯನ್ನು ರಂಜನಿಯ ಕಡೆಗೆ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕತೊಡಗಿದ.. !

ನ್ಯಾಯ ನೀತಿಗಾಗಿ ತಲೆಯ
ಚಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಿರೆಂದು ಹೇಳಿ
ಶಿವನಿಗೆ.. ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ಇಲ್ಲಿ ಏನು ನೆಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು.. ತಲೆಯನ್ನು ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡ.. ಗಡ್ಡ ಬೆಳೆಸಿದ.. ದೇವದಾಸನಂತಾದ.. ಆದರೂ ರಂಜನಿಗೆ ಅವನ ಮೇಲಿನ ಸಂದೇಹ.. ಕಡಿಮೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಪ್ರೀತಿ ಕರ್ಪೂರದ ಹಾಗೆ ಕರಗುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು.. ಒಮ್ಮೆ ಶಿವ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡಿ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಬಳಿ ರಂಜನಿಯನ್ನು ತಡೆದು ಕೇಳಿದ.. ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ನನ್ನನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ.. ನನ್ನದೇನು ತಪ್ಪು.. ಹೇಳು ಹೇಳು ಎಂದು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದಾಗ.. ಆಕೆ ಏನೂ ಹೇಳದೆ ಶಿವನನ್ನು ದುರುಗುಟ್ಟಿಕೊಂಡು ನೋಡಿ "ಥೂ" ಎಂದು ಉಗಿದು ಹೋಗಿದ್ದಳು.. ಇದು ಶಿವನಿಗೆ ತಡೆಯದಾಯಿತು.. ಮಾರನೇದಿನ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದಾಗ.. ರಂಜಿನಿ ನಿನ್ನಂತವನನ್ನು ಮಾತಾಡಿಸೋದೇ ತಪ್ಪು.. ಇಷ್ಟು ದಿನ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನ್ನು ಈಗ ಮತ್ತೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.. ಮತ್ತೆ ಮಾತಾಡಿಸಬೇಡ.. ತೊಲಗಿ ಹೋಗು ಎಂದು ಬಯ್ದಿದ್ದಳು ನಾಲ್ಕು ಮಂದಿಗೆ ಕೇಳುವ ಹಾಗೆ.. ಗಣೇಶ ಪೇಟೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಹೋಟೆಲಿಗೆ ತರಕಾರಿ, ದಿನಸಿ ಮತ್ತಿತ್ತರ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಬಸ್ಯಾನಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದ.. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ.. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬೇಸರವಾಗಿತ್ತು ಅವನಿಗೆ.. ಒಳ್ಳೆಯ ಜೋಡಿ ಹೀಗಾಯಿತಲ್ಲ ಎಂದು!


ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಿಟ್ಟನು
ನಮ್ಮ ಶಿವ
ಕಣ್ಣುಗಳ ಕಟ್ಟಿ ಬಿಟ್ಟನು 
ಒಂದು ಅಮಾವಾಸ್ಯೆ ಕತ್ತಲು.. ಸ್ಪೆಷಲ್ ಕ್ಲಾಸ್ ಇದ್ದದರಿಂದ ರಂಜನಿ ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ಬರುವುದು ತಡವಾಗಿತ್ತು .. ಶಿವ ಇವತ್ತು ಏನಾದರೂ ಸರಿ .. ವಿಷಯವನ್ನು ಕೇಳಲೇಬೇಕು ಎಂದು ಆ ಮರದ ಹತ್ತಿರವೇ ಕುಳಿತಿದ್ದ.. ಕತ್ತಲಾಗಿತ್ತು ಆದರೆ ಭಯವೇನು ಎಂದರಿಯದ ಶಿವನಿಗೆ.. ರಂಜನಿ ಮಾತ್ರ ಮನದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ್ದಳು.. 

ಕಡೆ ಬಸ್ಸಿಳಿದು ರಂಜನಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಿದ್ದಳು.. ಕಾಡಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅನತಿ ದೂರದಲ್ಲಿಯೇ ಮನೆಯಿದ್ದರಿಂದ.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ಪರಿಚಯವಿದ್ದುರಿಂದ ಭಯಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶವಿರಲಿಲ್ಲ.. 

"ರಂಜಿನಿ" ಕರೆದದ್ದು ಕೇಳಿ ತಿರುಗಿದಳು .. ಕತ್ತಲು.. ಮೊಬೈಲ್ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಗೊತ್ತಾಯಿತು.. ಅದು ಶಿವನೇ ಎಂದು.. ನಿಲ್ಲದೆ ಇನ್ನೊಂದೆರಡು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಹೋದಳು.. ರಟ್ಟೆ ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಶಿವ... ಅದೇ ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಶಿವ ರಂಜನಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದ್ದು... ರಂಜಿನಿಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಕುಶಿಯಾದರೂ.. ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಸಂಜೀವ ತಲೆಗೆ ತುಂಬಿದ್ದ ವಿಷಯಗಳು ಶಿವನ ಬಗ್ಗೆ ತಿರಸ್ಕಾರ ಮೂಡಿಸಿತ್ತು.. 

ರಂಜಿನಿ.. ನೋಡಿ.. ನೀವಂದುಕೊಂಡ  ಹಾಗಲ್ಲ... ಹೋಟೆಲಿನ ಗಣೇಶ ನನಗೆ ಹೇಳಿದ.. ಸಂಜೀವ ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲದ್ದು ಹೇಳಿದ್ದು.. ನೋಡಿ ನಾ ನಿಮ್ಮನ್ನಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟಿಲ್ಲ.. ನೀವು ಸಿಕ್ಕರೆ ಸರಿ.. ಇಲ್ಲದೆ ಹೋದರೆ ಜನುಮದಲ್ಲೇ ನನಗೆ ವಿವಾಹವಿಲ್ಲ.. ಇನ್ನೊಂದು ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ನಾ ನೋಡಿಲ್ಲ, ನೋಡೋಲ್ಲಾ, ನೋಡೋದು ಇಲ್ಲಾ.. ಇದು ನನ್ನ ಹೆತ್ತ ತಾಯಿ ಮೇಲಾಣೆ.. "

ರಂಜನಿ ಹಗುರಾದಳು.. ಆದರೂ ಸಂಜೀವನ ಮಾತುಗಳು ಆಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದ್ದವು.. "ನೋಡಿ ಶಿವ ಏನೂ ಹೇಳಬೇಕೋ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.. ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಸಂಜೀವನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತೇನೆ.. ಮೂವರು ಮಾತಾಡಿ ಬಗೆ ಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ.. ಆಮೇಲೆ ನೋಡೋಣ.. " 

ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿ ರಂಜಿನಿ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು ಮೊಬೈಲ್ ಟಾರ್ಚ್ ಆನ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಹೊರಟೆ ಬಿಟ್ಟಳು.. 

ಮೊಗದಲ್ಲಿ ಮಂದಹಾಸ ತುಂಬಿಕೊಂಡ ಶಿವ ನಿಧಾನವಾಗಿ ತನ್ನ ಮನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕತೊಡಗಿದ.. .. ಏನೋ  ಚುಚ್ಚಿದ ಹಾಗೆ ಅನಿಸಿತು.. ಚುರ್ ಅಂತು ಅಷ್ಟೇ.. ಮೆಲ್ಲಗೆ ಒಂದು ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಹಾಗೆ ಕುಸಿದ.. ಸುತ್ತಲೂ ಏನೂ ಕಾಣದಾಗಿತ್ತು.. ತನ್ನ ಕಾಲನ್ನು ಯಾರೋ ತುಳಿದುಕೊಂಡು ಹೋದಂತೆ ಅನಿಸಿತು.. ಕೂಗಲು ಬಾಯಿ ತೆಗೆದ.. ಒಂದು ಕೈ ಬಾಯಿಯನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿತು.. ಕಾಲು ಬಡಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಹೋದರೆ.. ಎರಡು ಕಾಲನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಜೊತೆ ಕೈಗಳು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡವು.. ಕೈಯನ್ನು ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಅತ್ತಿತ್ತ ಬೀಸತೊಡಗಿದ.. ಆದರೂ ಕೈಯನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿತು ಕಾಣದ ಕೈಗಳು.. 

ಚುಚ್ಚಿದ್ದ ಔಷಧಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡತೊಡಗಿತ್ತು.. ಕಣ್ಣುಗಳು ಮಂಜಾಗತೊಡಗಿದವು.. ಕೈಕಾಲುಗಳು ಆಡಿಸಲು ಸೋಲನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದವು.. ಗಂಟಲಿನಲ್ಲಿ ನೀರು ಇಂಗತೊಡಗಿತ್ತು.. ಹೃದಯದ ಬಡಿತ ಮೆಲ್ಲನೆ ವೇಗ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳತೊಡಗಿತ್ತು.. ದೂರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣಿನ ಧ್ವನಿ.. ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ.. ಗಂಡು ಧ್ವನಿ ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ಬೇಟೆಯನ್ನು ನಾ ಬೇರೆ ಶಿಕಾರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತೀನಾ.. ನೋ ಚಾನ್ಸ್.. .. ಶಿವನ ದೇಹ ತಣ್ಣಗಾಗತೊಡಗಿತ್ತು.. 


ಕೊಡುವುದನ್ನು ಕೊಟ್ಟು
ಬಿಡುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು
ಕೈಯ ಕೊಟ್ಟು ಓಡಿ ಹೋದನು"

ಶಿವ ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟಿದ್ದನು.. ಅಲ್ಲಾ ಅಲ್ಲ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಅವನಿಂದ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡಿದ್ದರೂ.. ರಂಜಿನಿಯ ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಾಗಬೇಕಿದ್ದ ಶಿವ.. ಅವಳ ಸಂದೇಹ ಎಂಬ ಗಾಳಿಗೆ ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ದೀಪವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡು ಯಾರಿಗೂ ಸಿಗದೇ.. ಕೈ ಹಿಡಿಯಬೇಕಿದ್ದ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೈಕೊಟ್ಟು ಬಾರದ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಪಯಣಿಸಿದ್ದನು.. 

ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದನು..
ನಮ್ಮ ಶಿವ ಕೈಲಾಸ ಸೇರಿಬಿಟ್ಟನು
ಅಣ್ಣಾವ್ರ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿನ ಹಾಡಿನಂತೆ.. ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದ ಶಿವ ಕೈಲಾಸ ಸೇರಿಯೇ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.. 

ಆಶ್ ಟ್ರೇಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದಷ್ಟು ಸಿಗರೇಟುಗಳು..ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಫಿ ಕಪ್ಪುಗಳು ಬಿದ್ದಿದ್ದವು.. ತಮ್ಮ ಜೀವನ ಮುಗಿಯಿತು ಶಿವನ ತರಹ ಎಂದು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ!

ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟ ರಾಜೇಶ.. ಸೀನಪ್ಪನ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಿದ.. ಸೀನಪ್ಪನ ಮೊರೆಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಉತ್ತರ ಬೇಕಿದ್ದ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಕಂಡವು.. ರಂಗ.. ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ನಲ್ಲಿನ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕೂತಿದ್ದ.. ಗಣೇಶನ ಮೊಗದಲ್ಲಿ ಏನೋ ಒಂದು ರೀತಿಯ ದಿಗ್ವಿಜಯ ಸಾಧಿಸಿದ ಸಂತಸ.. 

"ಸಾಹೇಬ್ರೆ.. ಇನ್ನೊಂದಿಷ್ಟು ಚುಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಸೇರಿಸಿಲ್ಲ.. ಪೂರ್ತಿ ಸೇರಿಸಿ.. ಆಮೇಲೆ ನನಗೆ ಒಂದು ಪೂರ್ತಿ ಚಿತ್ರ ಸಿಗುತ್ತೆ.. "

"ರೀ ಸೀನಪ್ಪ.. ನೀವೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿ ನಾ ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.. ಆಗ ನಿಮಗೆ ಇದ್ದ ಅನುಮಾನವೂ ಬಗೆ ಹರಿಯುತ್ತದೆ.. ಹಾಗೆಯೇ ಈ ಕೇಸಿನ ಫೈಲಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಆಧಾರ ಮತ್ತು ಕೇಸನ್ನು ಬಗೆ ಹರಿಸಿದ ರೀತಿ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಕಥೆಯ ತರಹ ಸಿಗುತ್ತದೆ.. "

ಸೀನಪ್ಪ ಟೋಪಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ತೆಗೆದು ತಲೆಯನ್ನು ಕೆರೆದುಕೊಂಡು 
೧) ಸೀನಪ್ಪ : ಸಾಹೇಬ್ರೆ.. ಮೊದಲಿಗೆ ಶಿವನ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಗದದಲ್ಲಿದ್ದನ್ನು ನೀವು ಕೊಟ್ಟ ಮೇಲೆ ನಾ ಓದಿದ್ದೆ.. ಆದರೆ ಅದು ಪೂರ್ತಿ ಅರ್ಥ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.. ಅದರಲ್ಲಿದದ್ದು ಏನು?
ರಾಜೇಶ : ಸೀನಪ್ಪ.. ಶಿವನಿಗೆ ರಂಜಿನಿಯ ಬದಲಾವಣೆ ಕಂಡು ಅವನು ಬರೆದಿದ್ದ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಕವಿತೆ ಅದು 
ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಿತ್ತ ಶಿವ. 
ಆ ನ್ಯಾಯವನ್ನು ಬಯಲಿಗೆ ಬಿಟ್ಟ ಶಿವ 
ಬಯಲಲ್ಲಿ ಸಿಗದ ನ್ಯಾಯ ಶಿವ 
ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದೇ ಶಿವ 
ರಂಜನೆಗೆಂದು ಪ್ರೀತಿಯೇ ಶಿವ 
ಪ್ರೀತಿಗೆಂದು ರಂಜನೆಯ ಶಿವ 
ಅವರಿಗದು ರಂಜನೆಯೇ ಆದರೂ ಶಿವ 
ರಂಜಿನಿ ಮಾತ್ರ ನನಗೆ ಸಿಗದೇ ಹೋಯ್ತು ಶಿವ 
ಜೀವ ಉಳಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಸಂಜೀವಿ ಶಿವ 
ಪ್ರೀತಿಯ ಜೀವವನ್ನೇ ಹಿಸುಕಿಬಿಟ್ಟನಲ್ಲ ಶಿವ 
ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಿಟ್ಟ ಶಿವ 
ನನ್ನ  ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲನ್ನು ಕಟ್ಟಿದೆಯಲ್ಲ ಶಿವ 

ಇಂತಿ ನಿನ್ನ ಶಿವ!!!

ದಿಗ್ಗನೆ ಬೆಳಕು ಮೂಡಿದಂತೆ ಆಯಿತು ಸೀನಪ್ಪನಿಗೆ.. 

೨) ಸೀನಪ್ಪ : ಸರ್ ರಂಗನಿಗೆ ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದನು ಹಾಡನ್ನು ಏತಕ್ಕೆ ಕೇಳಿದ್ದು?
     ರಾಜೇಶ : ಅಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ.. ಸೋಫಾ ಮೇಲೆ ಹಾಗೆ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಿದೆ.. ಎದ್ದಾಗ ಅಣ್ಣಾವ್ರ ಚಲಿಸುವ ಮೋಡಗಳು ಚಿತ್ರ ಬರುತ್ತಿತ್ತು.. ಈ ಹಾಡು ಬಂದಾಗ... ನನಗೆ ಹೊಳೆದದ್ದು ಶಿವ ಶಿವ ಎನ್ನುವ ಪದ.. ತಕ್ಷಣ ಶಿವನ ಜೇಬಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದ ಪತ್ರ.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಹಾಡನ್ನು ಸಮೀಕರಿಸಿದೆ.. ಆಗ ಹೊಳೆಯಿತು.. ಈ ಕೇಸಿಗೆ ಒಂದು ಸುಳಿವು 

೩) ಸೀನಪ್ಪ : ಗಣೇಶನನ್ನು ಕರೆತರಲು ಹೇಳಿದ್ದು ಏಕೆ?
     ರಾಜೇಶ : ಸೀನಪ್ಪ.. ಆ ರಾತ್ರಿ.. ಶಿವ ರಂಜಿನಿಯ ಹತ್ತಿರ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ.. ಈ ನಮ್ಮ ಗಣೇಶ.. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಂಜೆಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಕೂತಿದ್ದನಂತೆ.. ಕತ್ತಲಲ್ಲವೇ.. ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ಹಾಗಾಗಿ ಶಿವ ಮತ್ತು ರಂಜಿನಿ ಮಾತುಗಳು ಈತನಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಿತ್ತು.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ಬೀದಿಯಲ್ಲಿಯೇ ನಾಲ್ಕು ಜನಕ್ಕೆ ಕೇಳುವಂತೆ ಬಯ್ದಿದ್ದ ರಂಜಿನಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಗಣೇಶನಿಗೆ ಕೋಪ ಇತ್ತು... ಸರಿ ಇಲ್ಲಿ ಏನೂ ನೆಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕೇಳೋಣ ಅನ್ನುವ ಕುತೂಹಲದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕೂತಿದ್ದ.. ತನ್ನ ಕೆಲಸ ಮುಗಿದ್ದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ.. ರಂಜಿನಿಯು ಹೋದ ಮೇಲೆ.. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಶಿವನ ಹತ್ತಿರ ಮಾತಾಡೋಣ ಅಂತ ಶಿವನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋದ.. ಆಗ ಶಿವನ ಮೇಲೆ ಒಂದಷ್ಟು ಮಂದಿ ಮುಗಿಬಿದ್ದರು.. ಪ್ರಾಣಭಯದಿಂದ.. ಗಣೇಶ ಶಿವನಿಗೆ ಏನೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ನೆಡೆದಿದ್ದ ಘಟನೆಗೆ ಗಣೇಶನೇ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದ.. ಆ ಘಟನೆ ನೆಡೆದ ಮಾರನೇ ದಿನ ಗಣೇಶ ಹೇಳಿದ.. ಆದರೆ ಮೊದಲೇ ಸಿನಿಮಾ ಹುಚ್ಚು ಅವನಿಗೆ.. ಅವನು ಹೇಳಿದ್ದು ನನ್ನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಇತ್ತೇ ಹೊರತು .. ಈ ಕೇಸಿಗೆ ಕೊಂಡಿಯಾಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಯೋಚಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಶಿವನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದು ಯಾರು ಎಂದು ಇವನಿಗೆ ಕಂಡಿರಲಿಲ್ಲ... ಮತ್ತೆ ಶಿವನ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ಗುರುತುಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಹೃದಯಘಾತವಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದೇ.. ಮೊದಲು ಊಹಿಸಿದ್ದೆ.. ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾರ್ಟಮ್ ಮಾಡಿದ ವೈದ್ಯರೂ ಕೂಡ ನಿಖರವಾಗಿ ಏನೂ ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ.. ಈ ಹಾಡು ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ಮೇಲೆ.. ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ತಾಳೆ ಹಾಕಿದೆ.. ಹಾಗಾಗಿ ಗಣೇಶ ಈ ಕೇಸಿಗೆ ಮುಖ್ಯ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದ 

೪) ಸೀನಪ್ಪ : ನೀವು ಯಜಮಾನರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದು ಯಾಕೆ.. ಬೋರ್ಡ್ ಮೇಲೆ ಆ ಹಾಡನ್ನು ಬರೆದದ್ದು ಯಾಕೆ.. ಅವರ ಮಗಳು ನಿರ್ಮಲ ಕಾಗದ ನೋಡಿ ಮೂರ್ಛೆ ಬಿದ್ದದ್ದು ಯಾಕೆ.. ಮತ್ತೆ ನೀವು ಅವರ ಮಗಳನ್ನು ಸ್ಟೇಷನಿಗೆ ಬರಲು ಹೇಳಿದ್ದು ಯಾಕೆ?
   ರಾಜೇಶ : ಶಿವ ರಂಜಿನಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದದ್ದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ವಿಷಯ... ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಗಣೇಶನನ್ನು ನೋಡಿ ಗಾಬರಿಯಾಗಿದ್ದಳು ನಿರ್ಮಲ.. ಒಂದು ಬಾರಿ ಶಿವನ ಮೇಲೆ ಕೂಗಾಡಿದ್ದಾಗ ಗಣೇಶ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದದ್ದು.. ಅವಳಿಗೆ ಗಾಬರಿಗೊಳಿಸಿತ್ತು.. ಗಣೇಶ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸೇರಿಸಿ ಹೇಳಿರಬೇಕು ಅದಕ್ಕೆ ಪೊಲೀಸಿನವರು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.. ಎಂಬ ಆತಂಕ.. ಅದಾದ ಮೇಲೆ ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದನು ಹಾಡು ಬೋರ್ಡ್ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದದ್ದು.. ಶಿವ ಎನ್ನುವ ಹೆಸರೇ ಅವಳಿಗೆ ನಡುಕ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿತ್ತು.. ಆಮೇಲೆ ಅವನ ಪತ್ರ.. ಈ ಕವಿತೆಯನ್ನು ಬರೆಯುವಾಗ ಅವನೆಷ್ಟು ನೊಂದಿರಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಬೇಸರ.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಆತನನ್ನು ಅನುಮಾನಿಸಿ ನಾ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೆ ಎನ್ನುವ ಅಳುಕು ಮತ್ತು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಏನು ಎನ್ನುವ ಭಯ ಆಕೆಯನ್ನು ಮೂರ್ಛೆಗೊಳಿಸಿತು.. ದೊಡ್ಡ ಮನೆ.. ಆ ಮನೆಮಗಳನ್ನು ಸ್ಟೇಷನಿಗೆ ಜೀಪಿನಲ್ಲಿ ವಿಚಾರಣೆಗೆ ಕರೆತರುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ .. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಸಂಜೀವ ಮಾಡಿದ ಕೃತ್ಯ.. ಶಿವನ ಆ ಕವಿತೆಯಿಂದ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ .. ಹಾಗಾಗಿ ನಿರ್ಮಲಳನ್ನು ಸ್ಟೇಷನಿಗೆ ಬರೋಕೆ ಹೇಳಿದರೆ.. ಖಂಡಿತ ಸಂಜೀವ ಮತ್ತು ಆತನ ಸಂಗಡಿಗರು ಬಂದೆ ಬರುತ್ತಾರೆ ತಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರದ ದರ್ಪವನ್ನು ತೋರಿಸಲು.. ಎಂದು ನಾ ಸ್ಟೇಷನಿಗೆ ಬರಲು ಹೇಳಿದೆ

೫) ಸೀನಪ್ಪ : ಇದೆಲ್ಲ ಕಥೆ ಆ ಯಜಮಾನರಿಗೆ ಗೊತ್ತೇ?
      ರಾಜೇಶ : ಮಗಳ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ.. ಅಕ್ಕನ ಮಗನ ಅಧಿಕಾರ ದರ್ಪಕ್ಕೆ ಹೆದರುವ ಮನ.. ಮತ್ತೆ ಯಜಮಾನರ ನಂಬಿಕಸ್ತರು ಹೊತ್ತು ತರುತ್ತಿದ್ದ ಮಾಹಿತಿಗಳು.. ಶಿವ ರಂಜಿನಿಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಯುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿತ್ತು.. ಏನು ಮಾಡಲಾಗದೆ.. ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ಗೊತ್ತಿಲದಷ್ಟೇ ಅಮಾಯಕರ ಸೋಗಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು. ಶಿವನ ಸಾವಿನ ಹಿಂದೆ ತನ್ನ ಅಕ್ಕ ಮತ್ತು ಸಂಜೀವನ ಕೈವಾಡ ಇದೆ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು.. ಆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಶಿವನ ಅಂತಿಮ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಂದ ಹೆಣ್ಣು ದನಿ ಸಂಜೀವನ ಅಮ್ಮ ಅರ್ಥಾತ್ ಯಜಮಾನರ ಅಕ್ಕನದು. 

೬) ಸೀನಪ್ಪ : ಸಂಜೀವ ಸಿಗುತ್ತಾನಾ .. ಸಂಜೀವನಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಆಗುತ್ತಾ... ಅವನಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದ ವೈದ್ಯರಿಗೂ ಶಿಕ್ಷೆ ಆಗುತ್ತಾ.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಲಾಳಿಗೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಆಗುತ್ತಾ.. ಆಕೆಯದು ಏನೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೇ.. ?
  ರಾಜೇಶ : ಸಂಜೀವ ಆಗಲೇ ನಮ್ಮ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ.. ಊಟಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಅಂದಿದ್ದೆ ಆಲ್ವಾ.. ಅವನೇ.. ಅವನ ಊಟದಲ್ಲಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾತ್ರೆ ಹಾಕಿಸಿದ್ದೇ.. ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಸ್ಟೇಷನಿನಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದಾನೆ.. ಈ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ         ಕಳಿಸುತ್ತೇನೆ.. ಅಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ತೀರ್ಮಾನ... !!

ಟೋಪಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಧಪ್ ಅಂತ ಸಲ್ಯೂಟ್ ಹೊಡೆದು.. "ಸಾಹೇಬ್ರೆ.. ನಿಮ್ಮ ಪತ್ತೇದಾರಿ ಮೆದುಳಿಗೆ ನನ್ನ ಅಭಿನಂದನೆಗಳು.. !!!"

ರೀ ಸೀನಪ್ಪ.. ನೀವು, ರಂಗ, ಗಣೇಶ.. ಎಲ್ಲರೂ ಇದ್ದದ್ದಕ್ಕೆ ಈ ಕೇಸನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸಿದೆ.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯ ರತ್ನ ಚಿ ಉದಯಶಂಕರ್ ಮತ್ತು ಅಣ್ಣಾವ್ರಿಗೆ ನಮ್ಮ ಒಂದು ಜೈಕಾರ.. !!!

Monday, March 27, 2017

ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದನೋ .... ಭಾಗ - ೨

ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದು - ಭಾಗ ೧

ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಬೆಳಕು ಮೂಡಿದ ಅನುಭವ.. ತಕ್ಷಣ ಇನ್ನೊಂದು  ಫೋನ್ ರಂಗನಿಗೆ "ರೀ ರಂಗ.. ಅಣ್ಣಾವ್ರ ಚಲಿಸುವ ಮೋಡಗಳು ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದನೋ ಹಾಡಿನ ಸಾಹಿತ್ಯ ನನಗೆ ಬೇಕು.. ನಿಮ್ಮ ಮೊಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಆ ಹಾಡಿದೆ ಅಲ್ಲವೇ.. ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಕೇಳಿ ಕೇಳಿ ಇಡೀ ಹಾಡನ್ನು ಬರೆದುಕೊಂಡು ಬನ್ನಿ.. "

ರಂಗ ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಂಡ.. ಸೀನಪ್ಪನ ಜೀಪು ಪೊಲೀಸ್ ಸ್ಟೇಷನ್ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಕಿರ್ರ್ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಾ ಬ್ರೇಕ್ ಹಾಕಿ ನಿಂತಿತು.. !!!

"ಏನೋ ಸೀನಪ್ಪ.. ಸಾಹೇಬ್ರಿಗೆ ಏನಾಗಿದೆ.. ? ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿದಿಲ್ಲ ತಾನೇ.. ? ನಾವು ಕೇಸಿನ ಬಗ್ಗೆ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಆಂದರೆ, ಅಣ್ಣಾವ್ರ ಹಾಡನ್ನು ಬರೆದುಕೊಂಡು ಬಾ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ..ಏನೂ ಮಾಯವೋ.. ಏನು ಮರ್ಮವೋ"

"ಹೌದೇನೋ..ರಂಗ.. ಸಾಹೇಬ್ರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ ಅಂದರೆ ಏನೋ ಇರುತ್ತೆ.. ಸುಮ್ಮ ಸುಮ್ಮನೆ ಏನೋ ಹೇಳೊಲ್ಲ.. ನನಗೆ ಗಣೇಶನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಾ ಅಂದ್ರು.. ಸರಿ ಹಾಡು ಬರೆದಾಯ್ತಾ.. ಕೊಡತ್ಲಾಗೆ.. ಗಣೇಶನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹಂಗೆ ಸಾಹೇಬ್ರ ಮನೆ ಹತ್ರ ಹೋಗ್ತೀನಿ"

"ಇರು ಸೀನಪ್ಪ.. ಇನ್ನೊಂದೆರಡು ಸಾಲುಗಳಿವೆ.. ಈ ಹಾಳಾದ್ದು ಮೊಬೈಲ್ .. ಸರಿಯಾಗಿ ಕೇಳಿಸೋಲ್ಲ.. ಇಲ್ಲೋ ಒಂದು ಸಂತೆ.. ಗಿಜಿ ಗಿಜಿ ಅಂತಾನೆ ಇರ್ತಾವೆ.. ಥತ್ ತೇರೀಕಿ.. !"

"ಸರಿ ಒಂದು ದಮ್ ಹೊಡೆದು ಬರ್ತೀನಿ.. ಟೀ ಗೀ ಏನಾದರೂ ಬೇಕಾ.. ಗಣೇಶನಿಗೆ ಹೇಳ್ಳಾ.. "

"ಸರಿ ಒಂದು ಕಿಂಗು.. ಒಂದು ಹಾಪ್ ಟೀ ಹೇಳು..  ಐದು ನಿಮಿಷ ಕೊಟ್ಟು ಬಿಡ್ತೀನಿ.. "

ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಾಲು ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಸೀನಪ್ಪ ಗಣೇಶನ ಅಂಗಡಿಗೆ ಬಂದ..

"ಗಣೇಶ.. ಒಂದು ಕಾಫಿ ಒಂದು ಕಿಂಗು.. ಸ್ಟೇಷನಿನಲ್ಲಿ ರಂಗನಿಗೆ ಒಂದು ಕಿಂಗು ಮತ್ತೆ ಮಸಾಲೆ ಟೀ ಕಳಿಸು"

"ಆಯಿತು ಸಾಹೇಬ್ರೆ.. " ಗಣೇಶ ಸೀನಪ್ಪನಿಗೆ ಕಾಫಿ ಮತ್ತು ಕಿಂಗು ಕೊಟ್ಟು.. ಲೇ ಬಸ್ಯಾ ಹೋಗಿ ರಂಗಣ್ಣನಿಗೆ ಒಂದು ಟೀ ಮತ್ತೆ ಸಿಗರೇಟ್ ಕೊಟ್ಟು ಬಾರೋ"

"ಗಣೇಶಾ ಮತ್ತೆ .. ಸಾಹೇಬ್ರು ನಿನ್ನ ನೋಡ್ಬೇಕು ಅಂದ್ರೂ ಕಣೋ.. ಬಾ.. ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಸಿಗ್ತಾರಂತೆ.. ಹೋಗೋಣ.. ಸಾಹೇಬ್ರ ಜೀಪು ಇಲ್ಲೇ ಇದೆ  .. ಅದರಲ್ಲಿಯೇ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಾ ಅಂದ್ರು.. "

ರಾಜೇಶ್ ಸಾಹೇಬ್ರ ಬಗ್ಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಗಣೇಶ.. "ಯಾಕೆ ಸಾಹೇಬ್ರೆ.. ನನ್ನ ಕರೀತಾವ್ರೆ.. ಸರಿ ನೀವು ಕಾಫಿ ಮುಗಿಸಿ.. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಹುಡುಗ ಬರ್ತಾನೆ.. ಅವನಿಗೆ ಹೋಟೆಲ್ ಬಿಟ್ಟು.. ನಾ ಬರ್ತೀನಿ.. "

ಗಣೇಶ ಸಲೀಸಾಗಿ ಒಪ್ಪಿದ್ದು, ಮತ್ತೆ ಭಯವಿಲ್ಲದ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಸೀನಪ್ಪನಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ವಾಯಿತು .. ರಾಜೇಶ್ ಸಾಹೇಬ್ರು ಮಾತಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ನಯವೋ.. ಕೇಸನ್ನು ಬಿಡಿಸುವಾಗ ಅಷ್ಟೇ ರಾಕ್ಷಸರಾಗುತ್ತಿದ್ದರು.. ಹಗಲು ರಾತ್ರಿಯ ಪರಿವೆ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ಹಾಗಾಗಿ ಸಾಹೇಬ್ರ ಸ್ಟೇಷನಿಗೆ ಕೇಸು ಬಂದಿದೆ ಎಂದರೆ.. ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕೇಸೇ ಬೆವರುತ್ತಿತ್ತು..

ಸೀನಪ್ಪ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ.. "ಸಾಹೇಬ್ರೆ.. ಏನು ಮತ್ತೆ ನಿದ್ದೆಯೇ. .ಏಳಿ ಹೋಗೋಣಾ.. "

ಸೀನಪ್ಪ ಸ್ಟೇಷನ್ ಬಾಗಿಲಿಂದಲೇ .. ಕೂಗುತ್ತಾ..' ರಂಗಣ್ಣ.. ರಂಗ.. ಎಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾದೆ.. ಕೊಡಪ್ಪಾ.. "

ರಂಗ ಓಡುತ್ತಾ ಬಂದು.. ಒಂದು ಚೀಟಿ ಕೊಟ್ಟಾ.. ಅದನ್ನ ಜೇಬಿಗಿಳಿಸಿ...  ಜೀಪನ್ನು ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸೀನಪ್ಪ ಮತ್ತು  ಗಣೇಶ .. ಸಾಹೇಬ್ರ ಮನೆಕಡೆ ಹೊರಟರು..

ಹತ್ತು ನಿಮಿಷದ ಹಾದಿ.. ಮತ್ತೆ ಕಿರ್ ಕಿರ್ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಾ ಜೀಪು ನಿಂತಿತು..

ಹೊರಗಡೆ.. ಹುಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಕೂತಿದ್ದ ರಾಜೇಶ್.. ಸೀನಪ್ಪನನ್ನು ನೋಡಿ.. "ರೀ ಸೀನಪ್ಪ.. ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದೀನಿ ಬನ್ನಿ.. ಗಣೇಶ.. ಇಲ್ಲಿ ಬಾಪ್ಪಾ.. " ಆ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಸೀನಪ್ಪನಿಗೆ ಅರಿವಾಯಿತು.. ಸಾಹೇಬ್ರು ಕೇಸನ್ನು ಬೇಗನೆ ಬಗೆಹರಿಸಬಹುದು ಎಂದು!

ಪ್ಲಾಸ್ಕ್ ನಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಫಿಯನ್ನು ಬಗ್ಗಿಸಿ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಕೊಡುತ್ತಾ.. "ಗಣೇಶ.. ಇಲ್ಲಿ ಬಾರೋ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ.. ಸೀನಪ್ಪ ರಂಗ ಕೊಟ್ಟ ತಾನೇ.. "

ಗಣೇಶನಿಗೆ ಏನು ನೆಡೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಅರಿವಾಗಲಿಲ್ಲ.. ಸುಮ್ಮನೆ ಮಿಕ ಮಿಕ ನೋಡುತ್ತಾ ಸಾಹೇಬರ ಪಕ್ಕ ಕೂತುಕೊಂಡ..
ಸೀನಪ್ಪ ಕೊಟ್ಟ ಚೀಟಿಯನ್ನು ಹರಡಿ.. ಮೆಲ್ಲಗೆ "ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದನು" ಹಾಡನ್ನು ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ.. ಸೀನಪ್ಪ ನೀವು ಹೊರಡಿ.. ನಾನು ಮಧ್ಯಾನ್ಹ ಗಣೇಶನ ಜೊತೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರ್ತೀನಿ.. ಊಟಕ್ಕೆ ಹೇಳಿಬಿಡಿ.. ನಾನು ನೀವು ರಂಗ, ಗಣೇಶ ಮತ್ತೆ.. ........  ಹಾ ಸರಿ.......  ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡೋಣ.. ಏನಪ್ಪಾ ಗಣೇಶ ನಿನ್ನ ಹೋಟೆಲಿನಲ್ಲಿ ಆಗಬಹುದೇ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಊಟಕ್ಕೆ ಏರ್ಪಾಡು.. "

ಗಣೇಶ ಸುಮ್ಮನೆ ತಲೆ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿದ.... ಹೋಟೆಲಿನವ ಬಸ್ಯಾ ಅಡಿಗೆ ಸಿದ್ಧಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ.. ಹಾಗಾಗಿ ಗಣೇಶನಿಗೆ ಚಿಂತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ..ಆದರೆ ಸಾಹೇಬ್ರ ವರ್ತನೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ಮುಂದೇನೋ ಎಂದು ಕಾಯುತ್ತಲೇ.. ಸೀನಪ್ಪ ಹೋದ ದಾರಿಯನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತ..

ಧಪ್ ಒಂದು ಕೈ ತನ್ನ ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಾಗ ಬೆಚ್ಚಿದ ಗಣೇಶ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದ..

"ಏನೋ ಗಣೇಶ.. ಏನೂ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯ.. ಈ ಹಾಡನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಓದು.. " ಮಡಚಿದ್ದ ಕಾಗದವನ್ನು ಗಣೇಶನಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಾ ರಾಜೇಶ್ ಹೇಳಿದ..

ನಿಧಾನವಾಗಿ ಆ ಚೀಟಿಯನ್ನು ತೆರೆದ ಗಣೇಶನ ಕೈ ನಡುಗಲು ಆರಂಭಿಸಿತು.... ಹಾಡನ್ನ ಪೂರ್ತಿ ಓದಿದ ಮೇಲೆ .. ಗಣೇಶ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಸಾಹೇಬರ ಕಡೆಗೆ ನೋಡಿದ... ಆಗ ರಾಜೇಶ "ಗಣೇಶ...  ಕೊಡು ಆ ಚೀಟಿಯನ್ನಾ.. ತಗೋ ಇದನ್ನ.. " ಸತ್ತ ಶಿವನ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಕಾಗದವನ್ನು ತೆಗೆದು ಅದನ್ನು ಗಣೇಶನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ...

"ಈಗ ಇದನ್ನು ಓದು.. ಆಮೇಲೆ ಮಾತಾಡೋಣ.. ಏನಪ್ಪಾ  ಎರಡು ಕಾಫಿ ಮತ್ತೆ ಸಿಗರೇಟ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಾ" ತನ್ನ ಅಡಿಗೆಯವನಿಗೆ ಹೇಳಿದ .....  ಸಾಹೇಬ್ರು ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದದ್ದನ್ನು ತಿಳಿದು ಮತ್ತೆ ಬಂದಿದ್ದ.

ಕಾಫಿ ಸಿಗರೇಟ್ ಬಂತು.. ಕಾಫಿಯನ್ನು ಗಣೇಶನಿಗೆ ಬಗ್ಗಿಸಿ ಕೊಟ್ಟು.. ತಾನು ಸಿಗರೇಟ್ ಹಚ್ಚಿದ.. ಮೊಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ನೆಮ್ಮದಿ ಇತ್ತು.. ಕೇಸನ್ನು ಇನ್ನೇನು ಮುಗಿಸಬಹುದು ಎನ್ನಿಸುವ ಒಂದು ನೆಮ್ಮದಿಯ ಕಳೆ.. !

ಗಣೇಶ.. ಮೊದಲ ಕಾಗದ ಓದಿದಾಗ ಕೈ ನಡುಗಲು ಆರಂಭಿಸಿತ್ತು.. ಆದರೆ ಎರಡನೇ ಕಾಗದ ಓದುವಾಗ  ಕೊಂಚ ಧೈರ್ಯ ಬಂದಿತ್ತು..

ಕಾಫಿಯ ಒಂದು ಗುಟುಕನ್ನು ಕುಡಿದು.. "ಸಾಹೇಬ್ರೆ .. ನೆಡೆಯಿರಿ ಹೋಗೋಣ.. ಇವತ್ತು ಒಂದು ತೀರ್ಮಾನವಾಗಿಯೇ ಬಿಡಲಿ"

"ಹಾಗೆ ಅವಸರ ಮಾಡಬೇಡ ಗಣೇಶ .. ಕಾಫಿ ಕುಡಿ.. ನಾ ಸಿಗರೇಟ್ ಮುಗಿಸುವ ತನಕ.. ಆಮೇಲೆ ಇಬ್ಬರೂ ಹೋಗೋಣ.. ಸ್ಟೇಷನ್ ಹತ್ತಿರ ಸೀನಪ್ಪ ರಂಗನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರಾಯಿತು.. " ಉಫ್ ಎಂದು ಸಿಗರೇಟಿನ ಹೊಗೆಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಇನ್ನೂ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟ..

ಜೀಪು ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಆಯಿತು.. ರಾಜೇಶ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ "ರೀ ಸೀನಪ್ಪ ನೀವು ಮತ್ತೆ ರಂಗ ಸ್ಟೇಷನ್ ಹೊರಗೆ ಇರಿ.. ನಾನು ಗಣೇಶ ಬರ್ತಾ ಇದ್ದೀವಿ.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಹೋಗೋಣ"

ಇತ್ತಾ.. ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಸೀನಪ್ಪ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಟೋಪಿ..  ಮಳೆಯಿಂದ ಒದ್ದೆಯಾಗಿತ್ತು.. ಆದರೂ ಕರ್ತವ್ಯದ ಮೇಲೆ ಇದ್ದಾಗ ಧರಿಸಲೇ ಬೇಕು ಎಂಬ ಸಾಹೇಬರ ನಿರ್ದೇಶನ ಅಥವಾ ಆದೇಶ ಇದ್ದರಿಂದ ಹಾಕಿಕೊಂಡೆ ಇದ್ದ.. ಆದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದು ತಲೆಯನ್ನು ಪರ ಪರ ಕೆರೆದುಕೊಂಡು.. "ಈ ಸಾಹೇಬ್ರಿಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಹುಚ್ಚು ಹಿಡಿದಿದೆ.. ಈ ಬಾರಿ ಮೇಡಂ ಬಂದಾಗ ಹೇಳಬೇಕು.. ಕೊಳ್ಳೇಗಾಲಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಮಂತ್ರ ಹಾಕಿಸಿ.... ಹಾಡು ಕೇಳ್ತಾರೆ.. ಗಣೇಶನ್ನ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಾ ಅಂತಾರೆ.. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗೋಣ ಅಂತಾರೆ.. ಏನಪ್ಪಾ.. ನೆಡಿಯೋ ರಂಗ.. ಹೋಗೋಣ"

ಜೀಪು ಬರುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಟೋಪಿ ಧರಿಸಿ ಗೇಟಿನ ಹತ್ತಿರ ನಿಂತಿದ್ದರು.. ಹೊರಗೆ ಜನ ಜಂಗುಲಿ.. ಜೀಪಿನಲ್ಲಿ ಗಣೇಶ ಇದ್ದದ್ದು ನೋಡಿ.. ಸುತ್ತ ಮುತ್ತಲ ಇನ್ನಷ್ಟು ಮಂದಿ ಸೇರಿದ್ದರು.. ಚಿಕ್ಕ ಗ್ರಾಮ.. ಏನೇ ಆದರೂ ಕಿವಿಯಿಂದ ಕಿವಿಗೆ ಹರಡಿ.. ದೊಡ್ಡ ಜನ ಸಾಗರವೇ ಸೇರುತ್ತಿತ್ತು...

ರಾಜೇಶನ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಕೆಂಡ ಕಾರುತ್ತಿದ್ದ ಸಿಗರೇಟ್.. ಅದರಿಂದ ಹೊಗೆ.. ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ಕಾಡು ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂಗೈ ರೇಖೆಯಷ್ಟು ಪರಿಚಿತವಾಗಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಜೀಪನ್ನು ಚಲಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ.. ಆ ಊರಿಗೆ ದೊಡ್ಡದಾಗಿದ್ದ ಒಂದು ಬಂಗಲೆಯ ಮುಂದೆ ಜೀಪು ನಿಂತಿತು.. ಬಾರಿ ಕುಳ ಆ ಮನೆಯ ಜಾಯಮಾನ.. ಪೊಲೀಸರಿರಲಿ... ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ನಾಯಕರೇ, ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳೇ ಒಳಗೆ ಹೋಗಲು ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.. ಆ ಪಾಟಿ ಪ್ರಭಾವಿ ವ್ಯಕ್ತಿ ಆ ಬಂಗಲೆಯ ಯಜಮಾನ..
ಗೂಗಲೇಶ್ವರ.. !
ಜೀಪು ಆ ಬಂಗಲೆಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತದ್ದು ನೋಡಿ.. ಸೀನಪ್ಪ.. "ರಂಗ ಮುಗೀತು.. ನಮ್ಮ ಸಾಹೇಬರಿಗೆ ಪೂರ್ತ ತಲೆಕೆಟ್ಟು ಹೋಗಿದೆ. ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡುವುದೇ ಒಂದು ಅಪರಾಧ.. ಅಂತಹದರಲ್ಲಿ ಜೀಪಿನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಒಳಗೆ ಹೋಗೋದು.. ದೇವರೇ ನಮ್ಮ ಕೆಲಸವನ್ನು ನೀನೆ ಕಾಪಾಡಬೇಕು.. " ಮೆಲ್ಲಗೆ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದ ರಂಗನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ.. !

ರಂಗ ಉಶ್ ಎಂದು ತುಟಿಯ ಮೇಲೆ ಬೆರಳನ್ನು ಇಟ್ಟು ಸುಮ್ಮನಿರಲು ಹೇಳಿದನು.. !

ಗೇಟಿನ ಒಳಗೆ ಜೀಪು ನುಗ್ಗಿತು..   ಬೃಹತ್ ಬಂಗಲೆ.. ಅದರ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಉದ್ಯಾನವನ.. ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಹಸಿರು ನಲಿಯುತ್ತಿತ್ತು.. ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸುಂದರವಾದ ಬೆಟ್ಟಗಳ ಸಾಲು.. ಮನೆಯ ಹಿಂದೆ ದೊಡ್ಡ ಕಣಿವೆ.. ಸೂರ್ಯೋದಯ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯಾಸ್ತ ಸೊಗಸಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು ಈ ಬಂಗಲೆಯ ನಡುವಿನಿಂದ.. ..

"ಓ ರಾಜೇಶಪ್ಪ ಇಲ್ಲಿದ್ದೀನಿ.. ಇಲ್ಲೇ ಬನ್ನಿ"

ಕೂಗಿದ ದನಿಗೆ ತಿರುಗಿದ ರಾಜೇಶ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಾ.. ಗಣೇಶ, ರಂಗ, ಸೀನಪ್ಪನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಕೂಗಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕಡೆಗೆ ನೆಡೆದ..

ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ನಮಸ್ಕಾರ ಸಲ್ಲಿಸಿ.. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹುಲ್ಲು ಹಾಸಿನ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿ.. "ನೋಡಿ.. ಇಲ್ಲಿ ನಾ ರಾಜೇಶನಾಗಿ ಅಲ್ಲಾ..  ಒಂದು ಕೇಸಿನ ತನಿಖಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.. ದಯಮಾಡಿ ಸಹಕರಿಸಬೇಕು.. ಇದು ನನ್ನ ಮನವಿ.. "

"ಆಯಿತು ರಾಜೇಶಪ್ಪ.. ನನ್ನಿಂದ ಏನು ಆಗಬೇಕು ಹೇಳಿ"

"ಒಂದು ಬೋರ್ಡ್ ಬೇಕು.. ಮತ್ತೆ ಪೆನ್ನು ಪೇಪರ್ ಬೇಕು.. ಬೋರ್ಡ್ ಮಾರ್ಕರ್ ಇದ್ದರೆ ಇನ್ನೂ ಅನುಕೂಲ.. "

ಸೀನಪ್ಪ.. ಟೋಪಿಯನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಒದರುತ್ತಾ ಹಾಳಾದ್ದು ಧೂಳು.. ನಿನ್ನೆ ಒದ್ದೆಯಾಗಿತ್ತು.. ಅದಕ್ಕೆ ಧೂಳು ಹೆಚ್ಚು ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಾ ತಲೆಗೂದಲನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೆರೆದುಕೊಂಡ.. ಅವನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನೋಡಿ. ರಂಗನಿಗೆ ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ಕಂಡಿದ್ದರೆ.. ರಾಜೇಶ ಒಳಗೊಳಗೇ ನಗುತ್ತಿದ್ದ.. ಆ ಬಂಗಲೆಯ  ಮಾಲೀಕ.. ಯಥಾವತ್ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದ.. ಗಣೇಶ ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಮೂಕ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ... !

ಬೋರ್ಡ್ ಬಂತು...ನೆಟ್ಟಗೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ..
"ರಂಗ.. ಆ ಹಾಡನ್ನು  ಹಾಗೆ ಬರೆಯಿರಿ ಬೋರ್ಡ್ ಮೇಲೆ.. "

ರಂಗ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಸೀನಪ್ಪನ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿ.. ಫಳ್ ಅಂತ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ನಕ್ಕ.. ಸೀನಪ್ಪನ ಧೂಳು ತುಂಬಿದ ತಲೆಗೂದಲು ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಬೆರಳುಗಳ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡಿತು.. !!!

"ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದನು.." ರಂಗ ಬರೆಯಲು ಶುರುಮಾಡಿದ..

"ರಂಗ.. ತಗೊಳ್ಳಿ ಈ ಕಾಗದ.. ನೀವೇ ಬರೆದು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು.. ಆದರೆ ಈ ಹಾಡನ್ನು ನಾ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಬರೆಯಿರಿ.. "

ಹೆಣ್ಣಿಗೆಂದು ಅಂದ ಕೊಟ್ಟನು
ನಮ್ಮ ಶಿವ
ಗಂಡಿನಲ್ಲಿ ಆಸೆ ಇಟ್ಟನು

ನೆಲ್ಲಿಕಾಯಿ ಮರದಲಿಟ್ಟನು
ನಮ್ಮ ಶಿವ
ಕುಂಬಳಕಾಯಿ ಬಳ್ಳಿಲಿಟ್ಟನು

ಆಕಾಶ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟನು
ನಮ್ಮ ಶಿವ
ಪಾತಾಳಾ ಕೆಳಗೆ ಬಿಟ್ಟನು

ಹೂವು ಹಣ್ಣು ಕಾಯಿ ಕೊಟ್ಟು
ಜಗಳವಾಡೋ ಬುದ್ದಿ ಕೊಟ್ಟು

ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡು ಸೇರಿಕೊಂಡು
ಯುದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ 

ನಡುವೆ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು 
ದೋಣಿ ಅಂತೇ ತೇಲಿ ಬಿಟ್ಟು

ನ್ಯಾಯ ನೀತಿಗಾಗಿ ತಲೆಯ
ಚಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಿರೆಂದು ಹೇಳಿ

ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯವಿಟ್ಟನು
ನಮ್ಮ ಶಿವ
ಕಣ್ಣುಗಳ ಕಟ್ಟಿ ಬಿಟ್ಟನು 

ಕೊಡುವುದನ್ನು ಕೊಟ್ಟು
ಬಿಡುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು
ಕೈಯ ಕೊಟ್ಟು ಓಡಿ ಹೋದನು"

ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದನು..
ನಮ್ಮ ಶಿವ ಕೈಲಾಸ ಸೇರಿಬಿಟ್ಟನು

"ಹಾ ಸರ್ ಬರೆದಾಯಿತು.". ರಂಗ ಕೂಗಿದ...  ಮರದ ಹಿಂದೆ.. ಸಿಗರೇಟ್ ಸೇದುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದ ರಾಜೇಶ.. ಅರ್ಧ ಸೇದಿದ ಸಿಗರೇಟನ್ನು ಬಿಸಾಕಿ.. ಮತ್ತೆ ಯಜಮಾನರು ಕೂತಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ಬಂದ.. !

ಆ ಬಂಗಲೆಯ ಯಜಮಾನರಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.. ಆದರೆ ಪೋಲೀಸು.. ಏನು ಮಾಡೋದು.. ಏರಿದ್ದ ಹುಬ್ಬನ್ನು ರಾಜೇಶನಿಗೆ ತೋರಿಸಿಕೊಂಡು.. ಏನು ಎನ್ನುವಂತೆ ನೋಡಿದ..

"ಯಜಮಾನರೇ.. ನಿಮ್ಮ ಮಗಳನ್ನು ಕರೆಯಿರಿ ಒಮ್ಮೆ.. .. "

ಯಜಮಾನರ ಗಂಟಲು ಒಣಗಿತು.. "ಯಾಕೆ ರಾಜೇಶಪ್ಪ.. ನನ್ನ ಮಗಳು.. ಯಾಕೆ.. ಏನಾಯಿತು.. ಯಾವಾಗ.. ಯಾಕಪ್ಪ.. ಛೆ.. " ಅರ್ಧ ಪೂರ್ತಿಯಾಗದ ತೊದಲು ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ.. ಗಣೇಶನ ಮೊಗ ಊರಗಲವಾಯಿತು.. !

ಸೀನಪ್ಪನ ತುಟಿ ತುಸು ವಕ್ರವಾಗಿ ನಗೆಯ ಹಾಯಿ ದೋಣಿಯ ಒಂದು ಝಲಕ್ ಕಾಣಿಸಿತು.. !

ಹಾಡನ್ನು ಬೋರ್ಡ್ ಮೇಲೆ ಬರೆದಿದ್ದ ರಂಗ.. ಒಂದು ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಸಹಾಯ ಒದಗಿದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯ ನಗು ಕಂಡಿತು.. !

ರಾಜೇಶ.. ನೆಮ್ಮದಿಯ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟು.. "ಯಜಮಾನರೇ.. ನೀವೇ ಕರೆಯುತ್ತೀರೋ ಅಥವಾ ರಂಗನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಲೋ.. "

"ಮಗಳೇ.. ನಿರ್ಮಲ ಬಾರಮ್ಮ ಇಲ್ಲಿ.. ಲೋ ಕರಿಯ.. ಅಮ್ಮಾವರನ್ನು ಕರೆದು ತಾರೋ.. "

ಅಳುಕುತಾ.. ಮೆಲ್ಲಗೆ.. ನಿರ್ಮಲ ನೆಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಳು.. ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಅದುರುತ್ತಿತ್ತು.. ಕಣ್ಣಿನ ಹುಬ್ಬಿನ ಮೇಲೆ ಮೇರುಗಿರಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಮೋಡಗಳ ಹಾಗೆ.. ದಟ್ಟ ಬೆವರಿನ ಹನಿಗಳು ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದವು..

"ಅಪ್ಪಾ.. ಏನಪ್ಪಾ.. ?" ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಪೋಲೀಸಿನವರನ್ನು ನೋಡಿ ಇನ್ನಷ್ಟು  ಗಾಬರಿಯಾಗಿತ್ತು ಅವಳಿಗೆ.. ಆದರೂ ಪ್ರಭಾವಿ ಅಪ್ಪ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದದ್ದು ನೋಡಿ.. ಒಂದು ತುಸು ಧೈರ್ಯ ಬಂದಿತು.. ಆದರೂ..

ರಾಜೇಶ.. ತನ್ನ ತಲೆಗೂದಲ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ..

ನೋಡಮ್ಮ.. ಈ ಚೀಟಿಯನ್ನು ನೋಡು.. ಅಣ್ಣಾವ್ರ ಚಲಿಸುವ ಮೋಡಗಳು ಚಿತ್ರದ ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಯವಾದನು ಹಾಡಿದೆ.. ಈ ಚೀಟಿಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಪತ್ರವಿದೆ.. ಆ ಪತ್ರದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಹೊಂದಿಸಿ ಬರಿಯಿರಿ.. ಅದು ಅಷ್ಟೇ.. ಸಾಕು ನಾವು ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತೇವೆ..

ಆದರೆ ಅದು ಅಷ್ಟೊಂದು ಸುಲಭ ಇರಲಿಲ್ಲ.. ಇನ್ನೊಂದು ಪತ್ರವನ್ನು ಕೈಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ತಕ್ಷಣ.. ದೊಪ್ ಎಂದು ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದಳು ನಿರ್ಮಲ.. ..

ರಾಜೇಶ ನಗುತ್ತಾ.. ಯಜಮಾನರೇ.. ನೋಟೀಸ್ ಕಳಿಸುತ್ತೇನೆ.. ಉತ್ತರಿಸಿ.. ಹಾಗೆ ಮಗಳು ಎದ್ದ ಮೇಲೆ.. ನೀವೇ ಪೊಲೀಸ್ ಸ್ಟೇಷನಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬನ್ನಿ ಮಾತಾಡೋದಿದೆ..

ದಿಕ್ಕು ಕಾಣದ ಕುರಿಯ ತರಹ.. ತಲೆ ಬಾಗಿಸಿ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿದರು...

ರಂಗ.. ಜೀಪು ಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಕೂತಿದ್ದ.. ಗಣೇಶನ ಖುಷಿಯಿಂದ ಶಿಳ್ಳೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ.. ಸೀನಪ್ಪನ ತಲೆ ಕೆರೆತ ಇನ್ನೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ...

ರಾಜೇಶ ಸೀನಪ್ಪನ ಅವಸ್ಥೆ ಕಂಡು.. "ರೀ ಸೀನಪ್ಪ.. ಸಿಗರೇಟ್ ಕೊಡಲೇನು"

ಸಾಹೇಬರ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಹಾವು ತುಳಿದವನಂತೆ.. ಹಾ ಸಾಹೇಬ್ರೆ.. ಏನೂ ಮಾತಾಡ್ತ  ಇದ್ದೀರಿ.. ಸಿಗರೇಟ್ ಬೇಡ.. ಈ ಶಿವನ ಸೀಕ್ರೆಟ್ ಹೇಳಿಬಿಡಿ..  ಸಾಕು.. "

ಅಷ್ಟೇ ತಾನೇ.. ರಂಗ.. ಸೀದಾ ಜೀಪನ್ನು ಗಣೇಶನ ಹೋಟೆಲಿನ ಕಡೆ ತಿರುಗಿಸಿ ಆಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಣ..

ಜೀಪು ಸರ್ರ್ ಅಂತ ರಾಜೇಶನ ಮನೆಯ ಕಡೆ ತಿರುಗಿತು.. !

(ಅಂತಿಮ ಭಾಗ ಸಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ!!!)